ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਹਦੀਸ
ਇਮਾਮ ਬੁਖਾਰੀ : 4544
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ح و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَجَئِثْتُ مِنْهُ رُعْبًا فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَدَثَّرُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ إِلَى وَالرِّجْزَ فَاهْجُرْ }قَبْلَ أَنْ تُفْرَضَ الصَّلَاةُ وَهِيَ الْأَوْثَانُ
ਸਾਨੂੰ [ਯਹਯਾ ਬਿਨ ਬੁਕਾਇਰ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ [ਅਲ ਲੈਤਸ] ਨੇ ['ਉਕਾਇਲ] ਤੋਂ [ਇਬਨ ਸ਼ਿਹਾਬ] ਤੋਂ - ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਥਨ ਵਿੱਚ - ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ [ਅਬਦੁੱਲਾ ਬਿਨ ਮੁਹੰਮਦ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ [ਅਬਦੁਰਰੱਜ਼ਾਕ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ [ਅਜ਼ ਜ਼ੁਹਰੀ] ਨੇ ਕਿਹਾ; ਮੈਨੂੰ [ਅਬੂ ਸਲਾਮਾਹ ਬਿਨ ਅਬਦੁਰ ਰਹਿਮਾਨ] ਨੇ [ਜਬੀਰ ਬਿਨ ਅਬਦੁੱਲਾ ਰਦਲਿਆੱਲ੍ਹਾਹੂ 'ਅਨਹੁਮਾ] ਤੋਂ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; ਮੈਂ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਲਾਲਮ ਨੂੰ ਫਤਰਤੁਲ ਵਹੀਯੂ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਖਾਲੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ) ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੇ ਸੁਣਿਆ: "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਦੂਤ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀਰਾ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਨਾ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਢੱਕੋ, ਮੈਨੂੰ ਢੱਕੋ।' ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਾ'ਲਾ ਨੇ ਆਇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ: 'ਯਾ ਅਯਿਊਹਲ ਮੁਦੱਸਤਸਿਰ ਕਉਮ ਫ'ਅੰਦਜ਼ੀਰ (ਹੇ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕੋ, ਉੱਠੋ, ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ)।'" ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦ ਤੱਕ: "ਵਾਰ ਰਿੱਜਾ ਫਹਜੂਰ (ਅਤੇ ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ)।" ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ। ਅਰ ਰਿੱਜ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਹੈ।