Hadits Perwakilan
Allah yang menunjuki kita ke jalan yang lurus
Imam Nasa’i : 900فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَإِنِّي أَحْيَانًا أَكُونُ وَرَاءَ الْإِمَامِ فَغَمَزَ ذِرَاعِي وَقَالَ اقْرَأْ بِهَا يَا فَارِسِيُّ فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ فَنِصْفُهَا لِي وَنِصْفُهَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَءُوا يَقُولُ الْعَبْدُ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَمِدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَجَّدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ }فَهَذِهِ الْآيَةُ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ يَقُولُ الْعَبْدُ{ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَهَؤُلَاءِ لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ
(Adhuc ex hadith priori.) Deinde rogavi, "O [Abu Hurairah]! Num interdum post imamum precor?" Deinde manum meam prehendit et dixit, “O Pharisaee, lege in corde tuo (tacite), quia audivi Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam dicentem: ‘Allah Azza wa Jalla dixit: ‘Divido preces inter me et servum meum in duas partes, unam mihi et alteram servo meo, pro servo meo quod petit.’ Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam dixit: ‘Lege – si – servus dicit “Alhumdulillaah rabbil 'aalamiin” (Laus sit Deo, Domino mundorum), tum Allah dicit: “Servus meus me laudavit.” Si servus dicit “Arrahmaanirrahiim” (Clementissimus, Misericordissimus) tum Allah Azza wa Jalla dicit: “Servus meus me laudavit.” Si servus dixit “Maaliki yaumiddiin” (Ille est princeps diei Ultionis), tum Allah Azza wa Jalla dixit: “Servus meus me exaltavit.” Si servus lectionem suam pergit, “lyyaaka” (Exaltavit me servus). "Te solum colimus et Te solum auxilium petimus" (na'budu wa iyyaaka nasta'iin, fortasse "Te solum adoramus et Te solum auxilium petimus"), tum versus est inter Allah et servum Eius. Pro servo Eius est quod petit." Si servus lectionem suam pergit, "Monstra nobis viam rectam, scilicet viam eorum quos Tu ducis, non viam eorum qui irati sunt neque viam eorum qui errant"), tum omnia pro servo meo sunt et pro servo meo sunt quod petit."