Χαντίθ
Masy’aril Haram termasuk tempat yang diberkahi dan dianjurkan untuk berdzikir setelah Arafah
Imam Ibnu Majah : 3065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال
Μας είπε [ο Χισιάμ μπιν Αμμάρ]· μας είπε [ο Χάτιμ μπιν Ισμαήλ]· μας είπε [ο Τζαφάρ μπιν Μουχάμαντ] από [τον πατέρα του], είπε: «Κάποτε ήρθα να δω [τον Τζαμπίρ μπιν Αμπντουλάχ]. Όταν τον συναντήσαμε, ρώτησε πώς είναι οι άνθρωποι, μέχρι που ρώτησε για μένα. Έτσι απάντησα: «Είμαι ο Μουχάμαντ μπιν Αλί μπιν Χουσεΐν». Έτσι έβαλε το χέρι του στο κεφάλι μου ενώ ξεκούμπωνε τα πάνω και κάτω κουμπιά μου, μετά έβαλε τον ώμο του ανάμεσα στο στήθος μου και εκείνη την εποχή ήμουν ακόμα παιδί που είχε φτάσει στην ενηλικίωση. Είπε: «Καλώς ήρθες, ρώτα ό,τι θέλεις». Τον ρώτησα επειδή ήταν τυφλός. Μέχρι να έρθει η ώρα της προσευχής, στεκόταν στο χαλάκι προσευχής του, το οποίο, αν έβαζε τις φτέρνες του στα πλάγια του χαλακιού προσευχής, τραβούσε λόγω του μικρού μεγέθους του χαλακιού προσευχής, ενώ το σάλι του κρεμόταν πάνω από τους ώμους του και προσευχόταν οδηγώντας μας». Τότε ρώτησα: «Πες μας πώς έκανε το Χατζ ο Προφήτης Μουσουλμάνος (ειρήνη και ευλογία σε όλους)! Έτσι, έκανε μια χειρονομία με το χέρι του και άπλωσε τα εννέα δάχτυλά του και είπε: «Πράγματι, ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) δεν πήγε στο Χατζ για εννέα χρόνια, και μετά κάλεσε τους ανθρώπους να το κάνουν το δέκατο έτος. Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) πήγε στο Χατζ, και μετά πολλοί άνθρωποι ήρθαν στη Μεδίνα, όλοι ήθελαν να συγκεντρωθούν με τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) και να κάνουν ό,τι έκανε εκείνος. Έτσι πήγε, και πήγαμε μαζί του. Όταν φτάσαμε στο Ντζουλ Χουλάιφα, η Άσμα μπιντ Ουμάις γέννησε τον Μουχάμαντ μπιν Αμπού Μπακρ, οπότε την έστειλαν να ρωτήσει: «Τι πρέπει να κάνω;» Τότε είπε στην Άσμα: «Κάνε ένα μπάνιο και δέσε το σφιχτά με ένα πανί και μπες στο ιχράμ». Τότε ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) προσευχήθηκε στο τζαμί και μετά καβάλησε την καμήλα Κάσουα, και η καμήλα σηκώθηκε όρθια μεταφέροντάς τον πάνω από την έρημο Σαχάρα. Ο Τζαμπίρ είπε: «Είδα, όσο μπορούσα, πολλούς ανθρώπους μπροστά του, ανάμεσα σε οδηγούς οχημάτων και πεζούς, επίσης δεξιά, αριστερά και πίσω του - πολλοί άνθρωποι ήταν ορατοί -. Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) ήταν ανάμεσά μας, ενώ το Κοράνι κατέβαινε σε αυτόν, και ήταν πολύ συνειδητοποιημένος για το τακβίλ του. Ό,τι κι αν κάνει, το κάνουμε κι εμείς». Ύψωσε τη φωνή του μονοθεϊσμού λέγοντας: «Εκπληρώνω το κάλεσμά Σου, ω Αλλάχ. Εκπληρώνω το κάλεσμά Σου, εκπληρώνω το κάλεσμά Σου. Δεν υπάρχει σύντροφος για Σένα, εκπληρώνω το κάλεσμά Σου. Πράγματι, ο έπαινος, η απόλαυση και η βασιλεία ανήκουν μόνο σε Σένα, Εσύ δεν έχεις συντρόφους». Οι άνθρωποι ύψωσαν επίσης τις φωνές τους με τις απαγγελίες που απαγγέλλουν, και ο (ειρήνη και ευλογία σε σένα) δεν είπε τίποτα για τις πράξεις τους. Ο (ειρήνη και ευλογία σε σένα) συνέχισε να διαβάζει το ταλμπίγια του». Ο Τζαμπίρ (ραδιαλλάχου και ευλογίας σε σένα) είπε ξανά: «Δεν έχουμε καμία πρόθεση παρά να κάνουμε το Χατζ, και δεν ξέρουμε ακόμα για την Ούμρα». Όταν φτάσαμε μαζί του στο Μπαϊτουλάχ, αμέσως έτριψε -φίλησε- το Ρουκούν -την αρχή του Ταουάφ-, μετά έτρεξε τρεις γύρους και περπάτησε κανονικά τους άλλους τέσσερις γύρους. Στη συνέχεια πήγε στον Μακάμ Ιμπραήμ, διαβάζοντας τον στίχο: «Και κάνε το Μακάμ Ιμπραήμ τόπο προσευχής». Τοποθετήθηκε επίσης ανάμεσα στον Μακάμ Ιμπραήμ και την Μπαϊτουλάχ -Κάαμπα-. -Ο πατέρας μου είπε: - «και δεν ξέρω, εκτός αν το ανέφερε από τον Προφήτη (ειρήνη σε αυτόν) ότι ο Προφήτης διάβασε τις σούρα Αλ Κααφίρουν και Αλ Ιχλάς στις δύο ρακά προσευχές -στο Μακάμ Ιμπραήμ-». Στη συνέχεια επέστρεψε στον Μπαϊτουλάχ, μετά έτριψε -φίλησε ή χαιρέτησε - το Ρουκούν -την αρχή του Ταουάφ -, και μετά βγήκε από την πόρτα - της Κάαμπα - προς τον λόφο Σάφα. Και όταν πλησίασε τη Σάφα, διάβασε: «Πράγματι, η Σάφα και η Μάρβα είναι από τα σημάδια του Αλλάχ, ξεκινάμε -σα'ι- με αυτό που έχει ξεκινήσει ο Αλλάχ Σουμπχανάχου Ουά Τα'αλά». Άρχισε να τελεί την προσευχή από τη Σάφα, έπειτα ανέβηκε τον λόφο μέχρι που μπόρεσε να δει την Κάαμπα, έπειτα είπε τακμπίρ, ταχλίλ και ταχμίντ λέγοντας: «Δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μόνο ο Αλλάχ, που δεν έχει συνεταίρους. Σε Αυτόν ανήκει η βασιλεία και σε Αυτόν ανήκει όλη η δόξα. -Αυτός- είναι ο Παντοδύναμος που δίνει ζωή και ο Παντοδύναμος που σκοτώνει, και είναι παντοδύναμος πάνω σε όλα. Δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μόνο ο Αλλάχ, που δεν έχει συνεταίρο, που εκπληρώνει τις υποσχέσεις Του, βοηθά τους δούλους Του και νικά όλες τις ομάδες μόνος του». Στη συνέχεια προσευχήθηκε ανάμεσα στις αναγνώσεις και μετά είπε την ανάγνωση τρεις φορές. Στη συνέχεια κατέβηκε στη Μάρβα, περπατώντας έτσι ώστε όταν τα πόδια του ήταν ίσια, έτρεξε στη μέση της κοιλάδας. Όταν τα πόδια του ανέβηκαν, περπάτησε μέχρι που έφτασε στη Μάρβα. Στη Μάρβα έκανε ό,τι έκανε στη Σάφα. Και όταν το Ταουάφ του τελείωσε με τη Μάρβα, είπε: «Αν ήμουν στραμμένος προς αυτό που βρισκόμουν πίσω μου, τότε δεν θα οδηγούσα το σφαγμένο ζώο -αλ-χαντιού-, και θα το έκανα Ούμρα. Όποιος από εσάς δεν φέρει θυσιασμένο ζώο, ας το δεχτεί και ας το κάνει πράξη λατρείας». Έτσι όλοι έκαναν ταχαλούλ και έκοψαν τα μαλλιά τους εκτός από τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία σε όλους) και τους ανθρώπους που έφεραν σφαγμένα ζώα. Τότε ο Σουρακά μπιν Μαλίκ μπιν Τζουσιούμ σηκώθηκε και είπε: «Ω, Αγγελιοφόρο του Αλλάχ, αυτό ισχύει για φέτος ή για πάντα;» -Ο αφηγητής- είπε: «Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία σε όλους) έπλεξε τα δάχτυλά του με τα δάχτυλά του και απάντησε: «Η Ούμρα περιλαμβάνεται στο Χατζ - χατζ ταματού - έτσι γίνεται». Το είπε δύο φορές και μετά είπε: «Όχι - αυτό ισχύει μόνο για φέτος - αλλά για πάντα». -Ο αφηγητής- είπε: Ο Αλί (radliallahu 'anhu) ήρθε με μια καμήλα -al hadyu- του Προφήτη (sallallaahu 'alaihi wa sallam), και στη συνέχεια βρήκε τη Φατιμά, μια από τους ανθρώπους που στεκόταν στη μέση φορώντας χρωματιστά ρούχα και καλυμμένα τα μάτια. Ο Αλί την κατηγόρησε, οπότε η Φατιμά είπε: «Ο πατέρας μου - ο Προφήτης (sallallaahu 'alaihi wa sallam) μου είπε να το κάνω αυτό». Ο Αλί (radliallahu 'anhu) το είπε ενώ βρισκόταν στο Ιράκ: «Τότε πήγα να ζητήσω συμβουλές από τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (sallallaahu 'alaihi wa sallam) και παραπονέθηκα για τις πράξεις της Φατιμά, τις οποίες αρνήθηκα. Έτσι απάντησε: «Αυτή - η Φατιμά - έχει δίκιο, έχει δίκιο. Τι είπα όταν ήθελες να κάνεις πρώτα το Χατζ;» Ο Αλί απάντησε: «Είπα: «Ω, Αλλάχ, υψώνω τη φωνή που ύψωσε ο Αγγελιοφόρος Σου (sallallaahu 'alaihi wa sallam).» Είπε: «Πράγματι, έφερα ένα ζώο θυσίας, οπότε μην συμμετέχετε στο tahallul». -Ο αφηγητής- είπε: Ο αριθμός των θυσιαζόμενων ζώων που έφερε ο Αλί από την Υεμένη και που ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) από τη Μεδίνα ήταν εκατό. Τότε όλοι έφεραν τα κεφάλια τους κοντά και έκοψαν τα μαλλιά τους εκτός από τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) και τους ανθρώπους που έφεραν τα θυσιαζόμενα ζώα. Όταν έφτασε η ημέρα της Ταρουίγια, όλοι πήγαν στη Μίνα και φώναξαν την πρόθεσή τους για Χατζ. Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) μπήκε σε ένα όχημα και εκεί τέλεσε τις προσευχές του μεσημεριού, του Άσρ, του Μαγρίμπ, της Ισά και του Φατζρ. Στη συνέχεια, περίμενε λίγο μέχρι να ανατείλει ο ήλιος, και στη συνέχεια διέταξε να ανεγερθεί ο τρούλος στο Μασαρίλ, είναι χαράμ, οπότε τοποθετήθηκε στη Ναμίρα. Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) περπάτησε όπως συνήθως έκαναν οι Κουράις, αλλά σταμάτησε στο Μασαρίλ Χαράμ ή Μουζνταλίφα. Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) του επέτρεψε να φτάσει στο Αραφάτ. Και όταν πλησίασε τον τρούλο που είχε ανεγερθεί στη Ναμίρα, σταμάτησε εκεί. Όταν έδυσε ο ήλιος, διέταξε να φέρουν την καμήλα του - την Κάσβα - και στη συνέχεια την καβάλησε μέχρι που έφτασε στον πυθμένα της κοιλάδας. Στη συνέχεια κήρυξε στο πλήθος: «Πράγματι, το αίμα σας, ο πλούτος, η τιμή και η ευτυχία σας - η δόξα σας - είναι χαράμ όπως είναι χαράμ αυτή την ημέρα, στον μήνα σας και στη χώρα σας, θυμηθείτε, πράγματι όλα τα πράγματα της τζαχιλίγια ταπεινώνονται κάτω από τα πόδια μου, το αίμα της τζαχιλίγια έχει ταπεινωθεί και το αίμα που πρώτα περιφρόνησα ήταν το αίμα του Ραμπιά μπιν Χαρίθ - ο οποίος προηγουμένως ζήτησε τροφή από τους Μπάνι Σάαντ και σκοτώθηκε Χουντζάιλ -, η τζαχιλίγια η τοκογλυφία έχει καταργηθεί, ενώ η πρώτη τοκογλυφία που κατάργησα ήταν η τοκογλυφία μας, δηλαδή η τοκογλυφία που διέπραξε ο Αμπάς μπιν Αμπντούλ Μουθάλιμπ, όλες τους έχουν καταργηθεί. Γι' αυτό να φοβάστε τον Αλλάχ από τις γυναίκες, επειδή τις έχετε κάνει συζύγους με την εντολή του Αλλάχ και έχετε καταστήσει νόμιμο το farji με τα λόγια του Αλλάχ». Στην πραγματικότητα, το δικαίωμά σας πάνω τους είναι να μην αφήνετε άλλους ανθρώπους που μισείτε να κοιμούνται στο κρεβάτι σας. Αν οι γυναίκες σας το κάνουν αυτό, τότε χτυπήστε τες με ένα χτύπημα που δεν θα σας πονέσει. Και για να σας προμηθεύουν και να σας ντύνουν με καλό τρόπο. Σας αφήνω δύο πράγματα που, αν τα τηρήσετε, δεν θα ξεστρατίσετε, δηλαδή το Βιβλίο του Αλλάχ. Και είστε υπεύθυνοι απέναντί μου. Τότε τι θέλετε να πείτε; Απάντησαν: «Μαρτυρούμε ότι έχετε μεταφέρει, εκτελέσει εργασίες και δώσει συμβουλές». Έτσι είπε, δείχνοντας το δάχτυλό του στον ουρανό: «Ω, Αλλάχ, πρόσεχε! Ω, Αλλάχ, μάρτυρας». Το είπε τρεις φορές. Στη συνέχεια, ο Μπιλάλ είπε το κάλεσμα για προσευχή, μετά το ικαμάτ, μετά πρόσφερε την προσευχή Ζουχούρ. -Μετά από αυτό- ο Μπιλάλ επέστρεψε στο καμάτ, μετά πρόσφερε την προσευχή Άσρ και δεν τέλεσε καμία προσευχή μεταξύ των δύο. Στη συνέχεια, ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) οδήγησε το όχημά του μέχρι που έφτασε στον τόπο του βουκάφ. Έπειτα κάθισε την καμήλα του - έτσι ώστε η κοιλιά της καμήλας να ακουμπάει στο χωράφι - και έβαλε ένα σχοινί περπατήματος μπροστά του, και μετά κοίταξε προς την Κίμπλα. Συνέχισε να κάνει γουκούφ μέχρι που έδυσε ο ήλιος και το κιτρινωπό φως διαλύθηκε λίγο και η μπάλα του ήλιου βυθίστηκε. Έπειτα, έβαλε πλάτη στον Ουσάμα μπιν Σάιντ και έφυγε. Έδεσε επίσης την Κάσβα με ηνία, έτσι ώστε το κεφάλι του σχεδόν να ακουμπάει τη βάση των ποδιών του οχήματος που οδηγούσε. Ενώ έκανε χειρονομίες με το δεξί του χέρι, έλεγε: «Ω άνθρωποι, ηρεμήστε, ηρεμήστε!». Κάθε φορά που τέντωνε τα ηνία της καμήλας του, χαλάρωνε λίγο, ώστε η καμήλα να ανεβαίνει λίγο. Έπειτα έφτασε στη Μουζδαλίφα, και μετά τέλεσε εκεί τις προσευχές του Μαγρίμπ και της Ισά με ένα κάλεσμα για προσευχή και δύο ικάμ. Και δεν τέλεσε καμία προσευχή μεταξύ των δύο. Έπειτα, ο (ειρήνη και ευλογία σε σένα) ξάπλωσε μέχρι την αυγή. Προσέφερε την προσευχή της αυγής όταν του έγινε σαφές ότι ήταν αυγή, με ένα κάλεσμα για προσευχή και ένα ικάμ. Στη συνέχεια, ανέβηκε στο Qashwa μέχρι που έφτασε στο Mash'aril Haram, μετά ανέβηκε στο λόφο και δόξασε τον Αλλάχ -bertahmid-, Τον δόξασε -bertakbir- και Τον επιβεβαίωσε -bertahlil-. Συνέχισε να κάνει Wukuf μέχρι που ο ήλιος έλαμψε εντελώς και μετά έφυγε πριν ανατείλει ο ήλιος. Κουβαλούσε τον Fadl bin Abbas - έναν άντρα με ωραία μαλλιά, λευκό δέρμα και όμορφο - στην πλάτη του. Όταν ο Προφήτης sallallaahu 'alaihi wa sallam έφευγε, πέρασε από γυναίκες που έτρεχαν, οπότε τις κοίταξε και μετά έβαλε το χέρι του στην άλλη πλευρά. Εν τω μεταξύ, ο Fadl γύρισε το πρόσωπό του στην άλλη πλευρά. Φτάνοντας στο Muhassar, κινήθηκε λίγο και μετά πήρε μια συντόμευση για το Kubra -Aqabah- Jumrah, και έφτασε αμέσως στο Jumrah που ήταν στην πλαγιά του δέντρου. Στη συνέχεια πέταξε επτά βότσαλα με ένα takbir σε κάθε ρίψη, -με- βότσαλα που ήταν τόσο μεγάλα όσο βότσαλα από σφεντόνα. Και τα πέταξε από την κοιλάδα. Στη συνέχεια πήγε στο μέρος όπου σφάζονταν τα ζώα θυσίας. Εκεί έσφαξε ο ίδιος εξήντα τρία ζώα θυσίας και παρέδωσε στον Αλί τα υπόλοιπα μαζί με τα ζώα θυσίας. Στη συνέχεια, διέταξε να αφαιρεθεί ένα κομμάτι κρέατος από κάθε ζώο θυσίας που έσφαζε, να τοποθετηθεί σε ένα καζάνι και να μαγειρευτεί. Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες του) και ο Αλί έφαγαν και ήπιαν επίσης τη σάλτσα. Στη συνέχεια, ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες του) πήγε στην Κάαμπα - για να κάνει το Ταουάφ Ιφάντα -, έπειτα τέλεσε την Προσευχή του Μεσημβρινού στη Μέκκα και πήγε στους Μπανί Αμπντούλ Μουθάλιμπ που μάζευαν νερό Ζαμζάμ. Είπε: «Πάρε το, ω Μπανί Μουθάλιμπ. Αν οι άνθρωποι δεν σε είχαν ξεπεράσει στο να σου δώσουν το ποτό σου, θα είχα τσακωθεί μαζί σου γι' αυτό». Τότε του έδωσαν έναν κουβά και ήπιε από αυτόν.