Hadith Representative
Malaikat Jibril yang memancarkan air Zam-zam untuk Hajar dan Ismail
Imam Bukhari : 3113و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ وَكَثِيرِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى الْآخَرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَوَّلَ مَا اتَّخَذَ النِّسَاءُ الْمِنْطَقَ مِنْ قِبَلِ أُمِّ إِسْمَاعِيلَ اتَّخَذَتْ مِنْطَقًا لَتُعَفِّيَ أَثَرَهَا عَلَى سَارَةَ ثُمَّ جَاءَ بِهَا إِبْرَاهِيمُ وَبِابْنِهَا إِسْمَاعِيلَ وَهِيَ تُرْضِعُهُ حَتَّى وَضَعَهُمَا عِنْدَ الْبَيْتِ عِنْدَ دَوْحَةٍ فَوْقَ زَمْزَمَ فِي أَعْلَى الْمَسْجِدِ وَلَيْسَ بِمَكَّةَ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ وَلَيْسَ بِهَا مَاءٌ فَوَضَعَهُمَا هُنَالِكَ وَوَضَعَ عِنْدَهُمَا جِرَابًا فِيهِ تَمْرٌ وَسِقَاءً فِيهِ مَاءٌ ثُمَّ قَفَّى إِبْرَاهِيمُ مُنْطَلِقًا فَتَبِعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَقَالَتْ يَا إِبْرَاهِيمُ أَيْنَ تَذْهَبُ وَتَتْرُكُنَا بِهَذَا الْوَادِي الَّذِي لَيْسَ فِيهِ إِنْسٌ وَلَا شَيْءٌ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ مِرَارًا وَجَعَلَ لَا يَلْتَفِتُ إِلَيْهَا فَقَالَتْ لَهُ أَاللَّهُ الَّذِي أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَتْ إِذَنْ لَا يُضَيِّعُنَا ثُمَّ رَجَعَتْ فَانْطَلَقَ إِبْرَاهِيمُ حَتَّى إِذَا كَانَ عِنْدَ الثَّنِيَّةِ حَيْثُ لَا يَرَوْنَهُ اسْتَقْبَلَ بِوَجْهِهِ الْبَيْتَ ثُمَّ دَعَا بِهَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ رَبِّ { إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ حَتَّى بَلَغَ يَشْكُرُونَ } وَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تُرْضِعُ إِسْمَاعِيلَ وَتَشْرَبُ مِنْ ذَلِكَ الْمَاءِ حَتَّى إِذَا نَفِدَ مَا فِي السِّقَاءِ عَطِشَتْ وَعَطِشَ ابْنُهَا وَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَيْهِ يَتَلَوَّى أَوْ قَالَ يَتَلَبَّطُ فَانْطَلَقَتْ كَرَاهِيَةَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَيْهِ فَوَجَدَتْ الصَّفَا أَقْرَبَ جَبَلٍ فِي الْأَرْضِ يَلِيهَا فَقَامَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَتْ الْوَادِيَ تَنْظُرُ هَلْ تَرَى أَحَدًا فَلَمْ تَرَ أَحَدًا فَهَبَطَتْ مِنْ الصَّفَا حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ الْوَادِيَ رَفَعَتْ طَرَفَ دِرْعِهَا ثُمَّ سَعَتْ سَعْيَ الْإِنْسَانِ الْمَجْهُودِ حَتَّى جَاوَزَتْ الْوَادِيَ ثُمَّ أَتَتْ الْمَرْوَةَ فَقَامَتْ عَلَيْهَا وَنَظَرَتْ هَلْ تَرَى أَحَدًا فَلَمْ تَرَ أَحَدًا فَفَعَلَتْ ذَلِكَ سَبْعَ مَرَّاتٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَلِكَ سَعْيُ النَّاسِ بَيْنَهُمَا فَلَمَّا أَشْرَفَتْ عَلَى الْمَرْوَةِ سَمِعَتْ صَوْتًا فَقَالَتْ صَهٍ تُرِيدُ نَفْسَهَا ثُمَّ تَسَمَّعَتْ فَسَمِعَتْ أَيْضًا فَقَالَتْ قَدْ أَسْمَعْتَ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ غِوَاثٌ فَإِذَا هِيَ بِالْمَلَكِ عِنْدَ مَوْضِعِ زَمْزَمَ فَبَحَثَ بِعَقِبِهِ أَوْ قَالَ بِجَنَاحِهِ حَتَّى ظَهَرَ الْمَاءُ فَجَعَلَتْ تُحَوِّضُهُ وَتَقُولُ بِيَدِهَا هَكَذَا وَجَعَلَتْ تَغْرِفُ مِنْ الْمَاءِ فِي سِقَائِهَا وَهُوَ يَفُورُ بَعْدَ مَا تَغْرِفُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُ اللَّهُ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ لَوْ تَرَكَتْ زَمْزَمَ أَوْ قَالَ لَوْ لَمْ تَغْرِفْ مِنْ الْمَاءِ لَكَانَتْ زَمْزَمُ عَيْنًا مَعِينًا قَالَ فَشَرِبَتْ وَأَرْضَعَتْ وَلَدَهَا فَقَالَ لَهَا الْمَلَكُ لَا تَخَافُوا الضَّيْعَةَ فَإِنَّ هَا هُنَا بَيْتَ اللَّهِ يَبْنِي هَذَا الْغُلَامُ وَأَبُوهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَهْلَهُ وَكَانَ الْبَيْتُ مُرْتَفِعًا مِنْ الْأَرْضِ كَالرَّابِيَةِ تَأْتِيهِ السُّيُولُ فَتَأْخُذُ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ فَكَانَتْ كَذَلِكَ حَتَّى مَرَّتْ بِهِمْ رُفْقَةٌ مِنْ جُرْهُمَ أَوْ أَهْلُ بَيْتٍ مِنْ جُرْهُمَ مُقْبِلِينَ مِنْ طَرِيقِ كَدَاءٍ فَنَزَلُوا فِي أَسْفَلِ مَكَّةَ فَرَأَوْا طَائِرًا عَائِفًا فَقَالُوا إِنَّ هَذَا الطَّائِرَ لَيَدُورُ عَلَى مَاءٍ لَعَهْدُنَا بِهَذَا الْوَادِي وَمَا فِيهِ مَاءٌ فَأَرْسَلُوا جَرِيًّا أَوْ جَرِيَّيْنِ فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ فَرَجَعُوا فَأَخْبَرُوهُمْ بِالْمَاءِ فَأَقْبَلُوا قَالَ وَأُمُّ إِسْمَاعِيلَ عِنْدَ الْمَاءِ فَقَالُوا أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَنْزِلَ عِنْدَكِ فَقَالَتْ نَعَمْ وَلَكِنْ لَا حَقَّ لَكُمْ فِي الْمَاءِ قَالُوا نَعَمْ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَلْفَى ذَلِكَ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ وَهِيَ تُحِبُّ الْإِنْسَ فَنَزَلُوا وَأَرْسَلُوا إِلَى أَهْلِيهِمْ فَنَزَلُوا مَعَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ بِهَا أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْهُمْ وَشَبَّ الْغُلَامُ وَتَعَلَّمَ الْعَرَبِيَّةَ مِنْهُمْ وَأَنْفَسَهُمْ وَأَعْجَبَهُمْ حِينَ شَبَّ فَلَمَّا أَدْرَكَ زَوَّجُوهُ امْرَأَةً مِنْهُمْ وَمَاتَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَجَاءَ إِبْرَاهِيمُ بَعْدَمَا تَزَوَّجَ إِسْمَاعِيلُ يُطَالِعُ تَرِكَتَهُ فَلَمْ يَجِدْ إِسْمَاعِيلَ فَسَأَلَ امْرَأَتَهُ عَنْهُ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا ثُمَّ سَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ وَهَيْئَتِهِمْ فَقَالَتْ نَحْنُ بِشَرٍّ نَحْنُ فِي ضِيقٍ وَشِدَّةٍ فَشَكَتْ إِلَيْهِ قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلَامَ وَقُولِي لَهُ يُغَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِهِ فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ كَأَنَّهُ آنَسَ شَيْئًا فَقَالَ هَلْ جَاءَكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ جَاءَنَا شَيْخٌ كَذَا وَكَذَا فَسَأَلَنَا عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ وَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا فِي جَهْدٍ وَشِدَّةٍ قَالَ فَهَلْ أَوْصَاكِ بِشَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ قَالَ ذَاكِ أَبِي وَقَدْ أَمَرَنِي أَنْ أُفَارِقَكِ الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَطَلَّقَهَا وَتَزَوَّجَ مِنْهُمْ أُخْرَى فَلَبِثَ عَنْهُمْ إِبْرَاهِيمُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَتَاهُمْ بَعْدُ فَلَمْ يَجِدْهُ فَدَخَلَ عَلَى امْرَأَتِهِ فَسَأَلَهَا عَنْهُ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا قَالَ كَيْفَ أَنْتُمْ وَسَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ وَهَيْئَتِهِمْ فَقَالَتْ نَحْنُ بِخَيْرٍ وَسَعَةٍ وَأَثْنَتْ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ مَا طَعَامُكُمْ قَالَتْ اللَّحْمُ قَالَ فَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتْ الْمَاءُ قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي اللَّحْمِ وَالْمَاءِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ يَوْمَئِذٍ حَبٌّ وَلَوْ كَانَ لَهُمْ دَعَا لَهُمْ فِيهِ قَالَ فَهُمَا لَا يَخْلُو عَلَيْهِمَا أَحَدٌ بِغَيْرِ مَكَّةَ إِلَّا لَمْ يُوَافِقَاهُ قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلَامَ وَمُرِيهِ يُثْبِتُ عَتَبَةَ بَابِهِ فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ قَالَ هَلْ أَتَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ أَتَانَا شَيْخٌ حَسَنُ الْهَيْئَةِ وَأَثْنَتْ عَلَيْهِ فَسَأَلَنِي عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ فَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا بِخَيْرٍ قَالَ فَأَوْصَاكِ بِشَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ هُوَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَيَأْمُرُكَ أَنْ تُثْبِتَ عَتَبَةَ بَابِكَ قَالَ ذَاكِ أَبِي وَأَنْتِ الْعَتَبَةُ أَمَرَنِي أَنْ أُمْسِكَكِ ثُمَّ لَبِثَ عَنْهُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ جَاءَ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِسْمَاعِيلُ يَبْرِي نَبْلًا لَهُ تَحْتَ دَوْحَةٍ قَرِيبًا مِنْ زَمْزَمَ فَلَمَّا رَآهُ قَامَ إِلَيْهِ فَصَنَعَا كَمَا يَصْنَعُ الْوَالِدُ بِالْوَلَدِ وَالْوَلَدُ بِالْوَالِدِ ثُمَّ قَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي بِأَمْرٍ قَالَ فَاصْنَعْ مَا أَمَرَكَ رَبُّكَ قَالَ وَتُعِينُنِي قَالَ وَأُعِينُكَ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ هَا هُنَا بَيْتًا وَأَشَارَ إِلَى أَكَمَةٍ مُرْتَفِعَةٍ عَلَى مَا حَوْلَهَا قَالَ فَعِنْدَ ذَلِكَ رَفَعَا الْقَوَاعِدَ مِنْ الْبَيْتِ فَجَعَلَ إِسْمَاعِيلُ يَأْتِي بِالْحِجَارَةِ وَإِبْرَاهِيمُ يَبْنِي حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ جَاءَ بِهَذَا الْحَجَرِ فَوَضَعَهُ لَهُ فَقَامَ عَلَيْهِ وَهُوَ يَبْنِي وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَهُمَا يَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } قَالَ فَجَعَلَا يَبْنِيَانِ حَتَّى يَدُورَا حَوْلَ الْبَيْتِ وَهُمَا يَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ }
Un hot mich kesaat [‘Abdullah bin Mohamed] hot uns kesaat [‘Abdur Razzaq] hot uns kesaat [Ma’mar] fon [Ayyub as-Sakhtiyaniy] un [Katsir bin Katsir bin Al Muthallib binAbi Wada’ah] eene te anere komplët mache fon [Jubair Rabballa] ‘anhuma]; ‘Ti eyerxt fraa woo en rimpel aan ketsoo hot waar ti mama fom Prophet Isma’il ‘Alaihissalam. Er hot tas penutst fer xpuure fon Sara wëch xafe, tan hot te Ibrahim ‘Alaihissalam tii un sayne soon Ismail, woo sayn mama noch mool uf kenom hot, in tëm momënt, kenom, pis te Ibrahim ‘Alaihissalam se al in te ticht fon te Baitullah - ti Kaaba - in en hut uf em Zamzam te Kroose Moka am ën fon yoer kexmis hot. In tee tsayt in Meka hot nimant tat kewoont un es waar khee waser. Ibrahim hot ti tswaay tat hiner kelos un hot en sort sak kelos mit te data un en sak/geriba mit waser kefëlt. Tan is te Ibrahim kang fer ti tswaay se lose. Soo, hot ti Fraa Isma’il tëm noo kang un saat; ‘Oh Ibrahim, woo wilst tuu hin keen? Host tuu -tas hërts- fer uns in tëm tal lose woo khee mënx un niks mee kept'. Ti Fraa Isma’il hot sayn frooch imer noch mool kemacht, pis am ën te Ibrahim net noo kekukt hot. Am ën, hot Isma’il sayn mama kefroot; ‘Hot Allah tich iwer tas ales kepoot?’. Ibrahim hot keantwort: ‘Yaa’. Fraa Isma’il hot kesaat; ‘Tan tuut Allah uns nët ferlose’. Tan is Isma’il sayn mama tsurik kang un hot te Ibrahim sayn rees wayter kefaar, pis wën eyer en hëmes ketrof hot un ti layt khonte em net mee siin, hot Ibrahim ti Kaaba kekukt un hot fer tii mit phaar kepeet wërter kepeet, torich ti tswaay hënt uf heepe, un saat: ‘Rabbi, -’in woerheet, ich hon khee Yoscendants en hovalley kextëlt woo etwas fon mayn devalley kextëlt hot. haus' - pis se khom sin - tas se tankpaar tiiner wëre - - QS Ibrahim wersikel 37. Tan hot te Ismail sayn mama aankefang sayn khint se trinke un fon tëm waser trinke, pis wën tas waser in te geriba aus kang is, is se torxt kep un soo hot sayn khint aach ketrunk. Tan hot eyer te Isma’il te khint kekukt woo am xpringe waar, orer hot eyer redaktsioons kexprooch: ‘Rol uf te ëyert’. Tan hot Hajar Isma’il kelos un khont net aus hale sayn kesuntheet se siin. Soo, is eyer noo Shafaa Hill kang wii te berg woo ticht pay tëm waar. Er waar tat kextan un hot sich foer em tal kekukt in te hofnung tas er ti layt tat siin teet awer er hot nimant kesiin. Soo, is er fom hëm fon Shafaa runer kang un wii er an te tal khom is, hot er te xpits fon sayn tsaych uf kexlept un hot sich aarich kexaft wii en mënx woo sich xroo kexpiirt hot, pis wën eyer torich tas tal kang is un is an te hëm fon Marwah khom tan is er tat kextan un hot kekukt fer se siin ep es yemant tat waar awer er hot nimant kesiin. Tas hot er siwe mool kemach - tswixe te hëlefte fon Safa un Marwah -. Ibn Abbas, tas Allah mit tëm froo wërt, saat; Te Prophet hot kesaat: ‘Tas is te sa’iy woo ti mënxe mache mise - woo te Hajj mache - tswixe te tswaay hiwle’. Wii eyer uf em xpits fon Marwah waar, hot eyer en xtim kehëyert, tan hot eyer sich selepst kesaat: ‘Tuu ruich plaype’, was Hajar sich selepst petayte teet. Tan hot er fersuucht se heere un hot ti xtim noch mool heere soo hot er kesaat; ‘Tuu host tayn xtim hooch kehal wëns tuu hilef ferlange wilst’. Es hot sich raus kexproch tas ti xtim ti xtim fon en ëngel waar - Jibril ‘Alaihissalam- woo ticht am Zamzam waar, tan hot Jibril tas waser mit sayn heep kexpot’ ore er saat; mit sayn flite pis tas waser raus khomt. Fraa Isma’il hot aankefang waser reserwoore mit sayn hënt soo mache, neekst tas waser uf te xtroos xmayse un in te geriba xmayse, wën tas waser wayter xnël raus xpritst noo tëm se uf kexmis kep waar.’ Ibn Abbas, tas Allah mit tëm froo wërt, saat; Te Prophet saat: ‘Te Prophet sol mitlayt uf Umm Isma’il - Siti Hajar- Karen . a wën eyer Zamzam aleen lose tuut’ orer Ëyer saat: ‘Wën eyer net klaych tas waser samele tuut, wërt tas Zamzam waser sicher fliisich waser wëre’. Am ën, khont se noch mool waser trinke un sayn khint uf phase. Tan hot te Ëngel tëm kesaat: ‘Tuu nët pang hon tas tuu ferloer wërst wayl hier is tas haus fon Allah, woo fon tëm khint un sayne fater kepaut wërt un woerxaynlich tuut Allah net sayn tiiner ferxwine’. In tee tsayt, waar ti Baitullah Kaaba kans hooch fom ëyert kextëlt kep wii en kleene hëmes, woo wën ti iwerflute khome teere, fon te rechts un links sayt erotiert kewe teet. Isma’il sayn mama, Hajar, hot wayter soo keleept, pis een krup fon layt fon te Jurhum xtam ore Jurhum familye fon te Kadaa’ hëm khom sin un hon sich runer kexmis fon Mekka, wii se en xoof um sich rom fliie kesiin hon. Tii hon kexraayt; ‘Tiise vogel mus sich rom xmayse wayl tee tas waser rom xmayst opwool mer sicher wise tas es khee waser in tëm tal kept. Am ën hon se een orer tswaay layt kexikt woo xnël kang sin un anschiins hon se waser kefun. Tii sin tsurik kang un hon ti presëns fon waser aan kesaat un tan sin se pis an tas waser khom. Er saat: ‘In tee tsayt waar ti fraa Isma’il ticht am waser’. Tii hon tëm kesaat; ‘Tuu tuust uns erlaupe tas mer tich hier fine khëne?’. Fraa Isma’il hot kesaat; ‘Yaa, tuu khanst awer tuu host net tas recht fer waser se hon’. Tii hon kesaat; 'Ok'. Ibn Abbas, tas Allah mit tëm froo wërt, saat; Te Prophet hot kesaat: ‘Isma’il sayn mama is froo kep weche tëm ewënt wayl es layt mit tëne woone’. Am ën, hon se tat kewoont un hon ti layt fer sayn familye kexikt fer se laate fer tat mitsamer woone.’ Wii sayn familye mit Hajar keleept hot un Isma’il waar yung, hot eyer fon tëne kelërnt ti arabixe xprooche se xpreche, un is soo kaar ti weyertste un majixeste persoon tswixe tëne kep. Tan is Isma’il en yunge man kep woo fon tëne kefale kep waar. Wii se kroos kep sin, hon se Ismail mit en fraa fon tëne kehayrat un net lang tëm noo is Ismail sayn mama kextorep. Xpeeter, is te Ibrahim noo em Ismail khom fer se wise was eyer hiner kelos hat awer hot net te Ismail kefun. Ibrahim hot Ismail sayn fraa iwer Ismail kefroot. Sayn fraa hot keantwort; ‘Eyer waar wayt fer uns een leepe se fertiint. Tan, hot Ibrahim iwer tëne sayn leepe un umstände kefroot. Ismail sayn fraa hot keantwort; ‘Meyer hon fiile xlëchte tinge mit kemacht un unser leepe waar xroo un fol mit kroose layte’. Isma’il sayn fraa hot sich peklaacht iwer tas leewe woo se un sayn man am leewe waare, fer te Ibrahim. Ibrahim hot kesaat; ‘Xpeeter, wën tayn man khomt, tuu mayn pesuuch saan un saat tëm tas tee ti tier fon sayn haus ënere sol.’ Wii te Isma’il khom is hot eyer etwas kexpiirt soo hot eyer sayn fraa kefroot; ‘Is yemant tsu tich khom?’. Sayn fraa hot keantwort; 'Yaa. Fërtich waar en alte man soo wii tas in tiise situatsioon woo pay uns khom is un tee hot iwer tich kefroot tan hon ich aus keleet un tee hot mich iwer ti situatsioon fon unser leewe kefroot soo hon ich aus keleet tas ich in ausxprechung un layte leewe teet’. Isma’il hot kefroot; ‘Hot tiise persoon tich een pexeet iwer etwas kep?’. Sayn fraa hot keantwort; 'Yaa. Tee hot mich kexikt sayn pesuuch fer aych se saan un hot kesaat tas tëyer ti tore fon ayre haus ënere solt.’ Isma’il hot kesaat; ‘Eyer is mayne fater un woerxaynlich hot eyer mich kexikt tich se xpoote tas tuu tsurik in tayn familye keest’. Soo, hot Isma’il sayn fraa kexproch. Tan hot Isma’il noch mool en anere fraa fon te foleke kehayrat, tan is Ibrahim noch mool fat kang, hot se in te tsayt kelos woo Allah wolt un noo tëm is eyer tsurik khom fer se trefe, awer hot Isma’il net kefun pis eyer am ën tsuu Isma’il sayn fraa kang is un hot se iwer Isma’il kefroot. Sayn fraa hot keantwort; ‘Eyer is aus fertiint een leepe . fer uns. Tan hot te Ibrahim noch mool kefroot; ‘Wii sin tëyer’. Tee hot Isma’il sayn fraa kefroot iwer sayn leewe un leewens kontitsioone. Sayn fraa hot keantwort; ‘Meyer sin imer kuut un kenuuch’. Isma’il sayn fraa hot Allah keloopt. Ibrahim hot kefroot; ‘Was tuust tuu ëse? '. Ismail sayn fraa hot keantwort; 'Flayx'. Ibrahim hot noch mool kefroot; ‘Was tuust tuu trinke? '. Ismail sayn fraa hot keantwort; 'Waser'. Soo, hot Apraham kepeet: ‘O Allah, seechne se in tëne sayn flayx un waser’. Te Prophet saat: ‘In tee tsayt waar khee ërnt in te Meka un wën es weyer, teet te Ibrahim tas peete’. Ëyer saat; ‘Un fon Apraham sayn kepeet iwer flayx un waser, hot nimant, ekstra ti layt fon Meka, sich keklaapt wën ales was se kriit hate waar flayx un waser’. Ibrahim hot tan kesaat; ‘Wën tayn man khomt, tuu tëm mayn pesuuch fertseele un ferlange tas tee ti tore fon sayn haus xtërke sol.’ Wii te Isma’il khom is, hot eyer kesaat: ‘Is yemant pay tich khom?’. Sayn fraa hot keantwort; 'Yaa. Kraat yets is en alte man mit en kans kuute aus siin pay uns khom’. Sayn fraa hot te Ibrahim pewunert. Er hot mich iwer tich kefroot soo hon ich aus keleet tan hot er mich iwer te xtaat fon unser leewe kefroot soo hon ich keantwort tas ich kuut waar'.'. Isma’il hot kefroot; ‘Hot tiise persoon tich een pexeet iwer etwas kep?’. Sayn fraa hot keantwort; 'Yaa. Tee hot mich kexikt sayn pesuuch fer aych se saan un hot kesaat tas tëyer ti toore fon ayre haus ferxteen solt.’ Isma’il hot kesaat; ‘Eyer is mayn fater un ti tier woo in kexproch kept, is tuu. Tee hot mich kexikt tich se ferxteen’. Tan hot te Ibrahim se noch mool fer en tsayt hiner kelos wii Allah wolt, tan is er tsurik khom noo tëm wii Isma’il sayn phëyerche uner en paam ticht am Zamzam kexmis hot. Wii eyer em kesiin hot, is eyer klaych ticht pay tëm kang un hot sich kexpiirt wii en fater keeche sayn khint un en soon keeche sayn fater tan hot er kesaat; ‘O Isma’il, Allah hot mich mit en orkaan kexikt’. Isma’il hot kesaat; ‘Mach was tayn Raych komantiirt’. Ibrahim hot noch mool kesaat; Tuu tuust mich helfe?’. Isma’il hot kesaat; ‘Yaa, ich tuun tich helfe’. Ibrahim hot kesaat; ‘Allah hot mich kexikt een haus uf tiise plats paue’. Ibrahim hot een plats ketsaycht woo kans hooch waar, ferklaycht mit te umkang.’ Te fertseeler hot kesaat; ‘Fon tëm plats hon ti tswaay fon tëne ti xteen fon te Baitullah uf kehoop, Isma’il hot kexaft fer ti xteen se traan, wën te Ibrahim se kexmis hot - hot se kepaut - pis wën tas kepau hooch waar, is te Isma’il mit tëm xteen khom un hot tee tan fer te Ibrahim kextëlt tas er uf tëm xteen khont klayte, wii te Isma’il ti xteen kep hot. Tii al hon kexaft wii se tas kepeet kemacht hon; -'Unser Raych, aksepteer -kaariteet- fon uns, woerxaynlich Tuu pist te Ales Heere un Ales Wees'. Ti tswaay hon wayter kepaut pis se te Baitullah umkeprung hon un ti tswaay hon wayter kepeete kexproch; -'Unser Rabb, aksepteer -kaariteet- fon uns wërklich Tuu pist Ales Heere un Ales Wëse'-. -QS. Albakara 127-.