Hadith Representative
Masy’aril Haram termasuk tempat yang diberkahi dan dianjurkan untuk berdzikir setelah Arafah
Imam Ibnu Majah : 3065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال
Rakontis al ni [Hisyam bin Ammar]; rakontis al ni [Hatim bin Isma'il]; rakontis al ni [Ja'far bin Muhammad] de [lia patro], li diris; 'Mi iam venis vidi [Jabir bin Abdullah]. Kiam ni renkontis lin, li demandis kiel fartas la homoj, ĝis li demandis pri mi. Do mi respondis; 'Mi estas Muhammad bin Ali bin Husain'. Do li metis sian manon sur mian kapon dum li malbutonumis miajn suprajn kaj malsuprajn butonojn, poste metis sian ŝultron inter mian bruston kaj tiutempe mi estis ankoraŭ infano kiu atingis plenaĝecon. Li diris; 'Bonvenon, demandu kion ajn vi volas'. Mi demandis lin ĉar li estis blinda. Ĝis kiam venis la tempo por preĝo, li staris sur sia preĝmato, kiu, se li metus siajn kalkanojn sur la flankojn de la preĝmato, tirus pro la malgranda grandeco de la preĝmato, dum lia ŝalo pendis super liaj ŝultroj kaj li preĝis gvidante nin.' Tiam mi demandis; 'Rakontu al ni kiel Rasulullah ŝalallahu 'alaihi wasallam plenumis Hadĝon!' Do li gestis per sia mano kaj etendis siajn naŭ fingrojn, kaj diris: 'Vere, la profeto (paco) sallallahu 'alaihi wasallam ne iris al la Hadĝo dum naŭ jaroj, poste li alvokis homojn plenumi la Hadĝon en la deka jaro. La profeto (paco) iris al la Hadĝo, poste multaj homoj venis al Medino, ili ĉiuj volis kolektiĝi kun la profeto (paco) sallallahu 'alaihi wasallam kaj fari kiel li. Do li iris, kaj ni iris kun li. Kiam ni alvenis al Dzul Hulaifah, Asma' bint Umais naskis Muhammad bin Abu Bakr, do ŝi estis sendita por demandi: 'Kion mi faru?' Tiam li diris al Asma: 'Banu vin kaj ligu ĝin forte per tuko kaj eniru ihramon.' Tiam la profeto (paco) sallallahu 'alaihi wasallam preĝis en la moskeo poste rajdis la Kaŝvaan kamelon, kaj la kamelo stariĝis rekte portante lin trans la Sahara dezerto. Ĝabir diris; Mi vidis tiom, kiom mi povis vidi, multajn homojn antaŭ li, inter veturilŝoforoj kaj piedirantoj, ankaŭ dekstre, maldekstre kaj malantaŭ li - multaj homoj estis videblaj -. Profeto Ŝalallahu 'alaihi wasallam estis inter ni, dum la Korano venis al li, kaj li estis tre konscia pri ĝia takwil. Kion ajn li faras, ni ankaŭ faras ĝin. Li levis sian voĉon de monoteismo dirante: 'Mi plenumas Vian vokon, ho Alaho. Mi plenumas Vian vokon, mi plenumas Vian vokon. Ne ekzistas partnero por Vi, mi plenumas Vian vokon. Vere, laŭdo, ĝuo kaj regno apartenas nur al Vi, Vi ne havas partnerojn'. La homoj ankaŭ levis siajn voĉojn per la deklamadoj, kiujn ili deklamadis, kaj li, sallallahu 'alaihi wasallam, nenion diris pri iliaj agoj. Li, sallallahu 'alaihi wasallam, daŭre legis sian talbiyah'. Ĝabir radiallahu 'anhu denove diris: 'Ni havas neniun intencon krom plenumi la Hadĝon, kaj ni ankoraŭ ne scias pri la Umrah.' Kiam ni alvenis ĉe Baitullah kun li, li tuj frotis -kisis- la Rukun-on -la komencon de Tawaf-, poste trotis tri rondirojn kaj piediris normale la aliajn kvar rondirojn. Poste li iris al Maqam Ibrahim, legante la verson: 'Kaj faru Maqam Ibrahim preĝolokon'. Li ankaŭ poziciigis sin inter Maqam Ibrahim kaj Baitullah -Kaaba-. -Mia patro diris; - 'kaj mi ne scias krom se li menciis ĝin de la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam, ke la Profeto legis surojn Al Kaafiruun kaj Al Ikhlaash en la du rak'ah-preĝoj -ĉe Maqam Ibrahim-. Poste li revenis al Baitullah, poste frotis -kisis aŭ salutis - Rukun-on -la komencon de Tawaf-, poste li eliris tra la pordo de - la Kaaba - direkte al la monteto Safa. Kaj kiam li alproksimiĝis al Ŝafa, li legis: 'Vere Ŝafa kaj Marwa estas inter la signoj de Alaho, ni komencas -sa'i- per tio, kion Alaho Subhanahu Wa Ta'ala komencis'. Li komencis plenumi la preĝon de Safa, poste grimpis la monteton ĝis li povis vidi la Kaaba-on, poste li diris takbir, tahlil kaj tahmid dirante: 'Ne ekzistas dio krom Alaho sola, kiu ne havas partnerojn. Al Li estas la regno kaj al Li estas ĉiu laŭdo. -Li- estas la Ĉiopova, kiu donas vivon kaj la Ĉiopova, kiu mortigas, kaj Li estas ĉiopova super ĉio. Ne ekzistas dio krom Alaho sola, kiu ne havas partneron, kiu plenumas Siajn promesojn, helpas Siajn servistojn kaj venkas ĉiujn grupojn sola'. Poste li preĝis inter la legaĵoj, poste diris la legaĵon tri fojojn. Li poste malsupreniris al Marwa, dum li piediris tiel, ke kiam liaj kruroj estis rektaj, li trotis meze de la valo. Kiam liaj kruroj supreniris, li piediris ĝis li alvenis al Marwa. En Marwa li faris tion, kion li faris en Ŝafa. Kaj kiam lia Tawaf finiĝis en Marwa, li diris: 'Se mi alfrontus tion, kion mi malantaŭe estis, tiam mi ne kondukus la buĉitan beston -al hadju-, kaj mi farus ĝin Umrah. Kiu ajn inter vi ne alportas oferitan beston, tiam akceptu ĝin kaj faru ĝin ago de kultado'. Do ĉiuj estis tahalul kaj mallongigis siajn harojn krom la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam kaj la homoj, kiuj alportis buĉitajn bestojn. Tiam Suraqah bin Malik bin Ju'syum stariĝis kaj diris: "Ho Mesaĝisto de Alaho, ĉu ĉi tio validas por ĉi tiu jaro, aŭ por ĉiam?" -La rakontanto- diris; 'La Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam interplektis siajn fingrojn kun siaj fingroj kaj respondis: 'Umrah estas inkludita en la Hadĝo - hadĝo tamattu' - tiel ĝi estas farata'. Li diris ĝin dufoje kaj poste diris: 'Ne - ĉi tio validas nur por ĉi tiu jaro - sed por ĉiam'. -La rakontanto- diris; 'Ali radliallahu 'anhu venis kun kamelo -al hadyu- la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam, tiam li trovis Fatima, unu el la homoj, kiu staris meze, portante kolorajn vestaĵojn kaj okulbandaĝojn. Ali kulpigis ŝin, do Fatima diris: 'Mia patro - la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam - diris al mi fari tion'. Ali radliallahu 'anhu diris tion dum li estis en Irako: 'Tiam mi iris peti konsilon de la Mesaĝisto de Alaho sallallahu 'alaihi wasallam kaj plendis pri la agoj de Fatima, kiujn mi neis. Do li respondis: 'Ŝi - Fatima - pravas, ŝi pravas. Kion mi diris, kiam vi volis unue plenumi la Hadĝon?' Ali respondis: 'Mi diris: 'Ho Alaho, mi levas la voĉon, kiun levis Via Mesaĝisto sallallahu 'alaihi wasallam'. Li diris: 'Vere, mi alportis oferbeston, do ne partoprenu en la tahalul'. -La rakontanto- diris; La nombro da oferbestoj, kiujn Ali alportis el Jemeno kaj kiujn la Profeto (paco kaj beno de Dio) alportis el Medino, estis cent. Tiam ĉiuj kunmetis siajn kapojn kaj mallongigis siajn harojn, krom la Profeto (paco kaj beno de Dio) kaj la homoj, kiuj alportis la oferbestojn. Kiam alvenis la tago de Tarwiyah, ili ĉiuj iris al Mina kaj kriis sian intencon al Hadĝo. La Profeto (paco kaj beno de Dio) eniris veturilon, kaj tie li plenumis la tagmezajn, Asr-preĝojn, Maghrib-preĝojn, Isha-preĝojn kaj Fajr-preĝojn. Poste atendu iom da tempo ĝis la sunleviĝo, poste ordonu starigi la kupolon en Mash'aril, ĝi estas haram, do ĝi estas plantita en Namirah. La Profeto (paco kaj beno de Dio) tiam marŝis kiel kutime faris la Kurajŝoj, sed li haltis ĉe Mash'aril Haram aŭ Muzdalifah. La Profeto (paco kaj beno de Dio) permesis al li alveni al Arafat. Kaj kiam li alproksimiĝis al la kupolo, kiu estis starigita ĉe Namirah, li haltis tie. Kiam la suno subiris, li ordonis, ke oni alkonduku sian kamelon - Qashwa - kaj poste li rajdis ĝin ĝis li alvenis al la fundo de la valo. Poste li predikis al la homamaso: 'Vere, via sango, riĉeco, honoro kaj feliĉo - via gloro - estas malpermesitaj, kiel ankaŭ en ĉi tiu tago, en via monato kaj en via lando. Memoru, efektive ĉio de la jahiliyyah estas humiligita sub miaj piedoj. La sango de la jahiliyyah estis humiligita, kaj la sango, kiun mi unue malestimis, estis la sango de Rabi'ah bin Harith - kiu antaŭe petis subtenon de la Bani Sa'ad kaj estis mortigita Hudzail -. La uzuro de la jahiliyyah estas aboliciita, dum la unua uzuro, kiun mi aboliciis, estis nia uzuro, nome uzuro farita de Abbas bin Abdul Muthallib; ĉiuj el ili estas aboliciitaj. Do timu Alaho-n de virinoj, ĉar vi faris ilin edzinoj laŭ la ordono de Alaho, kaj vi faris la uzuron laŭleĝa laŭ la vortoj de Alaho.' Fakte, via rajto super ili estas, ke ili ne lasu aliajn homojn, kiujn vi malamas, dormi en via lito. Se viaj edzinoj faras tion, tiam batu ilin per bato, kiu ne doloras. Kaj ke ili zorgu pri vi kaj vestu vin bone. Mi lasas al vi du aferojn, kiujn, se vi sekvos ilin, vi ne erarvagos, nome la Libron de Alaho. Kaj vi respondecas al mi. Do kion vi volas diri?' Ili respondis: 'Ni atestas, ke vi transdonis, plenumis taskojn kaj donis konsilojn.' Do li diris, montrante per sia fingro al la ĉielo: 'Ho Alaho, rigardu! Ho Alaho, atestanto'. Li diris ĝin tri fojojn. Tiam Bilal diris la vokon al preĝo, poste la iqamat, poste li ofertis la Zhuhur-preĝon. -Post tio- Bilal revenis al la qamat, poste li ofertis la Asr-preĝon kaj ne plenumis ian ajn preĝon inter la du. Tiam Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam veturis sian veturilon ĝis li atingis la lokon de wukuf. Poste li sidigis sian kamelon - tiel ke la ventro de la kamelo tuŝis la kampon - kaj metis ŝnuron antaŭ sin, poste li turnis sin al la Kiblo. Li daŭre plenumis la vukufon ĝis la suno subiris kaj la flaveca lumo iom disipiĝis kaj la sunglobo sinkis. Poste li prenis Usamah bin Said sur sian dorsapogon kaj foriris. Li ankaŭ ligis Qashwa-on per bridoj, tiel ke lia kapo preskaŭ tuŝis la bazon de la kruroj de la veturilo, kiun li rajdis. Gestante per sia dekstra mano, li diris: "Ho homoj, estu trankvilaj, estu trankvilaj!" Ĉiufoje kiam li etendis la bridojn de sia kamelo, li iomete malstreĉiĝis tiel ke la kamelo iomete leviĝis. Poste li alvenis al Muzdalifah, poste tie plenumis la preĝojn Maghrib kaj Isha' kun unu voko al preĝo kaj du iqamat. Kaj li ne plenumis iujn ajn preĝojn inter la du. Poste li (salajlahu 'alaihi wasallam) kuŝiĝis ĝis la tagiĝo. Li ofertis la tagiĝopreĝon kiam fariĝis klare al li, ke estas tagiĝo, kun unu voko al preĝo kaj unu iqamat. Poste li rajdis la Kaŝvon ĝis li alvenis al Maŝ'aril-Haram, poste li grimpis la monteton kaj laŭdis Alaho-n -bertahmid-, gloris Lin -bertakbir- kaj konfirmis Lin -bertahlil-. Li daŭre plenumis Wukuf-on ĝis la suno tute brilis, poste foriris antaŭ ol la suno leviĝis. Li portis Fadl bin Abbas - viron kun bona hararo, blanka haŭto kaj bela - sur sia dorso. Kiam la Profeto (salajlahu 'alaihi wasallam) foriris, li preterpasis virinojn, kiuj kuris, do li rigardis ilin kaj poste metis sian manon al la alia flanko. Dume, Fadl turnis sian vizaĝon al la alia flanko. Alveninte al Muhassar, li moviĝis iomete kaj prenis mallongigon al la Kubra-Aqabah-Jumrah, kaj tuj alvenis al la Jumrah, kiu estis flanke de la arbo. Poste li ĵetis sep ŝtonetojn kun takbir ĉe ĉiu ĵeto, -kun- ŝtonetoj, kiuj estis tiel grandaj kiel ŝtonetoj de ŝnurĵetilo. Kaj li ĵetis ĝin el la ventro de la valo. Tiam li iris al la loko, kie la oferbestoj estis buĉitaj. Tie li mem buĉis sesdek tri oferbestojn, kaj transdonis al Ali la ceterajn kune kun la oferbestoj. Tiam li ordonis, ke peco de la viando estu apartigita de ĉiu oferbesto, kiun li buĉis, poste metita en kaldronon, poste kuirita. Rasulullah kaj Ali ankaŭ manĝis kaj trinketis la saŭcon. Tiam Rasulullah, sallallahu 'alaihi wasallam, iris al la Kaaba - por plenumi Tawaf Ifadhah -, poste li plenumis la Tagmezan Preĝon en Mekko kaj venis al la Bani Abdul Muthtalib, kiuj kolektis Zamzam-akvon. Li diris: 'Prenu ĝin, ho Bani Muthtalib. Se la homoj ne superus vin donante al vi vian trinkaĵon, mi kverelus pri ĝi kun vi'. Tiam ili donis al li, sallallahu 'alaihi wasallam, sitelon, kaj li trinkis el ĝi.'