Hadith Representative
Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Muslim : 4520حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ
האָט אונדז געזאָגט [חדד בין חאליד על אזדי]; האט אונדז דערציילט [סולאימאן בין על מוגהירה]; נאכדעם וואס ער האט אונז געמאלדן [חומאיד בן הילאל] פון ['עבדאללה בן אש שמיט] האט ער געזאגט; [אבו דזאר] האָט אַמאָל געזאָגט; ״לאנ ג צוריק , האב ן מי ר פארלאז ן אונדזע ר שבט , דע ר גהיפ ר שבט . ז ײ האב ן אפטמא ל געמאכ ט דע ם חודש־חראם , בי ז אי ך , מײ ן ברודע ר אונאיס , או ן מײ ן מאמע , האב ן פארלאז ן אונדזע ר שבט . נאָך דעם זענען מיר געבליבן אין אונדזער מוטערס ברודער - פעטער - הויז. אונדזער מוטערס ברידער - פעטערס - האָבן אונדז אַ סך רעספּעקטירט און זיך גוט באַהאַנדלט, אָבער צום סוף איז אונדזער מוטערס ברודערס שבט אונדז מקנא געוואָרן. האָבן זײ געזאָגט צו אונדזער מוטערס ברודער; 'ווען איר זענט נישט אין שטוב, ונאַיס אָפט פייטינג מיט דיין משפּחה'. ווען אונדזער מוטערס ברודער איז געקומען, האָט ער אונדז דערציילט וואָס זײַן שבט האָט געזאָגט, האָבן מיר זיך געטענהט; 'אין פאַקט, דער פעטער האט פאַרפּעסטיקט די גוטסקייט וואָס דער פעטער האט געשאנקען אונדז אַלע די צייַט. אוי , דערפאר , פו ן איצ ט אי ז בעסט , א ז מי ר גייע ן פונק ט אונד ז באזונדערע וועג ׳ . דא ן האב ן מי ר אנגעהויב ן צוגרײט ן פארזארג ן פא ר אונדזע ר אװעקפארן , װײ ל אונדזע ר מאמ ס ברודע ר הא ט אויסגעזע ן א טרויעריק ע או ן װיש ט זײ ן טרער־געפלעק ט פני ם מי ט זײ ן העמד , בײ ם װײםן . סוף־כּל־סוף האָבן מיר פֿאַרלאָזט אונדזער מאַמעס ברודערס הויז, ביז מיר זײַנען אָנגעקומען נעבן מעכה. איין טאג האט אונאיס געהאט א מחלוקת מיט אונז. דערנאך זענען ער מיט אונדזער מוטער געגאנגען צו א שאמאן. עס האָט זיך אַרויסגעוויזן, אַז דער שאַמאַן האָט געלויבט אונאַיס. ניש ט לאנג , זײנע ן אונאי ס או ן אונדזע ר מאמ ע צוריקגעקומע ן זי ך צ ו אונד ז אויםהאנגען . אבו דהאר האט געזאגט; 'אָ מיין פּלימעניק, ביטע וויסן אַז איך האט שוין מתפלל פֿאַר דרייַ יאר איידער איך באגעגנט דעם נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם'. איך — עבדאללה בין אש־שמית — געפרעגט; 'דער פעטער בעט צו וועמען? — האָט אבו דהאַר געענטפערט; 'איך דאַוונען צו אַלאַ'. דערנאָך האָב איך — עבדאללה בין אש־שמית — ווידער געפרעגט; 'אויב דאָס איז דער פאַל, דעמאָלט וואָס ריכטונג טוט דער פעטער פּנים ווען ער דאַוונען? — האָט אבו דהאַר געענטפערט; 'איך פּנים די ריכטונג געוואלט דורך אַלאַ סובהאַנאַהו WA טאַ'אַלאַ ווען מתפלל. איך האב אפילו מתפלל געווען אשה ביזן סוף נאכט. דאן בין איך געלעגן ביז די זון האט אויף מיר געשײנט׳. האט ונאיס צו מיר געזאגט; 'איך ווילן צו אַרייַן די שטאָט פון מעקאַ. דערפאר לאז מיך גיין'. דעמאלט האט אונאיס זיך ארויסגעלאזט ביז ער איז אנגעקומען קיין שטאט מעכה. צו מיר איז ער שוין לאנג נישט צוריקגעקומען. נאָכן צוריקקערן פֿון דער שטאָט מכה, האָב איך אים געבעטן; ― װאָס האָסטו דאָרט געטאָן, אונאַיס? — האט ונאיס געענטפערט; 'איך האב באגעגנט אַ מענטש אין דער שטאָט פון מאַכאַה וואָס ייַנטיילן דיין רעליגיע, אָבו דזאַר. אויסער דעם האט ער אויך געזאגט אז ער איז געשיקט געווארן דורך אללא סובהאנאהו ווא תאלא'. האָב איך אים געפרעגט; 'היי ונאַיס, וואָס טראַכטן מענטשן וועגן אים? — האט ונאיס געענטפערט; 'מען זאָגט, אַז ער איז געווען אַ פּאָעט, אַ זשוקער און אַ מכשף'. דערווײַל איז אונאַיס אַליין אַ פּאָעט. אונאיס האט געזאגט; "איך האב געהערט די ספּעלז פון שאַמאַנען און סאָאָטסייערס, אָבער זיי זענען נישט ווי וואָס די מענטשן זאָגן. און איך אַליין האָב געפּרוּווט צוגלײַכן זײַנע ווערטער מיט די ווערק פֿון באַרימטע פּאָעטן. אָבער דאָס, וואָס ער האָט געזאָגט, איז אָבער נישט געווען קיין פּאָעמע, צי לויט מיין מיינונג, צי לויט אַנדערע. ביי אַלאַ, טאַקע וואָס מענטשן זאָגן איז אמת, און עס זענען זיי וואס האָבן לייד. האָט אבו דזר געזאָגט; 'לאָזן מיר גיין צו זען דעם מענטש איר דערמאנט! ' דעמאָלט איך געגאנגען צו מעקאַ. אויפן וועג האָב איך זיך באַקענט מיט איינעם פון די איינוואוינער פון דער שטאָט מכה און געפרעגט; 'וואו איז דער מענטש וואס האט זיך מגייר געווען צו דער רעליגיע - אש-שבי -? ' דער מענטש איך געפרעגט פריער שפּיציק אויף מיר, געזאגט; 'וואָס טאָן איר זאָגן, אָ פרעמדער? אַש שבי? ' דעמאלט דער מענטש האט ווארפט ער ליים און ביינער צו מיר ביז איך בין געפאלן און שוואַך. אבו דהאר האט געזאגט; 'עטלעכע צייט שפּעטער איך יאָ וועקן זיך און וועקן זיך ווי אַ רויט סטאַטוע. דעמאל ט בי ן אי ך געגאנגע ן אי ן דע ר זאמזאם־ברונע ר צ ו רײניק ן דא ס בלוט , פו ן ד י װאונד ן פו ן װארפ ן מי ט או ן בײנער . נאך דעם האב איך געטרונקען זאם־זאם װאםער. װײס , מײ ן פּלימעניק , א ז אי ך הא ב דאר ט געלעב ט דרײסיק ע טעג , טא ג או ן נאכט , א ן קײ ן עסן , אחוץ ז זאם־זאם . אוי, דערפאר איז נישט חידוש, אז מיין קערפער איז דעמאלט געווארן פעט און מיין מאגן איז געווען אביסל פעט אן קיין הונגער. אבו דהאר האט געזאגט; 'אין אַ פול לבנה נאַכט, די שטאָט פון מעקאַ פּעלץ וויסט און קיינער האט געטאן טאַוף אַרום די כעבאַ, בלויז צוויי פרויען זענען מתפלל צו די אפגעטער פון יסף און נעילה. די צװײ װײבער זײנען צו מיר צוגעקומען בײם תאװה און איך האב געזאגט; 'נאָר חתונה איינער פון די צוויי אפגעטער פֿאַר ביידע פון איר! ' עס האָט זיך אַרויסגעוויזן אַז ביידע פון זיי זענען בייז און געקומען צו מיר. דערנאָך האָב איך ווידער געזאָגט צו זיי ביידע; 'איז ניט דאָס געץ נאָר געמאכט פון האָלץ און איך טאָן ניט אפילו דאַרפֿן צו וויסן זייַן נאָמען'. ענדליך זענען די צוויי פרויען תיכף אוועקגעגאנגען געזאגט; 'אויב נאָר עס זענען געווען עטלעכע מענטשן פון אונדזער מין אַרום דאָ, מיר וואָלט באשטימט בעטן הילף צו לערנען דעם מענטש אַ לעקציע'. אבו דהאר האט געזאגט; ניט לאַנג דערנאָך, ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און אבו באַקר, וואָס איז פּונקט אנגעקומען צו דעם אָרט, געלאפן אין די צוויי פרויען. ראַסולאַלאַ האָט געפרעגט די צוויי פרויען: 'וואָס איז פאַלש מיט איר צוויי? — האבן די צװײ פרויען געענטפערט; 'צווישן דער כעבה און איר פאָרהאַנג שטייט אַ מומר - אש-שבי'. דערנאָך, ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געפרעגט: 'וואָס האט ער געזאגט צו איר צוויי? — האבן בײדע געענטפערט; 'דער מענטש האט גערעדט צו אונדז אין זייער טרויעריק ווערטער'. דערנאָך איז דער נביא געקומען און האָט תיכף געקושט דעם שוואַרצן שטיין. דערנאָך האָט ער געמאַכט תּופֿה און מתפלל געווען מיט אבו בכר. נאך דער דאווענען איז אבו דזאר געקומען צום שליח פון אללה און געזאגט; 'Assalamu 'Alaikum O Rasulullah'. ראַסולוללאַה סאַלאַלאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געענטפערט די גרוס: 'וואַ 'אַלאַיקאַ וואַ ראַהמאַטוללאַה'. אבו דהאר האט געזאגט; 'איך בין געווען דער ערשטער מענטש צו באַגריסן אים מיט יסלאַמיק גרעעטינגס'. דעמאָלט דער מעסינדזשער פון אַלאַ געפרעגט: 'ווער ביסטו, מיין ברודער? — האָט אבו דהאַר געענטפערט; 'איך קומען פון די גהיפאַר שבט, אָ שליח פון אַלאַ'. דעמאלט האט ראסוללא א שאקל געטאן מיט מיין האנט. נאך דעם האט ער ארויפגעלײגט די פינגער אויפן שטערן. איך האב צו מיר געזאגט; 'אפֿשר געפֿעלט ער עס נישט, ווײַל איך קום פֿון דעם גִיפַּר שבט'. דערנאָך האָב איך געװאָלט האַלטן זײַן האַנט, נאָר אַבו באַקר האָט מיך אָפּגעשטעלט. אין פאַקט, ער ווייסט מער וועגן דעם שליח פון אַלאַ ווי איך זיך. נאָך וואָס דער שליח פון אַלאַ האט אויפגעהויבן זיין קאָפּ און געפרעגט מיר: 'זינט ווען ביסט איר געווען אין דעם אָרט, מיין ברודער? — האב איך געענטפערט; 'איך בין דאָ פֿאַר דרייַסיק טעג, אָ שליח פון אַלאַ'. ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם ווידער געפרעגט: 'ווער פידז איר? — האב איך געענטפערט; 'ס׳איז מיר נישטא קײן עסן אחוץ זמזם װאםער. אוי, דערפאר זעה איך אויס פעט און מיין מאגן איז אביסל פעט און איך שפיר נישט קיין הונגער'. דער נביא האט געזאגט: 'זאם-זאם וואסער איז טאקע פול מיט ברכות און אנטהאלט מער פראטעין ווי נארמאלע שפייז'. ווייטער האָט אבו בכר געזאָגט; 'אָ מעסינדזשער פון אַלאַ, לאָזן מיר צו געבן אים עסנוואַרג הייַנט בייַ נאַכט'. דעמאלט זענען רסולוללה און אבו בכר אװעק צו זײער הױז, און איך בין אויך געגאַנגען מיט זײ. אבו בכר האט געעפענט זײן הויז און גלײך געקראגן פאר אונדז תאיף װײן. דאָס איז געווען דער ערשטער עסן איך געגעסן. דעמאלט האב איך געבעטן אבו באקאר צו גיין אהיים און איך בין גלייך געגאנגען צום שליח פון אללה. ער האט געזאגט: 'טאקע, אַ לאַנד איז געווען דערלאנגט צו מיר מיט פילע טייטל פּאַלמז, ניימלי יאַטריב - מעדינאַ -. הי אבו דזאר, ביסטו גרייט איבערצוגעבן מיינע תורות צו דיין פאלק? זאל אַלאַ נוץ דיין מענטשן דורך דיין השתדלות און באַלוינונג איר פֿאַר קאַנווייינג דיין אָנזאָג צו די מענטשן אַ זיי'. נאך דעם איז אבו דזאר געקומען קיין אונאיס. האָט אים אונאַיס געפרעגט; 'וואס האסטו דארט געטון, אבו דהאר? — האָט אבו דהאַר געענטפערט; "איך האָב קאָנווערטעד צו איסלאם און גלויבן אין די לערנונגען פון מוכאַמאַד אָ ונאַיס." אונאיס האט געזאגט; 'פאקטיש, איך טאָן ניט האַסן די לערנונגען פון אַז רעליגיע אויך. און וויסן, טאַקע איך האָבן קאָנווערטעד צו איסלאם און גלויבן אין אַלאַ'. דערנאך זענען מיר געגאנגען צו אונדזער מוטער. דערנאָך האָט ער געזאָגט; 'איך טאַקע ווי דיין רעליגיע. דעריבער, איך אויך ווילן צו קאָנווערט צו איסלאם און גלויבן אין אַלאַ'. װײטע ר האב ן מי ר זי ך אומגעקער ט אי ן אונדזע ר שטאם־שטאט , דע ם גהיפאר־שטאט . דאָרט האָבן מיר איבערגעגעבן דעם אָנזאָג פון איסלאם צו די מענטשן פון אונדזער שבט ביז האַלב פון זיי קאָנווערטעד צו איסלאם. זייער פירער איז Aima bin Rahadah Al Ghifari. דערװײ ל הא ט האלב ע פו ן דע ר גהיפ ר שבט ; "ווען ראַסולוללאַה סאַלאַלאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם ערייווז אין מעדינאַ, מיר וועלן קאָנווערט צו איסלאם." ווען דער נביא איז אנגעקומען אין מעדינאַ, האַלב פון זיי לעסאָף קאָנווערטעד צו איסלאם. נישט לאנג נאך דעם האט דער אסלאם שבט זיך מגייר געווען צו איסלאם, זאגנדיג; 'אָ מעסינדזשער פון אַלאַ, אונדזער ברידער פון די גהיפאַר שבט האָבן קאָנווערטעד צו איסלאם. דעריבער, מיר אויך ווילן צו קאָנווערט צו איסלאם'. געהערן דעם דערקלערונג, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam האט געזאגט: "מייַ אַלאַ מוחל די Ghifar שבט און שענקען זיכערקייַט און שלום צו די אַסלאַם שבט." האט אונדז דערציילט [ישאק בן איברהים על הנזאלי]; האט אונז מודיע געווען [אן נדהר בין סיומאיל]; האט אונדז דערציילט [סולאימאן בין על מוגהירה]; האט אונדז דערציילט [הומאַיד בין הילאל] דורך דעם מאַרשרוט אָבער עס איז אַ דערצו נאָך וואָס ער האט געזאגט; 'לאָזן מיר גיין צו זען דעם מענטש איר דערמאנט! — האט ונאיס געענטפערט; 'גיין פאָרויס, אָבער זיין אָפּגעהיט פון די מענטשן פון מעקאַ, ווייַל זיי זענען פייַנדלעך צו דעם מענטש און האַסן אים. האט אונדז דערציילט [מוכאַמאַד בין על מוצאַנאַ על 'אַנבאַרי]; האָט מיר געזאָגט [אבן אבו עדי] האָט ער געזאָגט; האט אונז געמאלדן [אבן עון] פון [חומאיד בן הילאל] פון ['עבדאללה בן אש שאמית] האט ער געזאגט; [אבו דהאר] האט געזאגט; אָ מיין פּלימעניק, איך האב שוין מתפלל פֿאַר צוויי יאר איידער דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם איז געשיקט. אונאיס האט געזאגט; 'דעמאָלט ווו טאָן איר פּנים ווען דאַוונען? האט אבו דזאר געענטפערט; אין דער ריכטונג וואָס אַלאַ וויל'. - דערנאָך דער דערציילער דערציילט זיין האַדיטה לויט די האַדיטה פון סולאַימאַן בין על מוגהיראַה. אין די חדית שטייט אויך; 'דעמאָלט האָבן זיי זיך באגעגנט מיט אַ שאַמאַן, צו פרעגן וועגן דעם מענטש וואָס איז געווען אין מעקאַ. אָבער, אונאַיס האָט שטענדיק געלויבט דעם מענטש 'ס שטאַרקייט ביז דער שאַמאַן פאַרפאַלן זיין מיינונג. אונאיס האט געזאגט; ביז מיר האָבן גענומען זײַנע קעמלען, און האָבן זײ פֿאַרבונדן מיט אונדזערע קעמלען. אין די חדית שטייט; דעמאָלט דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געקומען און געמאכט טאַוואַף בייַ די קאַאַבאַ דעמאָלט מתפלל געווען הינטער יבראַהים ס מאַקאַם. אבו דהאר האט געזאגט; איך אויך באגעגנט אים סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און געזאגט העלא. איך בין געווען דער מענטש, וואָס האָט אים ערשט באַגריסט מיט די ווערטער; אַסאַלאַמו 'אַלאַיקאַ אָ ראַסולוללאַה'. ער האָט געענטפערט: 'וואַ אַלאַקאַס סאַלאַם, ווער ביסטו? אוי ך דערמאנ ט זײנע ן זײנ ע װערטער ; 'זינט ווען האסטו געוואוינט דא? — האָט אבו דהאַר געענטפערט; 'עס איז שוין פופצן טעג'. האָט אבו בכר געזאָגט; 'זאל איך אים פאַרווייַלן הייַנט בייַ נאַכט.