Hadith Representative
Tata cara Nabi Bertolak dari Arafah ke Muzdalifah, bermalam, berdzikir, dan memberi keringanan bagi orang lemah
Imam Abu Dawud : 1628حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس
Ни го раскажаа [Абдула бин Мухамед Ан Нуфеили], [Усман бин Абу Сјаиба], [Хисјам бин Аммар] и [Сулејман бин Абдурахман Ад Димасики], и можно е некои од нив да додале една реченица на другите. Тие рекоа; ни раскажа [Хатим бин Исмаил], ни раскажа [Џафар бин Мухамед] од [неговиот татко], тој рече: Се сретнавме со [Џабир бин Абдулах], а потоа кога стигнавме до него, тој праша за овие луѓе сè додека не стигна до мене. Јас велам: Јас сум Мухамед бин Али бин Хусеин. Потоа ја допре раката до мојата глава и го откопча горното копче од кошулата, потоа го откопча долното копче од кошулата, потоа ја стави дланката меѓу две брадавици и во тоа време бев мало дете. Потоа рече: добредојде, брате мој. Прашај што сакаш. Потоа го прашав додека беше слеп човек. Потоа дојде време за молитва, потоа тој стана облечен во кошула која ја држеше за еден дел од другиот, секој пат кога ја ставаше на рамената, двата краја му се враќаа поради малата големина на облеката. Потоа се помоли со нас додека неговиот шал лежеше настрана врз местото за закачување облека. Потоа реков: „Кажете ни за хаџот на Ресулулах саллаху ва'алаихи ве селлем!“ Потоа тој направи гест со раката и изброи девет. Потоа рече: „Всушност, Ресулулах саллаху ва'алаихи ве селлем остана девет години без да изврши хаџ, а потоа во деветтата година меѓу луѓето беше објавено дека Ресулулах саллаху ва'алаихи ве селлем сака да изврши хаџ. Потоа многу луѓе дојдоа во Медина, сите сакаа да го следат Ресулулах саллаху ва'алаихи ве селлем и да прават како што направи тој.“ Потоа излезе Пратеникот саллаллах саллах ува селлем и ние тргнавме со него сè додека не стигнавме до Зул Хулеифа, а Есма бинт Умаис го роди Мухамед бин Абу Бакр. Потоа испрати гласник кај Пратеникот саллах ува селлем прашувајќи: што да правам? Потоа рече: „Истуши се и завиткај ги своите фарџи - гениталиите - во крпа и влези во ихрам“. Потоа Пратеникот саллах ува селлем се помоли во џамијата, потоа се возеше на камилата Ал Кашва, сè додека неговата камила не беше на Ал Баида... - рече Џабир: „Погледнав колку што можеа моите очи да видат пред мене, од луѓе што возеа и одеа и од десна страна така, и од лева страна така, и од зад него така. И Пратеникот саллах ува селлем беше меѓу Нас, и нему му беше објавен Куранот, и тој го знаеше неговиот теквил.“ Она што го направи тој, Ние го направивме, а потоа тој го рецитираше монотеизмот со реченицата: ЛАББАИКАЛААХУММА ЛАББАИК, ЛАБАИКА ЛАА ШИЈАРИКА ЛАКА ЛАББАИК ИННАЛ ХАМДА ВАН НИ’МАТА ВАЛ МУЛКА ЛАА ШИЈАРИ КАЛАК. -О Аллах, јас го исполнувам Твојот повик, го исполнувам Твојот повик, го исполнувам Твојот повик. Нема партнер за Тебе, го исполнувам Твојот повик, навистина секоја пофалба, уживање и целото царство е Твое, нема партнер за Тебе. И луѓето беа телбија со телбијата што ја велеа, а Ресулулах саллаху ва’алаихи ве селлем не отфрли ништо од ова, а Ресулулах саллаху ва’алаихи ве селлем продолжи да ја кажува својата телбија. Џабир рече: „Ние само имавме намера да го извршиме хаџот. Не знаевме каква е умрата, сè додека не стигнавме во Ќаба со него.“ Тој ги протри столбовите и џогираше три пати и одеше нормално четири пати, потоа отиде кај Макам Ибрахим и го прочита стихот: „И направете дел од Макам Ибрахим место за молитва“. Потоа го направи Макам Ибрахим помеѓу него и Каба. Перови рече; [мојот татко] рече; [Ибн Нуфеил] и [Усман] рече; .... -и не го знам тоа освен ако не доаѓа од Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем- [Сулејман] рече; и не го знам тоа освен да кажам; Ресулаллаху wa'aleihi wa sellem во два рекати ја читаше Сура Ал Ихлас и Сура Ал Кафирун. Потоа се врати во Каба и ја протри рукуната, а потоа излезе низ вратата кон Шафа. Потоа кога се приближи до Шафа, прочита: „ИННАШ ШАФА ВАЛ МАРВАТА МИН СИЈАААИРИЛААХ, НАБДАУ БИМАА БАДА-АЛЛАХУ БИХИ“. -Навистина Шафа и Марва се дел од шаиарот на Аллах. Ние почнуваме како што почнал Бог-. Потоа тргнал од Сафа, се искачувал по него додека не ја видел Каба, потоа рекол текбир и монотеизам на Аллах. Тој рекол: „ЛАА ИЛААХА ИЛАЛАХУ ВЕХДАХУ ЛАА СИЈАРИКА ЛАХУ, ЛАХУЛ МУЛКУ ВЕ ЛАХУЛ ХАМДУ ЈУХЈИ ВЕ ЈУМИИТУ ВЕ ХУВА АЛАА КУЛИ СИЈАИ ИН КАДИР. ЛАА ИЛААХА ИЛАЛАХУ ВЕХДАХ, АНЏАЗА ВЕ’ДАХ ВЕ НАШАРА АБДАХ, ВЕ ХАЗАМАЛ АХЗАБА ВЕХДАХ“. -Нема бог кој има право да биде обожуван освен Аллах, Тој нема сопатници, Нему му припаѓа целото царство и Нему му припаѓа секоја благодарност, Тој е Оној кој дава живот и Оној кој предизвикува смрт и Тој е Моќен за сè.“ Нема бог достоен за обожавање освен Аллах, Тој само спасува и им помага на Своите слуги и сам ги победува непријателските групи. Потоа се молеше помеѓу овие работи и кажуваше нешто слично три пати, потоа се спушти во Марва сè додека стапалата на неговите нозе не стапнаа на неа, трчаше по средината на долината, сè додека откако се искачи не одеше сè додека не стигна до Марва, и на врвот на Марва не го направи она што го направи на Шафа. Сè додека по завршувањето на тавафот на Марва не рече: „Ако во минатото ми се појавуваа работи што се видливи сега, тогаш немаше да донесам жртвено животно и да го направам умра, па кој од вас не донесе жртвено животно нека направи тахалул и да го направи умра.“ Потоа сите луѓе се поклонија и ја истрижаа косата, освен Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем и луѓето што ги донесоа жртвените животни. Потоа Сурака бин Џусам рече: О, Пратенику на Аллах, дали е само за нашата година или засекогаш? Потоа, Ресулулах саллах валејхи ве селлем ги испреплете прстите и потоа рече: „Вака влеговте во Умра во Хаџ“. Тој го повтори двапати „Не, туку засекогаш“. Али, радлиалах валејхи ве селлем, дојде од Јемен носејќи ја камилата на Пратеникот саллах валејхи ве селлем и ја најде Фатима радлиалах валејхи ве селлем меѓу луѓе кои достигнале техалул и носеле широка и беспрекорна облека. Потоа Али го негираше тоа и рече: „Кој ти нареди да го направиш ова?“ Фатима рече: „Мојот татко“. Али во Ирак еднаш рече: „Дојдов кај Ресулулах валејхи ве селлем за да ја предизвикам Фатима во врска со она што го сторила и го замолив Ресулулах валејхи ве селлем да ми изрече фетва во врска со она што го спомна. Потоа му реков дека го негирам она што го сторил. Потоа Фатима рече: „Всушност, мојот татко ми го нареди ова“. Потоа Ресулулах валејхи ве селлем рече: „Тој е во право, тој е во право“. „Што велиш кога сакаш да извршиш хаџ?“ рече Али; јас велам: Алахумма Инни Ухилу Бима Ахала Бихи Ресуулулах Шалаллаху Алејхи Весаллам. -О Аллах, јас сум телбија со телбија на Ресулулах саллаху ва'алаихи ве селлам-. Тој рече: „Навистина донесов жртвено животно, затоа немојте да бидете техалул.“ А групата жртвени животни што Али ги донесе од Јемен и што Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлам ги донесе од Медина броеше сто. Потоа сите се покајаа и си ја истрижаа косата освен Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлам и луѓето што ги донесоа жртвените животни. Потоа, кога дојде денот на тервијата и се упатија кон Мина, ја извршија телбија за да го извршат хаџот. Потоа, Ресулулах саллаху увалеихи ве селлем се качил во возилото и извршил намаз за Зухр, Аср, Магриб и Иша, како и за Фаџр во Мина, потоа останал некое време додека не изгреал сонцето и наредил да му се подигне Куба од коса. Потоа Куба била поставена во областа Намира, потоа Ресулулах саллаху увалеихи ве селлем прошетал и Курејшите не се сомневале дека Ресулулах саллаху увалеихи ве селлем се омиле во Машар Харам во Муздалифа, како што правеле Курејшите за време на ерата на џахилија. Потоа, Ресулулах саллаху увалеихи ве селлем поминал додека не стигнал во Арафа и открил дека Куба му е поставена во Намира. Потоа застана таму сè додека по зајдисонце не нареди неговата камила наречена Кашва да се подготви, потоа седла, потоа отиде до средината на ридот и одржа проповед и рече: „Навистина, вашата крв и имот се харам како што е харам во вашиот ден, во вашиот месец и во вашата земја. Знајте дека сите работи за време на периодот на незнаење се оставени под моите нозе, крвта за време на периодот на незнаење е пролеана и првата крв што е пролеана е Наша крв - рече Утман; имено крвта на Ибн Рабија. Во меѓувреме, Сулејман рече; крвта на Рабија бин Ал Харит бин Абдул Мутталиб. Некои од нив рекоа: „Претходно тој беше доен меѓу народот Бени Сад, потоа беше убиен од народот Худзаил - и џахилијата лихва беше откажана, првата лихва што ја откажав беше Нашата лихва, имено лихвата на Абас бин Абдул Мутталиб, всушност сите овие лихва беа откажани.“ Плашете се од Аллах во односот со жените, навистина ги прифаќате со доверба во Аллах и го оправдувате вашето фарџ со зборовите на Аллах, навистина вашето право врз нив е да не им дозволуваат на луѓето што не ги сакате да влезат во вашата куќа, ако го сторат тоа, тогаш удирајте ги со удари што не болат. Тие имаат право вие да ги храните и облечете на добар начин. И ви оставив нешто по кое нема да залутате ако се држите до него, имено Книгата на Аллах - Куранот -. Имате прашања за мене, што мислите?“ Тие одговорија: „Сведочиме дека сте го испорачани и исполниле трактатот и сте дале совет.“ Потоа рече, кревајќи го показалецот кон небото и покажувајќи кон луѓето, рече: „О Аллах, сведок, о Аллах, сведок“. Потоа Билал еднаш го изговори повикот за молитва и икама. Потоа ја изврши Зухр молитвата, потоа стана и ја изврши Аср молитвата и не изврши никаква молитва помеѓу нив. Потоа се искачи на Ал Касва додека не стигна до местото на вукуфот и го постави стомакот на својата камила, имено Ал Кашва, свртен кон карпите, и го постави Хаблул Мусија - имено местото каде што се собраа - пред себе, потоа свртен кон Киблата и остана стоејќи додека сонцето не зајде и жолтата боја малку не исчезна додека кругот не потона. Потоа го понесе Усама зад себе, потоа одеше и ги влечеше уздите на својата камила наречена Кашва додека нејзината глава не го допре дното на седлото, и со десната рака велеше: „Смири се, о човеку, смири се, о човеку“. Секој пат кога неговата глава ќе се приближеше до јажето, тој малку го олабавуваше, додека не се кренеше и не стигнеше во Муздалифа, потоа се придружуваше на намазот Магриб и Иша со еден повик за молитва и две иками, рече [Усман]; и тој не изведуваше никакви суннет молитви помеѓу двете. Потоа нивниот изговор е ист, имено; Потоа легнуваше додека по зората не ја извршуваше утринската молитва кога беше јасно дека е зора. [Сулејман] рече; со еден повик за молитва и икаме. Потоа нивниот изговор е ист, имено; Потоа се возел на Кашва додека не застанал на Машар Ал Харам и се качил на неа. [Осман] и [Сулејман] рекле; и свртен кон Кибла. Потоа го фалел Аллах и го прославил. [Осман] додаде; и почитувај Го. Тој продолжил да стои додека утринската светлина не била многу светла, потоа заминал пред да изгрее сонцето и го зел Ал Фадл бин Ал Абас како помошник, тој бил човек со убава коса, бела и прекрасно сјајна. Потоа, откако Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, поминал покрај неколку жени кои трчале, потоа Ал Фадл почнал да ги гледа и Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, ја ставил раката на лицето на Ал Фадл, а потоа Ал Фадл го свртел лицето на другата страна. Потоа Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, ја помести раката на другата страна, а Ал Фадл го сврте лицето на другата страна додека сè уште гледаше, сè додека откако стигна до Мухасир не се помести малку, потоа ја следеше средната патека што води кон Џамра Кубра сè додека не стигна до Џамра на која има дрво, потоа фрлаше со седум камчиња и правеше текбир со секое фрлено камче како камче од праќа. Фрлаше од средината на ридот, потоа отиде до местото за колење и закла шеесет и три камили со рацете, му нареди на Али да ги закла преостанатите и да се придружи во колењето на своите камили, потоа нареди повеќе од двајца луѓе од секоја камила, потоа ги стави во тенџере и ги свари. И двајцата јадеа од месото и пиеја од супата. [Сулејман] рече; потоа се возел со возило и се вратил во Ќаба и ја извршил Зухур молитвата во Мека, а потоа отишол кај Бени Абдул Мутталиб додека тие пиеле вода од Земзам, а потоа рекол: „Пиј, о Бени Абдул Мутталиб, ако луѓето не те тепаат во давањето вода, навистина ќе пијам со тебе“. Потоа му дале кофа и тој испил од неа.