Hadith Representative
Wukuf dilakukan dengan berdzikir dan menghadap kiblat, bukan menghadap gunung
Imam Abu Dawud : 1628حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس
It is ús ferteld troch [Abdullah bin Muhammad An Nufaili], [Uthman bin Abu Syaibah], [Hisyam bin 'Ammar] en [Sulaiman bin Abdurrahman Ad Dimasyqi], en it is mooglik dat guon fan harren ien sin oan 'e oaren tafoege. Se seine; hat it Us [Hatim bin Isma'il] ferteld, hat ús [Ja'far bin Muhammad] ferteld fan [syn heit], sei er; Wy moete [Jabir bin Abdullah], doe't wy him berikten, frege hy oer dizze minsken oant hy my berikte. ik sis; Ik bin Muhammad bin Ali bin Husain. Doe berikte er syn hân nei myn holle en knoopte de boppeste knoop fan myn shirt los, knoopte doe de ûnderste knoop fan myn shirt los, lei doe syn palm tusken twa tepels en ik wie op dat stuit in jong bern. Doe sei er; wolkom by dy, myn broer. Freegje wat jo wolle. Doe frege ik him wylst er in bline wie. Doe kaam de tiid fan it gebed, doe gyng er oerein mei in himd dat er it iene part fan it oare fongen hie, elke kear as er it op 'e skouders lei, kamen de beide úteinen by him werom fanwegen de lytse grutte fan 'e klean. Doe bea er mei Us, wylst syn sjaal boppe op it plak lei om klean op te hingjen. Doe sei ik; Fertel ús oer de Hajj fan Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam! Doe makke er in gebeart mei de hân en hy telde njoggen. Doe sei; Yn feite, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam bleau njoggen jier sûnder it útfieren fan Hajj, doe waard bekend ûnder de minsken yn it njoggende jier dat Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam de Hajj útfiere woe. Doe kamen in protte minsken nei Medina, allegearre woene Rasulullah folgje, Allahu wa'alaihi wa sallam en dwaan lykas hy die. Doe kaam Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam út en Wy gongen mei him út oant Wy berikten Dzul Hulaifah, en Asma' bint 'Umais berne Muhammad bin Abu Bakr. Doe stjoerde er in boadskipper nei Rasulullah scil Allahu wa'alaihi wa sallam freegje; wat moat ik dwaan? Doe sei er: 'Nim in dûs en wikkel dyn farji - dyn geslachtsdielen - yn in doek, en gean ihram yn'. Doe bea Rasulullah Allahu wa'alaihi wa sallam yn 'e moskee, doe ried de Al Qashwa' kamiel, oant nei't syn kamiel op Al Baida' wie. - sei Jabir; Ik seach sa fier as myn eagen foar my sjen koene, fan riden en rinnen en fan de rjochterkant sa, en fan de lofterkant sa, en fan efteren sa. En de boadskipper fan Allah sil Allahu wa'alaihi wa sallam ûnder Us wie, en nei him waard de Koran delstjoerd, en hy wist har takwil. Wat hy die, Wy diene, doe recitearre er it monoteïsme mei de sin: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK INNAL HAMDA WAN NI'MATA WAL MULKA LAA SYARII KALAK. -O Allah, ik folbringe jo oprop, ik folbringe jo oprop, ik folbringe jo oprop. D'r is gjin partner foar Jo, ik folje jo oprop, yndie alle lof, wille en it hiele keninkryk is fan jo, d'r is gjin partner foar Jo. En minsken wiene talbiyah mei de talbiyah dy't se seine, en Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam wegere neat fan dit, en Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam bleau syn talbiyah te sizzen. Jabir sei; Wy wiene allinnich fan doel om de Hajj út te fieren. Wy wisten net hoe't de Umrah wie, oant wy mei him by de Kaäba oankamen. Hy wreide de pylders en jogde trije kear en rûn normaal fjouwer kear, gie doe nei Maqam Ibrahim en lies it fers: 'En meitsje diel fan Maqam Ibrahim in plak fan gebed'. Doe makke hy Maqam Ibrahim tusken him en Ka' bah. Perowi sei; [myn heit] sei; [Ibn Nufail] en [Uthman] seine; …. -en ik wit it net útsein as it komt fan 'e profeet sallallaahu 'alaihi wasallam- [Sulaiman] sei; en ik wit it net útsein om te sizzen; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam yn twa rak'ahs lêze Surah Al Ikhlas en Surah Al Kaafiruun. Doe gie er werom nei de Kaäba en wreau de rukun en gie de doar út nei de Shafa. Doe't hy Shafa benadere lies hy: 'INNASH SHAFA WAL MARWATA MIN SYA'AAIRILLAAH, NABDAU BIMAA BADA-ALLAAHU BIHI'. - Ja, Shafaa en Marwa binne diel fan 'e syi'ar fan Allah. Wy begjinne as God begon-. Doe begon hy fan 'e Safa, hy klom it oant hy seach de Kaäba, doe sei takbir en monoteïsme fan Allah. Hy sei: 'LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH'. -D'r is gjin god dy't it rjocht hat om oanbea te wurden, útsein Allah allinich, Hy hat gjin partners, Him is it hiele keninkryk en Him is alle lof, Hy is dejinge dy't it libben jout en dejinge dy't de dea feroarsaket en Hy is yn steat om alle dingen te dwaan. Der is gjin god weardich fan oanbidding útsein Allah allinnich, Hy allinne rêdt, en helpt syn tsjinstfeinten en fersloech fijân groepen allinnich. Doe bea er tusken dizze dingen en sei soksawat trije kear, doe gyng er del nei Marwa, oant nei't syn fuotten derop stiene, draafde er midden yn 'e delling, oant er nei boppen rûn rûn oant er by Marwa kaam, en boppe op Marwa die er wat er die op Shafa. Oant nei it ein fan 'e tawaf op Marwa sei hy: "As yn it ferline dingen my ferskynden dy't no sichtber binne, dan soe ik gjin offerdier brocht hawwe en der in Umrah fan makke, dus wa't ûnder jimme gjin offerdier bringt, moat Tahallul meitsje en it in Umrah meitsje." Doe bûgde al it folk en knipte har hier, útsein de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en de minsken dy't de offerdieren brochten. Doe sei Suraqah bin Ju'syam; O boade fan Allah, is it gewoan foar ús jier of foar altyd? Doe ferweefde Rasulullah Allahu wa'alaihi wa sallam syn fingers en sei doe: 'Jo binne sa yn Umrah yn Hajj yngien'. Hy sei it twa kear 'Nee, mar foar altyd'. Ali radliallahu 'anhu kaam út Jemen mei de kamiel fan' e profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en hy fûn Fatima radliallahu 'anha ûnder minsken dy't tahallul krigen hienen en losse en smoarge klean droegen. Doe ûntkende Ali it en sei; Wa hat dy besteld dit te dwaan? Fatima sei; myn heit. Ali yn Irak sei ris; Ik kaam by Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam om Fatima te prikkeljen oangeande wat se dien hie en frege Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam om in fatwa oangeande wat se hie neamd. Doe fertelde ik him dat ik wegere wat er dien hie. Doe sei Fatima; Yn feite hat myn heit my dit besteld. Doe sei Rasulullah Allahu wa'alaihi wa sallam: 'Hy hat gelyk, hy hat gelyk. Wat sizze jo as jo Hajj útfiere wolle?' Ali sei; Ik sis: ALLAAHUMMA INNII UHILLU BIMAA AHALLA BIHI RASUULULLAH SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM. -O Allah, ik bin talbiyah mei de talbiyah fan Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-. Hy sei: 'Jawol, ik brocht in offerdier, dus wês net tahallul'. En de groep fan offerdieren dy't Ali út Jemen brocht en dy't de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam út Medina brocht, wie hûndert. Dan sette elkenien har holle byinoar en snijden har hier útsein de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en dyjingen dy't bring offerdieren. Doe't it Tarwiyah-dei wie en se nei Mina gongen, diene se de talbiyah om de Hajj út te fieren. Doe stapte Rasulullah Allahu wa'alaihi wa sallam yn 'e auto en die gebeden yn Dhuhr, Asr, Maghrib en Isha'as, lykas Fajr yn Mina, doe bleau hy in skoft oant de sinne opkaam, en bestelde in Qubbah foar him makke fan hier te bouwen. Doe waard de Qubbah fêstige yn it Namirah-gebiet, doe rûn Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam en de Quraish-minsken hiene gjin twifel dat Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam wassing naam by Mash'ar Haram yn Muzdalifah, lykas de Quraish-folk dien hiene yn 'e Jahiliyah-tiidrek. Doe gong Rasulullah Allahu wa'alaihi wa sallam foarby oant er Arafah berikte en fûn dat de Qubbah foar him oprjochte wie yn Namirah. Doe bleau er dêr stean oant er nei sinne ûndergong bestelde dat er syn kamiel neamd Qashwa` klearmakke, doe sealde, doe gie er nei it midden fan 'e heuvel en hold in preek en sei: 'Yn wierheid, jo bloed en eigendom binne haram lykas haram is op jo dei, yn jo moanne en yn jo lân. Wit dat alle saken yn 'e perioade fan ûnwittendheid ûnder myn fuotten binne litten, it bloed yn 'e perioade fan ûnwittendheid is fergetten en it earste bloed dat fergetten waard wie Us bloed - sei Uthman; nammentlik it bloed fan Ibn Rabi'ah. Underwilens sei Sulaiman; it bloed fan Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Muththalib. Guon fan harren seine; Earder waard hy boarstfed ûnder de Bani Sa'd-minsken, doe waard hy fermoarde troch de Hudzail-minsken - en de jahiliyah-woeker waard annulearre, de earste woeker dy't ik annulearre wie Us woeker, nammentlik de woeker fan Abbas bin Abdul Muththalib, yn feite waarden al dizze usury annulearre. Freegje Allah yn it omgean mei froulju, yndied nimme jo se mei it fertrouwen fan Allah, en rjochtfeardigje jo farjj mei de wurden fan Allah, yndie jo rjocht oer har is dat se net tastean dat minsken dy't jo net graach yn jo hûs komme, as se dit dogge, slach se dan mei klappen dy't gjin sear dogge. Se hawwe it rjocht foar jo om se op in goede manier te fieden en te klaaien. En ik haw wat by jo litten wêr't jo net nei ferdwale sille as jo der oan hâlde, nammentlik it Boek fan Allah - de Koran -. Jo krije fragen oer my, wat fynsto?' Hja antwirden; Wy tsjûgje dat jo de traktaat hawwe levere en folbrocht en advys jûn hawwe. Doe sei er, syn wiisfinger omheech nei de himel en wiisde nei de minsken dy't er sei: 'O Allah, tsjûge, o Allah, tsjûge'. Doe spruts Bilal ienris de oprop ta gebed en iqamah. Doe die er it Zuhr-gebed en stie op en die it Asr-gebed en die gjin gebed tusken. Doe klom er Al Qaswa` oant er it wuquf-plak berikte en sette de búk fan syn kamiel, nammentlik Al Qashwa`, tsjin de rotsen, en sette Hablul Musyah - nammentlik it plak dêr't se sammele - foar him, doe seach er de Qibla oan, en hy bleau stean oant de sinne ûndergie en de giele kleur de sirkel in bytsje ferdwûn wie. Doe droech er Usamah efter him en rûn en luts de teugels fan syn kamiel neamd Qashwa` oant syn holle de basis fan syn seal oanrekke, en hy sei mei syn rjochterhân: 'Rêstich, o minske, kalmearje o minske'. Elke kear as syn holle nei it tou kaam, makke er it in bytsje los, oant it opstie en hy oankaam by Muzdalifah, doe die er by de Maghrib en Isha gebeden mei ien oprop ta gebed en twa iqamah, [Uthman] sei; en hy die gjin sinnegebeden tusken de twa. Dan la Har fazh is itselde, nammentlik; Doe lei er del oant er nei moarnsiten it moarnsgebed dien doe't it dúdlik wie dat it moarn wie. [Solomon] said; mei ien oprop ta gebed en iqamah. Dan is har útspraak deselde, nammentlik; Doe ried er Qashwa` oant er op Mash'ar Al Haram stie, en ried der op. [Uthman] en [Sulaiman] seine; and facing the Qibla. Doe priizge er Allah en ferhearlike him. [Uthman] added; and honor Him. Hy bleau stean oant it moarnsljocht tige helder wie, doe gie er foar't de sinne opkaam, en naam Al Fadhl bin Al Abbas as in reitsje, hy wie in man mei moai hier, wyt en glanzend moai. Dan nei de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam ferliet hy ferskate froulju dy't rinne, doe Al Fadhl begûn te sjen nei harren en de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam sette syn hân op Al Fadhl syn gesicht doe Al Fadhl draaide syn gesicht nei de oare kant. Doe ferhuze de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam syn hân nei de oare kant en Al Fadhl draaide syn gesicht nei de oare kant wylst hy noch seach, oant hy nei oankomst by Muhassir in bytsje ferhuze en dêrnei de middenwei folge dy't út nei Jumrah Kubra liedt oant hy Jumrah berikte wêr't in beam wie, doe goaide hy sân stiennen en sei pekhadbir op elke pebble. Hy smiet it fan 'e midden fan' e heuvel en gie nei it slachtplak en slachte trije en sechstich kamielen mei syn hannen, en bestelde Ali om de oerbleaune te slachten en hy die mei oan it slachjen fan syn kamielen, en bestelde dan dat elke kamiel troch mear as twa minsken dien wurde soe en dan yn in ketel pleatst en kocht. Se ieten beide wat fan it fleis en dronken wat fan it sop. [Solomon] said; doe ried er in auto en gie werom nei de Kaäba en fierde it Zuhur-gebed yn Mekka en gie nei de Bani Abdul Muththalib wylst se Zamzam wetter namen, doe sei er: 'Drink, o Bani Abdul Muththalib, as de minsken jo net sille slaan yn it jaan fan drinken, sil ik echt mei jo drinke'. Doe joegen se him in bak en hy dronk der hwat fan.