Hadith
Masy’aril Haram termasuk tempat yang diberkahi dan dianjurkan untuk berdzikir setelah Arafah
Imam Ibnu Majah : 3065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال
Na ka treguar [Hisyam bin Ammar]; na ka treguar [Hatim bin Ismail]; na ka treguar [Xha'fer bin Muhamed] nga [babai i tij], ai tha: 'Një herë erdha ta takoj [Xhabir bin Abdullah]. Kur e takuam, ai pyeti si ishin njerëzit, derisa pyeti për mua. Kështu që unë u përgjigja: 'Unë jam Muhamed bin Ali bin Husejn'. Kështu që ai vuri dorën në kokën time ndërsa më zbërthente kopsat e sipërme dhe të poshtme, pastaj vendosi shpatullën midis gjoksit tim dhe në atë kohë unë isha ende një fëmijë që kishte arritur moshën madhore. Ai tha: 'Mirë se erdhe, kërko çfarë të duash'. E pyeta sepse ai ishte i verbër. Derisa erdhi koha për namaz, ai qëndronte në qilim, i cili, nëse i vendoste thembrat në anët e qilimave, tërhiqej për shkak të madhësisë së vogël të qilimave, ndërsa shalli i tij varej mbi supet e tij dhe ai falej duke na udhëhequr.' Pastaj pyeta: 'Na trego si e kreu Haxhin Resulullahu (s.a.v.s.)! Kështu që ai bëri shenjë me dorën e tij dhe i shtriu nëntë gishtat e tij, dhe tha: "Vërtet, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk shkoi në haxh për nëntë vjet, pastaj i thirri njerëzit ta kryenin haxhin në vitin e dhjetë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shkoi në haxh, pastaj shumë njerëz erdhën në Medinë, të gjithë donin të mblidheshin me të Dërguarin (s.a.v.s.) dhe të bënin atë që bëri ai. Kështu që ai shkoi, dhe ne shkuam me të. Kur mbërritëm në Dzul Hulejfe, Esma bint Umejs lindi Muhammed bin Ebu Bekrin, kështu që ajo u dërgua të pyeste: "Çfarë duhet të bëj?" Pastaj ai i tha Esmasë: "Bëj një banjë dhe lidhe fort me një copë dhe kryej ihramin". Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u fal në xhami, pastaj hipi në devenë Kashwa, dhe deveja u ngrit drejt duke e mbajtur atë mbi shkretëtirën e Saharasë." Xhabiri tha: "Pashë aq sa munda shumë njerëz përpara tij, midis shoferëve të automjeteve dhe këmbësorëve, gjithashtu në të djathtë, majtas dhe pas tij - shumë njerëz ishin të dukshëm -. I Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) ishte në mesin tonë, ndërsa Kurani iu shpall atij, dhe ai ishte shumë i vetëdijshëm për tekvilin e tij. Çfarëdo që të bëjë ai, e bëjmë edhe ne." Ai e forcoi zërin e tij të monoteizmit duke thënë: "Unë e përmbush thirrjen Tënde, o Allah. Unë e përmbush thirrjen Tënde, unë e përmbush thirrjen Tënde. Nuk ka partner për Ty, unë e përmbush thirrjen Tënde. Vërtet, lavdërimi, kënaqësia dhe mbretëria të përkasin vetëm Ty, Ti nuk ke partnerë". Njerëzit gjithashtu ngritën zërat e tyre me leximin që po thoshin, dhe ai (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) nuk tha asgjë për veprimet e tyre. Ai (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) vazhdoi të lexonte telbijen e tij." Xhabiri (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) tha përsëri: "Ne nuk kemi qëllim tjetër përveçse të kryejmë haxhin, dhe ende nuk dimë për Umren." Kur mbërritëm në Bejtullah me të, ai menjëherë fërkoi -puthiu- Rukunën -fillimin e Tavafit-, pastaj vrapoi tre xhiro dhe eci normalisht katër xhirot e tjera. Pastaj shkoi te mekami i Ibrahimit, ndërsa lexonte ajetin; 'Dhe bëjeni Mekamin e Ibrahimit vend lutjeje'. Ai gjithashtu u pozicionua midis Mekamit të Ibrahimit dhe Bejtullahit -Qabes-. -Babai im tha; - 'dhe nuk e di përveç nëse e ka përmendur nga Profeti (salallahu alejhi ue selem) se Profeti lexoi suret El Kafirun dhe El Ihlas në namazet e dy rekateve -në Mekamin e Ibrahimit-. Pastaj u kthye te Bejtullahi, pastaj fërkoi -puthiu ose përshëndeti - Rukunën -fillimin e Tavafit -, pastaj doli nga dera e - Qabes - drejt kodrës Shafa. Dhe kur iu afrua Shafas, lexoi; 'Vërtet Shafa dhe Merva janë ndër shenjat e Allahut, ne fillojmë -sa'i- me atë që Allahu Subhanehu Wa Te'ala ka filluar'. Ai filloi të falej nga Safa, pastaj u ngjit në kodër derisa mundi të shihte Qaben, pastaj tha tekbir, tahlil dhe tahmid duke thënë: 'Nuk ka zot tjetër përveç Allahut, i cili nuk ka partnerë. Atij i përket mbretëria dhe Atij i takon gjithë falënderimi. Ai është i Plotfuqishmi që jep jetë dhe i Plotfuqishmi që vret, dhe Ai është i gjithëpushtetshëm mbi çdo gjë. Nuk ka zot tjetër përveç Allahut, i cili nuk ka partner, i cili i përmbush premtimet e Tij, i ndihmon robërit e Tij dhe i mposht të gjitha grupet i vetëm'. Pastaj ai u lut midis leximeve, pastaj e tha leximin tre herë. Pastaj ai zbriti në Merva, duke ecur në mënyrë që kur këmbët e tij ishin drejt, ai vrapoi në mes të luginës. Kur këmbët e tij u ngritën, ai eci derisa arriti në Merva. Në Merva ai bëri atë që bëri në Shafa. Dhe kur Tavafi i tij përfundoi në Merva, ai tha; "Nëse do të isha përballë asaj që jam kthyer pas, atëherë nuk do ta udhëhiqja kafshën e therur -el hadju-, dhe do ta bëja Umre. Kushdo prej jush që nuk sjell një kafshë të kurbanuar, le ta pranojë atë dhe ta bëjë atë një akt adhurimi." Kështu që të gjithë u bënë tehallul dhe i shkurtuan flokët përveç Profetit (salallahu alejhi ue selem) dhe njerëzve që sollën kafshët e therura. Pastaj Suraka bin Malik bin Xhu'sjum u ngrit dhe tha: "O i Dërguar i Allahut, a vlen kjo për këtë vit, apo përgjithmonë?" -Tregimtari- tha; "I Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) i ndërthur gishtat e tij me gishtat e tij ndërsa u përgjigj; "Umreja përfshihet në Haxh - haxh temattu' - kështu bëhet". Ai e tha dy herë dhe pastaj tha; "Jo - kjo vlen vetëm për këtë vit - por përgjithmonë." -Tregimtari- tha; Aliu, radijallahu anhu, erdhi me një deve -el-hadyu- të Profetit (salallahu alejhi ue selem), kështu që ai gjeti Fatimen, një nga njerëzit që po qëndronte në mes, e veshur me rroba me ngjyra dhe me sy të mbuluar. Aliu e fajësoi atë, kështu që Fatimja tha: "Babai im - Profeti (salallahu alejhi ue selem) më ka thënë ta bëj këtë". Aliu, radijallahu anhu, e tha këtë ndërsa ishte në Irak; "Pastaj shkova të kërkoja këshillë nga i Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) dhe u ankova për veprimet e Fatimes, të cilat unë i mohova. Kështu që ai u përgjigj: "Ajo - Fatimja - ka të drejtë, ka të drejtë. Çfarë thashë kur deshe të kryeje Haxhin e parë?" Aliu u përgjigj: "Unë thashë: 'O Allah, unë ngre zërin që ngriti i Dërguari Yt (salallahu alejhi ue selem)'. Ai tha: "Vërtet, unë solla një kafshë kurbani, kështu që mos u bashko me tehalulin." -Tregimtari - tha; Kurbanet që Aliu solli nga Jemeni dhe ato që i Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) nga Medina ishin gjithsej njëqind. Pastaj të gjithë bënë tehallul dhe shkurtuan flokët përveç të Dërguarit (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) dhe njerëzve që sollën kafshët e kurbanit. Kur erdhi dita e Terwijes, të gjithë shkuan në Mina dhe bërtitën nijetin e tyre për haxh. I Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) hipi në një automjet dhe atje fali namazin e drekës, të ikindisë, të akshamit, të jacisë dhe të sabahut. Pastaj priti pak derisa të lindë dielli, pastaj urdhëroi që kupola të ngrihet në Mesh'aril, është haram, kështu që është vendosur në Namirah. I Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) pastaj eci siç bënin zakonisht Kurejshët, por ai u ndal në Mesh'aril Haram ose Muzdelife. I Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) e lejoi të arrinte në Arafat. Dhe kur iu afrua kupolës që ishte ngritur në Namirah, ai u ndal atje. Kur perëndoi dielli, ai urdhëroi të sillnin devenë e tij - Qashwa - dhe pastaj e hipi atë derisa arriti në fund të luginës. Pastaj ai i predikoi turmës: "Vërtet, gjaku, pasuria, nderi dhe lumturia juaj - lavdia juaj - është haram siç është haram në këtë ditë, në muajin tuaj dhe në vendin tuaj, mbani mend, me të vërtetë të gjitha gjërat e xhahilijetit janë poshtëruar nën këmbët e mia, gjaku i xhahilijetit është poshtëruar dhe gjaku që e përçmova për herë të parë ishte gjaku i Rabi'ah bin Harith - i cili më parë kërkoi furnizim nga Beni Sa'ad dhe u vra nga Hudzail -, riba xhahilijeti është hequr, ndërsa kamata e parë që e hoqa ishte kamata jonë, përkatësisht kamata e kryer nga Abbas bin Abdul Muthalib, të gjitha janë hequr. Pra, kini frikë Allahun nga gratë, sepse i keni bërë ato gra me urdhër të Allahut dhe i keni bërë farxhin të ligjshëm me fjalët e Allahut." Në fakt, e drejta juaj mbi ta është që të mos i lini njerëzit e tjerë që i urreni të flenë në shtratin tuaj. Nëse gratë tuaja e bëjnë këtë, atëherë goditini ato me një goditje që nuk ju dhemb. Dhe që ato t'ju furnizojnë me ushqim dhe t'ju veshin në mënyrë të mirë. Po ju lë dy gjëra të cilat, nëse i zbatoni, nuk do të humbisni rrugën, domethënë Librin e Allahut. Dhe ju jeni përgjegjës ndaj meje. Atëherë çfarë doni të thoni? Ata u përgjigjën: "Ne dëshmojmë se ju keni përcjellë, keni kryer detyra dhe keni dhënë këshilla." Kështu që ai tha duke treguar me gisht nga qielli: "O Allah, shiko! O Allah, dëshmitar!" Ai e tha tri herë. Pastaj Bilali thirri ezanin, pastaj ikametin, pastaj fali namazin e xhuxhurit. -Pas kësaj- Bilali u kthye në kamet, pastaj fali namazin e ikindisë dhe nuk fali asnjë namaz midis të dyjave. Pastaj i Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) e drejtoi automjetin e tij derisa arriti në vendin e vukufit. Pastaj e uli devenë e tij - në mënyrë që barku i devesë të prekte fushën - dhe vendosi një litar ecjeje përpara tij, pastaj u kthye nga Kibla. Ai vazhdoi të kryente wukuf derisa perëndoi dielli dhe drita e verdhë u shpërnda pak dhe topi i diellit u fundos. Pastaj ai u mbështet në shpinën e Usame bin Said dhe u largua. Ai gjithashtu e lidhi Kashuan me frerë, në mënyrë që koka e tij pothuajse të prekte bazën e këmbëve të mjetit që po hipte. Ndërsa bënte gjeste me dorën e djathtë, ai tha: 'O njerëz, qetësohuni, qetësohuni!' Sa herë që shtrinte frerët e devesë së tij, ai relaksohej pak në mënyrë që deveja të ngrihej pak. Pastaj ai arriti në Muzdelife, pastaj fali namazin e Akshamit dhe të Jacisë atje me një ezan për namaz dhe dy ikamete. Dhe ai nuk fali asnjë namaz midis të dyjave. Pastaj ai, salallahu alejhi ue selem, u shtri deri në agim. Ai fali namazin e agimit kur iu bë e qartë se ishte agim, me një ezan për namaz dhe një ikamet. Pastaj ai hipi në Qashwa derisa arriti në Mesh'aril Haram, pastaj u ngjit në kodër dhe e lavdëroi Allahun -bertahmid-, e lavdëroi Atë -bertekbir- dhe e afirmoi Atë -bertahlil-. Ai vazhdoi të kryente Vukuf derisa dielli u ndriçua plotësisht, pastaj u largua para se të lindte dielli. Ai mbante Fadl bin Abbasin - një burrë me flokë të mirë, lëkurë të bardhë dhe të pashëm - në shpinë. Kur Resulullahu (salallahu alejhi ue selem) po largohej, ai kaloi pranë grave që po vraponin, kështu që i shikoi ato dhe pastaj e vuri dorën në anën tjetër. Ndërkohë, Fadli e ktheu fytyrën në anën tjetër. Me të mbërritur në Muhassar, ai lëvizi pak pastaj mori një shteg të shkurtër për në Kubra -Akabe - Xhumrah, dhe menjëherë arriti në Xhumrah që ishte në anë të pemës. Pastaj hodhi shtatë guralecë me një tekbir në çdo hedhje, -me- guralecë që ishin aq të mëdhenj sa guralecë nga një llastiqe. Dhe i hodhi nga pjesa e poshtme e luginës. Pastaj ai shkoi në vendin ku u therrën kafshët kurbane. Atje ai theri vetë gjashtëdhjetë e tre kafshë kurbane dhe ia dorëzoi Aliut pjesën tjetër së bashku me kafshët kurbane. Pastaj ai urdhëroi që një copë mishi të vihej mënjanë nga secila kafshë kurbane që ai therte, pastaj të vendosej në një kazan dhe pastaj të gatuhej. Resulullahu (s.a.v.s.) dhe Aliu gjithashtu hëngrën dhe pinë salcë. Pastaj Resulullahu (s.a.v.s.) shkoi në Qabe - për të kryer Tavafin Ifadha -, pastaj kreu Namazin e Drekës në Mekë dhe shkoi te Beni Abdul Muthtalibët të cilët po mblidhnin ujë Zemzemi. Ai tha: "Merreni, o Beni Muthtalibë. Nëse njerëzit nuk do t'ju kishin tejkaluar duke ju dhënë ujë, unë do të kisha luftuar për të me ju". Pastaj ata i dhanë atij (s.a.v.s.) një kovë dhe ai piu prej saj.