Hadith Representative
Nabi sering menyendiri di Gua Hira untuk beribadah sebelum kenabian dan Malaikat Jibril mendatangi beliau di Gua Hira dan memeluk hingga tiga kali
Imam Muslim : 231حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةَ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ فَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ يَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ أُوْلَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ أَقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ { اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ } فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ ثُمَّ قَالَ لِخَدِيجَةَ أَيْ خَدِيجَةُ مَا لِي وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ قَالَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي قَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَآهُ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لَا يُحْزِنُكَ اللَّهُ أَبَدًا وَقَالَ قَالَتْ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ و حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أَوَّلَ حَدِيثِهِمَا مِنْ قَوْلِهِ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ وَتَابَعَ يُونُسَ عَلَى قَوْلِهِ فَوَاللَّهِ لَا يَخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَذَكَرَ قَوْلَ خَدِيجَةَ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ
Һөйләне беҙгә [Әбү ас-Таһир Әхмәт бин Әмру бин Абдулла бин Әмру бин Сәрх] беҙгә һөйләне [Ибнү Ваһб] ул әйтте, миңә [Юныс] [Ибн Шиһабтан] ул әйтте, беҙгә [Урва бин әз-Зөбәйер] һөйләне, тип, уның [Ғәйшә ғәләйһиәһүд] ҡатыны бар. тип, тип әйтте ул: «Аллаһ Рәсүленең вәхиһе саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, тәүге нәмә булған, уның йоҡоһонда ысын төш рәүешендә булған». Был төштө тапманы, әммә таң тынлығы кеүек ине, унан яңғыҙ ҡалырға яратты. Ғәҙәттә, ул Хира' мәмерйәһенә сигенгән. Унда ул бер нисә төн Аллаһы Тәғәләгә ғибәҙәт ҡылып, өйөнә ҡайтҡансы үткәрә. Бының өсөн ул бер нисә кәрәк-яраҡ алып килгән. -Унда бер нисә көн йәшәгәндән һуң- Хәҙисәгә ҡайта, бер нисә төнгә ризыҡ ала. Был хәл Һира мәмерйәһендә булғанда уға вәхи бирелгәнсе һуҙыла бара. Был вәхиҙе Ябраил фәрештә еткергән: «Уҡы, эй Мөхәммәт! — Ул: «Мин уҡырға оҫта түгелмен», — тигән. Пәйғәмбәребеҙ: «Шунан фәрештә мине тотоп, ныҡ итеп ҡосаҡланы, арығанымды тойғас, ебәрҙе». Шунан һуң: «Уҡы, йә Мөхәммәт! — Ул: «Мин һуңынан: «Уҡый белмәйем», — тип яуап бирҙем. Ул артабан: — Шунан Джибрил мине тотоп, тағы ла ныҡ итеп ҡосаҡланы, арығанымды тойғас, тағы ла ебәрҙе. Шунан һуң: «Уҡы, йә Мөхәммәт! — Ул: «Мин: «Мин уҡырға оҫта түгелмен», — тип яуап бирҙем. Артабан ул: «Йибрил мине тағы ла эләктереп алды ла ныҡ итеп ҡосаҡланы, шулай итеп, арығанымды тойғас, ебәрҙе». Шунан һуң ул Аллаһ Тәғәләнең һүҙҙәрен уҡыны: «-Уҡы, эй, Мөхәммәт, бөтә йән эйәләрен барлыҡҡа килтергән Раббыңдың исеме менән». Ул кешене ҡан төйөнөнән яралтҡан, уҡығыҙ, ә ҡәләм аша кешене өйрәтеүсе һинең Раббың, Рәхмәтлеһең. Ул кешене билдәһеҙ нәмәгә өйрәткән- ' -Qs. Әл 'Алаҡ: 1-5-. Был ваҡиғанан һуң ул ҡурҡыу хәлендә өйөнә ҡайтып китә, Хәҙисә менән осрашҡансы, үҙе әйтмешләй: «Мине ҡапла! Мине ҡапла». Шунан Хәҙисә уға ҡалтыраныу тойғоһо юғалһын өсөн юрған бирҙе. Шунан Хәҙисәгә: «Эй, Хәҙисә! Нимә булды миңә? — Ул шулай уҡ булған бөтә ваҡиғаларҙы һөйләп бирҙе. Ул тағы ла: «Мин үҙем өсөн ысынлап та борсолам», — тигән. Хәҙисә уны йыуатыуын дауам итте: «Улай булма, кәйефеңде арттыр! Аллаһ менән ант итәм, Аллаһ һине кәмһетмәҫ, бер ҡасан да. Аллаһ ризалығы өсөн! Ысынлап та, һеҙ туғанлыҡ бәйләнештәрен тоташтырҙығыҙ, намыҫлы һөйләштегеҙ, башҡалар йөгөн күтәрҙегеҙ, булмаған нәмә өсөн тырышырға яратығыҙ, ҡунаҡтарҙы ҡабул иттегеҙ һәм һәр ваҡыт хәҡиҡәт факторҙарын яҡланығыҙ». Хәҙисә шунда уҡ Хәҙисәнең бер туған ағаһы Вараҡа бин Нәүфәл бин Әсәд бин Абдул Үззә менән осрашырға китә. Ул йәһилиә дәүерендә христиан булған. Ул ғәрәп графикаһында яҙырға ярата һәм Изге Яҙманы ғәрәп графикаһында ярайһы уҡ күп яҙған. Ул ваҡытта ул ҡартайып, һуҡыр була. Хәҙисә уға: «Дядя! - Дядя - ғәрәптәр тарафынан йыш ҡына двоюродный туғандар һәм башҡалар өсөн ҡулланылған ҡушамат, сөнки улар уларҙы оло булыу нигеҙендә хөрмәт итә. Вәрәҡә бин Нәүфәл: «Эй, минең ағайымдың улы! Нимә булды? ' шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм үҙе кисергән бөтә ваҡиғаларҙы һөйләп бирҙе. Был ваҡиғаны ишеткән Вәрәҡә: “Был ҡасандыр Муса пәйғәмбәргә индерелгән ҡанун”, – ти. Һине пәйғәмбәр итеп үҫтергәндә мин әле йәш булһам яҡшыраҡ булыр ине. Шулай уҡ, һине халҡың ҡыуып сығарғанда, мин иҫән булһам, яҡшы булыр ине'. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм һыҙыҡ өҫтөнә алды: «Мине ҡыуып сығарырҙармы? — Вараҡа яуап бирҙе: «Эйе, һәр пәйғәмбәр ҡалҡып сыҡмаған». һеҙҙең кеүек бурыстарҙы үтәй, әммә мотлаҡ дошманлыҡ буласаҡ. Әгәр мин һеҙҙең заманда иҫән булһам, мин һеҙҙе һаман да ярҙам итер инем һәм яҡлар инем». ине... һуңынан ул Юныстың хәҙисенә оҡшаш хәҙис һөйләне, тик ул: «Аллаһ менән ант итәм, Аллаһ һеҙҙе мәңге ҡайғыртмаҫ», — тине. ул беҙгә [Уҡаил бин Халид] әйтте [Ибн Шиһаб] Мин [Урва бин әз-Зөбәйер] әйткәнен ишеттем, [Ғәйсиә] пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Шунан һуң ул Хәҙисәгә ҡурҡыу хәлендә ҡайтты», — тип һөйләй, һуңынан хәҙистәр тураһында һөйләй. икенсе хәҙистең башын телгә алмаған, «Пәйғәмбәребеҙҙең булған тәүге вәхиһе хаҡ төш булды», — тип әйткән.