Hadith Representative
Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Muslim : 4520حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ
Dúirt sé linn [Haddab bin Khalid Al Azdi]; Dúirt sé linn [Sulaiman bin Al Mughirah]; Tar éis dó tuairisc a thabhairt dúinn [Humaid bin Hilal] ó ['Abdullah bin Ash Shamit] dúirt sé; Dúirt [Abu Dzar] uair amháin; 'Fadó d'fhágamar ár dtreibh, treibh Ghifar. Is minic a rinne siad an mhí haram mídhleathach, go dtí gur fhág mise, mo dheartháir Unais, agus mo mháthair ár dtreibh. Ina dhiaidh sin, d'fhanamar i dteach deartháir ár máthar - uncail. Bhí meas mór ag deartháireacha ár máthar - uncailí - orainn agus chaith siad go maith linn, ach sa deireadh tháinig éad ar threibh deartháir ár máthar linn. Dúirt siad le deartháir ár máthar; 'Nuair nach mbíonn tú sa bhaile, is minic a bhíonn Unais ag troid le do theaghlach'. Nuair a tháinig deartháir ár máthar, d'inis sé dúinn cad a dúirt a threibh, agus mar sin d'áitíomar; 'Go deimhin, tá an mhaitheas a bhronn uncail orainn an t-am ar fad seo truaillithe ag uncail. Dá bhrí sin, as seo amach, b'fhearr dúinn scaradh.' Ansin thosaíomar ag ullmhú soláthairtí dár n-imeacht, agus deartháir ár máthar ag breathnú brónach agus ag cuimilt a aghaidh fliuch le deora lena léine agus é ag gol. Faoi dheireadh, d’fhágamar teach deartháir ár máthar go dtí gur shroicheamar Mecca. Lá amháin bhí easaontas ag Unais linn. Ansin chuaigh sé féin agus ár máthair chuig fear fáistineach. Tharla sé gur mhol an fear fáistineach Unais. Gan mhoill ina dhiaidh sin, tháinig Unais agus ár máthair ar ais chun bailithe linn. Dúirt Abu Dharr: 'A nia, bíodh a fhios agat go raibh mé ag guí le trí bliana sular bhuail mé le Teachtaire Allah sallallaahu 'alaihi wasallam'. D'fhiafraigh mise - Abdullah bin Ash-Shamit: 'A uncail, cé leis a ndearna tú guí?' D'fhreagair Abu Dharr: 'Ghuigh mé le Allah.' Ansin d'fhiafraigh mise - Abdullah bin Ash-Shamit arís: 'Mar sin, cén treo a d'fhéach tú nuair a bhí tú ag guí?' D'fhreagair Abu Dharr: 'Táim ag féachaint ar an treo a theastaíonn ó Allah Subhanahu wa Ta'ala agus mé ag guí. Ghuigh mé fiú paidreacha Isha go dtí deireadh na hoíche.' ‘Ansin luigh mé go dtí gur lonraigh an ghrian orm’. Dúirt Unais liom; ‘Ba mhaith liom dul isteach i gcathair Mecca. Dá bhrí sin, lig dom imeacht’. Ansin d’imigh Unais leis go dtí gur shroich sé cathair Mecca. Níor fhill sé chugam ar feadh i bhfad. Tar éis dó filleadh ó chathair Mecca, d’fhiafraigh mé de; ‘Cad a rinne tú ansin, a Unais?’ fhreagair Unais; ‘Bhuail mé le fear i gcathair Mecca a roinneann do reiligiún, a Abu Dzar. Seachas sin, dúirt sé freisin gur sheol Allah Subhanahu wa Ta'ala é’. D’fhiafraigh mé de; ‘A Unais, cad a cheapann daoine faoi?’ fhreagair Unais; ‘Deir daoine gur file, fáistine agus draoi a bhí ann’. Idir an dá linn, is file é Unais féin. Dúirt Unais; ‘Chuala mé draíocht na bhfáisteoirí agus na bhfáisteoirí, ach ní cosúil leis an méid a dúirt an fear sin. Agus rinne mé féin iarracht a chuid focal a chur i gcomparáid le saothair filí cáiliúla.’ Ach, ar aon nós, ní filíocht a chuid focal, i mo thuairimse ná i dtuairim daoine eile. Dar Allah, is fíor an rud a dúirt an fear sin, agus is iadsan a d’inis bréag.’ Ansin dúirt Abu Dharr: ‘Lig dom imeacht ionas gur féidir liom an duine a luaigh tú a fheiceáil!’ Ansin chuaigh mé go Mecca. Ar an mbealach, bhuail mé le duine de mhuintir Mecca agus d’fhiafraigh mé: ‘Cá bhfuil an té a d’athraigh a reiligiún - Ash-Shabi -?’ Shín an duine a d’fhiafraigh mé orm agus dúirt sé: ‘Cad a deir tú, a strainséir? Ash-Shabi?’ Ansin chaith an duine cré agus cnámha orm go dtí gur thit mé síos agus gur thit mé i laige. Dúirt Abu Dharr: ‘Tamall ina dhiaidh sin dhúisigh mé agus tháinig mé chugam féin cosúil le dealbh dearg. Ansin chuaigh mé go tobar Zamzam chun an fhuil a ghlanadh ó na créachtaí a caitheadh orm le cré agus cnámha. Ina dhiaidh sin, d’ól mé uisce zam-zam. Bíodh a fhios agat, a nia, gur chónaigh mé ann ar feadh tríocha lá, de lá agus d’oíche gan aon bhia ach uisce zam-zam.’ Ó, dá bhrí sin, ní haon ionadh é gur tháinig ramhar ar mo chorp agus ar mo bholg beagáinín ramhar gan aon ocras orm ag an am sin. Dúirt Abu Dharr; ‘Ar oíche ghealach lán, bhí cathair Mhecca tréigthe agus ní raibh aon duine ag déanamh tawaf timpeall an Kaaba, ní raibh ach beirt bhan ag guí le hidols Isaf agus Nailah. Tháinig an bheirt bhan chugam le linn tawaf agus dúirt mé; ‘Pósaigí ceann den dá idol daoibh beirt!’ Tharla fearg ar an mbeirt acu agus tháinig siad i mo threo. Ansin dúirt mé arís leo beirt; ‘Nach bhfuil an idol seo déanta as adhmad agus ní gá dom a ainm a bheith ar eolas agam fiú’. Faoi dheireadh d’imigh an bheirt bhan láithreach ag rá; ‘Dá mbeadh daoine dár gcineál anseo, d’iarrfaimis cabhair chun ceacht a mhúineadh don fhear sin’. Dúirt Abu Dharr; Go gairid ina dhiaidh sin, bhuail Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam agus Abu Bakr, a bhí díreach tar éis teacht go dtí an áit, leis an mbeirt bhan. D'fhiafraigh an Rasulullah (frith an tsaoil) den bheirt bhan: 'Cad atá cearr libh beirt?' D'fhreagair an bheirt bhan; 'Tá tiontaitheoir -Ash-Shabi'- ina sheasamh idir an Kaaba agus a imbhalla'. Ansin, d'fhiafraigh an Rasulullah (frith an tsaoil) sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Cad a dúirt sé libh beirt?' D'fhreagair an bheirt; 'Labhair an fear linn i bhfocail an-bhrónach'. Ansin tháinig an Fáidh agus phóg sé an Chloch Dhubh láithreach. Ina dhiaidh sin, rinne sé tawaf agus ghuigh sé le Abu Bakr. Tar éis na paidre, tháinig Abu Dzar chuig Teachtaire Allah agus dúirt sé; 'Assalamu 'Alaikum O Rasulullah'. D'fhreagair an Rasulullah (frith an tsaoil) an beannú: 'Wa 'Alaika wa Rahmatullah'. Dúirt Abu Dharr; 'Ba mise an chéad duine a chuir beannacht Ioslamacha air'. Ansin d'fhiafraigh Teachtaire Allah: 'Cé thusa, a dheartháir?' D'fhreagair Abu Dharr; 'Tagann mé ón treibh Ghifar, a Theachtaire Allah'. Ansin chroith an Fáidh mo lámh. Ina dhiaidh sin, chuir sé a mhéara ar a éadan. Dúirt mé liom féin; 'B'fhéidir nach dtaitníonn sé leis mar is as treibh Ghifar mé'. Ansin theastaigh uaim a lámh a shealbhú, ach chuir Abu Bakr stop liom. Go deimhin, tá níos mó eolais aige faoi Theachtaire Allah ná mise féin. Ina dhiaidh sin, thóg Teachtaire Allah a cheann agus d'fhiafraigh sé díom: 'Ó cathain a bhí tú san áit seo, a dheartháir? ' D'fhreagair mé; 'Tá mé anseo le tríocha lá, a Theachtaire Allah'. D'fhiafraigh an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam arís: 'Cé a bheathaíonn thú? ' D'fhreagair mé; 'Níl aon bhia agam ach uisce Zamzam. Oieh, mar gheall air sin, tá cuma ramhar orm agus tá mo bholg beagán ramhar agus ní bhraitheann mé ocras'. Dúirt an Fáidh: 'Tá uisce Zam-zam lán de bheannacht agus tá níos mó próitéine ann ná mar atá i ngnáthbhia'. Ansin dúirt Abu Bakr; 'A Theachtaire Allah, lig dom bia a thabhairt dó anocht'. Ansin d’imigh an Rasulullah agus Abu Bakr go dtí a dteach agus chuaigh mise leo freisin. D’oscail Abu Bakr a theach agus fuair sé fíon Thai dúinn láithreach. Sin an chéad bhia a d’ith mé. Ansin d’iarr mé ar Abu Bakr dul abhaile agus chuaigh mé díreach chuig Teachtaire Allah. Dúirt sé: ‘Go deimhin, tugadh tír dom le go leor pailme dáta, eadhon Yathrib - Medina -. Haigh Abu Dzar, an bhfuil tú sásta mo theagasc a chur in iúl do do mhuintir? Go ndéanadh Allah leas do do mhuintir trí do chuid iarrachtaí agus go dtabharfadh sé luach saothair duit as do theachtaireacht a chur in iúl dóibh’. Ina dhiaidh sin, tháinig Abu Dzar chuig Unais. Ansin d’fhiafraigh Unais de; ‘Cad a rinne tú ansin, a Abu Dharr?’ D’fhreagair Abu Dharr; ‘Táim tiontaithe go dtí an tIoslam agus creidim i dteagasc Muhammad O Unais’. Dúirt Unais; ‘Go deimhin, ní fuath liom teagasc an reiligiúin sin ach an oiread. Agus tá a fhios agat, go deimhin táim tiontaithe go dtí an tIoslam agus creidim in Allah’. Ansin chuaigh muid chuig ár máthair. Ansin dúirt sé; ‘Is maith liom do reiligiún i ndáiríre.’ Dá bhrí sin, ba mhaith liomsa freisin tiontú chun Ioslaim agus creidiúint in Allah'. Ansin, d'fhill muid ar ár mbaile dúchais treibhe, treibh Ghifar. Ansin, chuireamar teachtaireacht an Ioslaim in iúl do mhuintir ár dtreibhe go dtí gur thiontaigh leath acu chun Ioslaim. Is í Aima bin Rahadhah Al Ghifari a gceannaire. Idir an dá linn, dúirt leath de threibh Ghifar; 'Nuair a shroichfidh Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Medina, ansin tiontóimid chun Ioslaim'. Nuair a shroich an Fáidh Medina, thiontaigh leath acu chun Ioslaim sa deireadh. Go gairid ina dhiaidh sin, thiontaigh treibh Aslam chun Ioslaim, ag rá; 'A Theachtaire Allah, tá ár ndeartháireacha ó threibh Ghifar tiontaithe chun Ioslaim. Dá bhrí sin, ba mhaith linne freisin tiontú chun Ioslaim'. Agus an ráiteas seo á chloisteáil aige, dúirt Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Go maithe Allah do threibh Ghifar agus go dtabharfadh sé sábháilteacht agus síocháin do threibh Aslam'. Dúirt sé linn [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali]; Chuir sé ar an eolas sinn [An Nadhr bin Syumail]; Dúirt sé linn [Sulaiman bin Al Mughirah]; Dúirt sé linn [Humaid bin Hilal] tríd an mbealach seo ach tá breis ann i ndiaidh a dúirt sé; 'Lig dom dul chun an duine a luaigh tú a fheiceáil! ' D'fhreagair Unais; 'Téigh ar aghaidh, ach bí cúramach le muintir Mecca, mar tá siad naimhdeach don duine sin agus is fuath leo é'. Dúirt sé linn [Muhammad bin Al Mutsanna Al 'Anbari]; Dúirt sé liom [Ibn Abu 'Adi] a dúirt sé; Thuairiscigh sé dúinn [Ibn 'Aun] ó [Humaid bin Hilal] ó ['Abdullah bin Ash Shamit] a dúirt sé; Dúirt [Abu Dharr]; A nia, tá mé ag guí le dhá bhliain sular seoladh an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam. Dúirt Unais; 'Cá dtéann tú i do aghaidh ansin agus tú ag guí? D'fhreagair Abu Dzar; sa treo is toil le Allah'. - ansin insíonn an scéalaí a Hadith de réir Hadith Sulaiman bin Al Mughirah. Sa Hadith luaitear freisin; 'Ansin bhuail an bheirt acu le seamán, le fiosrú faoin duine a bhí i Mecca. Mar sin féin, mhol Unais láidreachtaí an duine i gcónaí go dtí gur chaill an seamán a thuairim. Dúirt Unais; go dtí gur thógamar a chamaill agus gur chomhcheangail muid iad lenár gcamaill féin. Deirtear sa Hadith; ansin tháinig an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam sallallaahu 'alaihi wasallam agus rinne sé Tawaf ag an Kaaba agus ansin ghuigh sé taobh thiar de maqam Ibrahim. Dúirt Abu Dharr; Bhuail mé leis freisin sallallaahu 'alaihi wasallam agus dúirt mé haigh. Ba mise an duine a chuir fáilte roimhe ar dtús leis na focail; Assalaamu 'Alaika O Rasulullah'. D'fhreagair sé: 'Wa Alaikas Salam, cé thú féin? Luadh a chuid focal freisin; 'Ó cathain a bhfuil cónaí ort anseo? ' D'fhreagair Abu Dharr; 'Tá cúig lá déag caite'. Ansin dúirt Abu Bakr; 'Lig dom é a chur ag spraoi anocht.'