-

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ نِزَارٍ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مَبْرُورٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْشَكَا النَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُحُوطَ الْمَطَرِ فَأَمَرَ بِمِنْبَرٍ فَوُضِعَ لَهُ فِي الْمُصَلَّى وَوَعَدَ النَّاسَ يَوْمًا يَخْرُجُونَ فِيهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ بَدَا حَاجِبُ الشَّمْسِ فَقَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَكَبَّرَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ شَكَوْتُمْ جَدْبَ دِيَارِكُمْ وَاسْتِئْخَارَ الْمَطَرِ عَنْ إِبَّانِ زَمَانِهِ عَنْكُمْ وَقَدْ أَمَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تَدْعُوهُ وَوَعَدَكُمْ أَنْ يَسْتَجِيبَ لَكُمْ ثُمَّ قَالَ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ }لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ اللَّهُمَّ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْغَنِيُّ وَنَحْنُ الْفُقَرَاءُ أَنْزِلْ عَلَيْنَا الْغَيْثَ وَاجْعَلْ مَا أَنْزَلْتَ لَنَا قُوَّةً وَبَلَاغًا إِلَى حِينٍ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ فَلَمْ يَزَلْ فِي الرَّفْعِ حَتَّى بَدَا بَيَاضُ إِبِطَيْهِ ثُمَّ حَوَّلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ وَقَلَبَ أَوْ حَوَّلَ رِدَاءَهُ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ وَنَزَلَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَأَنْشَأَ اللَّهُ سَحَابَةً فَرَعَدَتْ وَبَرَقَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَمْ يَأْتِ مَسْجِدَهُ حَتَّى سَالَتْ السُّيُولُ فَلَمَّا رَأَى سُرْعَتَهُمْ إِلَى الْكِنِّ ضَحِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِسْنَادُهُ جَيِّدٌ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَقْرَءُونَ{ مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ }وَإِنَّ هَذَا الْحَدِيثَ حُجَّةٌ لَهُمْ

ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਹਾਰੂਨ ਬਿਨ ਸਈਦ ਅਲ ਅਲੀ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਖਾਲਿਦ ਬਿਨ ਨਿਜ਼ਾਰ] ਨੇ ਮੈਨੂੰ [ਅਲ ਕਾਸਿਮ ਬਿਨ ਮਬਰੂਰ] ਨੇ [ਯੂਨਸ] ਤੋਂ [ਹਿਸ਼ਾਮ ਬਿਨ 'ਉਰਵਾਹ] ਤੋਂ [ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ] ਤੋਂ [ਆਇਸਾਹ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; "ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਸੂਲ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹ ਅਲੈਹਿ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸੁੱਕੇ ਮੌਸਮ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ (ਖੇਤ) ਵਿੱਚ ਮਿੱਝ ਰੱਖਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਦਿਨ 'ਤੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।" ਆਇਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਇਸ ਲਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ ਸੱਲੱਲਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਲਮ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਆਏ, ਫਿਰ ਉਹ ਮਿੱਝ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਲੱਲਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਲਮ ਨੇ ਤਕਬੀਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਜ਼ਾ ਵਾ ਜੱਲਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਕਿਹਾ: "ਦਰਅਸਲ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੁੱਕਣ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਅਜ਼ਾ ਵਾ ਜੱਲਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਰਬ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿਆਲੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ। ਨਿਯਤ ਦਿਨ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ (ਅਲਫਤਿਹਾ: 2-4)।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਉਠਾਏ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਉਠਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੱਛਾਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਲ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਦਲੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਉਠਾਏ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਮਿੱਝ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਦੋ ਰਕਾਤਾਂ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹੀ। ਤੁਰੰਤ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਗਰਜ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬੱਦਲ ਲਿਆਂਦੇ। ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਪਿਆ। ਉਹ ਮਸਜਿਦ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਹੜ੍ਹ ਦਾ ਪਾਣੀ (ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ) ਨਹੀਂ ਵਹਿ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਲਈ ਭੱਜਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਦਾੜ੍ਹੀ ਵਾਲੇ ਦੰਦ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਦੂਤ ਹਾਂ।" ਅਬੂ ਦਾਊਦ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਇਹ ਇੱਕ ਗ਼ਰੀਬ ਹਦੀਸ ਹੈ, ਪਰ ਸਨਦ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਮਦੀਨਾ ਦੇ ਲੋਕ "ਮਲਿਕਯਾਉਮਿਦ-ਦੀਨ" ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਹਦੀਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"