Hadith Representative
Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Muslim : 4520حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ
Al à contât [Haddab bin Khalid Al Azdi]; Al à contât [Suleiman bin Al Mughira]; Dopo vê ripuartât a nô [Humaid bin Hilal] di [‘Abdullah bin Ash Shamit] al à dit; [Abu Dzar] al disè une volte; ‘Tant timp indaûr o vin lassât la nestre tribù, la tribù Ghifar. Dispès a fasevin deventâ ilegâl il mês haram, fin che jo, me fradi Unais e me mari o lassàvin la nestre tribù. Dopo di chel, o jerin restâts a cjase dal fradi di nestre mari -zio-. I fradis di nestre mari - i oncui - a nus rispietavin une vore e a nus tratavin ben, ma ae fin la tribù dal fradi di nestre mari e deventà gjelose di nô. A disèrin al fradi di nestre mari; ‘Cuant che no si è a cjase, Unais al scontra dispès cu la sô famee’. Cuant che al rivà il fradi di nestre mari, al ne contà ce che e veve dit la sô tribù, cussì o discutìn; ‘Di fat, il ziu al à incuinât la bontât che il ziu al à dât a nô in dut chest timp. Oh, par cheste reson, di cumò indenant, al è miôr se o vadin dome par lis nestris stradis separadis’. Dopo o scomençàrin a preparâ lis provis pe nestre partence, intant che il fradi di nestre mari al someave trist e al si asciugave la muse plene di lagrimis cun la cjamese intant che al cjacarave. Finalmentri o lassàs la cjase dal fradi di nestre mari fin che o rivàrin dongje de Meche. Un dì Unais al fo in disacuardi cun nô. Dopo lui e la nestre mari a lerin daûr di un shaman. Al è vignût fûr che il shaman al laudave Unais. Nol fo tant che Unais e la nestre mari a son tornâts a stâ cun nô. Abu Darr al disè; “O mio nevôt, par plasê savê che o ai preât di trê agns prime di cognossi il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam”. O ai domandât Abdullah bin Ash-Samit; — Zio al pree a cui? ’ Abu Darr al rispuindè; “O prei Allah”. Dopo jo - Abdullah bin Ash-Shamit - o ai domandât di gnûf; “Se al è cussì, alore in cuale direzion al cjale il ziu cuant che al pree? ’ Abu Darr al rispuindè; “O ai di frontâ la direzion desiderade di Allah Subhanahu e Ta’ala cuant che o prei. O ai ancje preât lis preieris di Isha fin ae fin de gnot. Po dopo o soi sdraiât fin che il soreli al mi à sflandôrât’. Unais al mi disè; — O vuei jentrâ inte citât de Meche. Duncje, lassâmi lâ’. Po dopo Unais al partì fin che al rivà te citât di Meche. Nol è tornât a cjatâmi par une vore di timp. Dopo jessi tornât de citât di Mecca, o lu domandà; — Ce âs fat li, Unais? ’ Unais al rispuindè; ‘O ai cjatât un om te citât di Mecca che al condivît la tô religjon, o Abu Dzar. Lassant in bande chest, al à ancje dit che al jere stât mandât di Allah Subhanahu wa Ta’ala’. O lu domandà; ‘Ei Unais, ce che la int e pense di lui? ’ Unais al rispuindè; “La int e dîs che al jere un poete, un indovin e un strion”. Intant, il stes Unais al è un poete. Unais al disè; ‘O ai sintût i incjants dai shamans e dai indovins, ma a no son come ce che a disin chês personis. E jo stes o ai cirît di paragonâ lis sôs peraulis cu lis oparis di poetis famôs. Ma, in ogni câs, ce che al diseve nol jere une poesie, sedi secont me sedi secont altris. Par Allah, invezit ce che la int e dîs al è vêr, e a son lôr che a àn minsonât’. Alore Abu Dzar al disè; ‘Lassâmi lâ a viodi la persone che tu âs menzonât! ’ Dopo o soi lât a Meche. Par strade o ai cjatât un dai abitants de citât di Mecca e o ai domandât; ‘Dulà che e je la persone che e si è convertide ae religjon - Ash-Shabi -? ’ La persone che o ai domandât prime e mi à indicât, disint; — Ce dîs, o forest? Cenere Shabi? ’ Alore l’om al mi butà arzile e vues fin che o colà e o svenì. Abu Darr al disè; — Cualchi timp dopo, gno cjâr a si disvilupa e si disvilupa come une statue rosse. Dopo o jeri lât al poç di Zamzam par netâ il sanc des feridis causadis dal butâ arzile e vues. Dopo di chel, o bevi aghe zam-zam. Savê, o mio nevôt, che o ai vivût li par trente dîs, dì e gnot cence mangjâ fûr che aghe zam-zam. OIeh, duncje, nol è di stran che in chel timp il gno cuarp al deventà ingrasât e il gno stomi al jere un pôc ingrassât cence nissun sintiment di fam. Abu Darr al disè; ‘Intune gnot di lune plene, la citât di Meche e si sinteve deserte e nissun al faseve il tawaf ator de Kaaba, dome dôs feminis a preavin ai idoi di Isaf e Nailah. Lis dôs feminis a si son vicinadis a me intant dal tawaf e o ai dit; ‘Baste maridâ un dai doi idoi par ducj i doi! ’ Al è vignût fûr che ducj i doi a jerin rabiôs e a son vignûts viers di me. Alore o ai dit di gnûf a ducj i doi; “Nol è chest idol dome fat di len e no mi covente nancje cognossi il so non?” Finalmentri lis dôs feminis a partirin subit disint; “Se dome a fossin cualchi persone dal nestri gjenar ator, o varessin di sigûr domandât jutori par insegnâ une lezion a chel om”. Abu Darr al disè; “Pôc dopo, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e Abu Bakar, che a jerin apene rivâts tal puest, a si son cjatâts cun lis dôs feminis. Rasulullah al domandà aes dôs feminis: ‘Cje che al è mâl cun voi dôs? ’ Lis dôs feminis a rispuinderin; “Al è un convertît -Ash-Shabi- che al sta jenfri la Kaaba e la sô cortine”. Daspò, il Rasulullah al domandà: ‘Cje al à dit a voi doi? ’ Ducj i doi a rispuinderin; ‘L’om al ne fevelà cun peraulis une vore tristis’. Alore al vignì il Profete e al busà subit la Piere Nere. Dopo di chel, al fasè il tawaf e al preà cun Abu Bakr. Dopo de preiere, Abu Dzar al vignì al Messazîr di Allah e al disè; “Assalam ‘Alaikum o Rasulullah’. Il Rasulullah al à rispuindût al so salût: ‘Alaika o Rahmatullah’. Abu Darr al disè; “O soi stât la prime persone a saludâlu cun salûts islamics”. Alore il Messaçâr di Allah al domandà: ‘Cui sês tu, mio fradi? ’ Abu Darr al rispuindè; “O ven de tribù Ghifar, o Messazîr di Allah”. Alore Rasulullah al mi à dât la man. Dopo di chê al metè i dêts su la front. O mi disè; “Forsit nol plase parcè che o ven de tribù Ghifar”. Dopo o voleve cjapâ la sô man, ma Abu Bakr al mi fermà. Di fat, al cognòs plui dal Messazîr di Allah di me stes. Dopo di chel il Messaçâr di Allah al alçà il cjâf e al mi domandà: ‘Di cuant che tu sês in chest puest, fradi? ’ O ai rispuindût; ‘O soi stât culì di trente dîs, o Messazîr di Allah’. Il Rasulullah al domandà di gnûf: ‘Cui che al te mangje? ’ O ai rispuindût; ‘No je mangjâ par me fûr de aghe di Zamzam. OIeh, par chel o somei gras e il stomi al è un pocje gras e no mi sint fam’. Il Profete al à dit: ‘La aghe di Zam-zam e je invezit plene di benedizions e e conten plui proteinis dal mangjâ comun’. Daspò Abu Bakr al disè; ‘O Messazîr di Allah, permetimi di dâilu mangjâ stasera’. Dopo Rasulullah e Abu Bakr a son lâts a cjase lôr e ancje jo o jeri lât cun lôr. Abu Bakr al vierzè la sô cjase e subit al cjapà il vin Thaif par nô. Chel al fo il prin mangjâ che o mangjà. Dopo o ai domandât a Abu Bakar di lâ a cjase e o ai lât drets al Messazîr di Allah. Al disè: ‘Invezit, un paîs mi è stât presentât cun tantis palmis di dat, ven a stâi Yathrib - Medine -. Ciao Abu Dzar, tu sês disponût a trasmeti i miei insegnaments ae tô int? Che Allah al beneficii la vôs int midiant dai vôs sfuarçs e al premii par vê trasmetût il vôs messaç a lôr eka’. Dopo di chel, Abu Dzar al rivà a Unais. Alore Unais al lu domandà; ‘Cje tu âs fat li, o Abu Dharr? ’ Abu Darr al rispuindè; “O mi soi convertît al Islam e o crodi tai insegnaments di Mohammed O Unais”. Unais al disè; “In realtât, nancje jo o odi i insegnaments di chê religjon. E savê, invezit o mi soi convertît al Islam e o crodi in Allah’. Dopo o jerin lâts a cjatâ la nestre mari. Alore al disè; ‘Mi plâs une vore la tô religjon. Duncje, o vuei ancje convertîsi al Islam e crodi in Allah’. Daspò o jerin tornâts ta nestre citât native, la tribù Ghifar. Là o vin trasmetût il messaç dal Islam aes personis de nestre tribù fin che la metât di lôr e si è convertude al Islam. Il lôr leader al è Aima bin Rahadhah Al Ghifari. Intant, la metât de tribù Ghifar e disè; “Cuant che il Rasulullah al rivarà a Medine, alore o si convertarìn al Islam”. Cuant che il Profete al rivà a Medine, la metât di lôr e si convertì al Islam. No tant timp dopo di chel, la tribù Aslam e si convertì al Islam, disint; ‘O Messazîr di Allah, i nestris fradis de tribù Ghifar a si son convertîts al Islam. Duncje, o volìn ancje convertîsi al Islam’. Sintint cheste afermazion, al disè: “Che Allah al perdona la tribù di Ghifar e al dâ la sigurece e la pâs ae tribù di Aslam”. Al à contât [Isac bin Ibrahim Al Hanzhali]; Al à informât [Un Nadr bin Syumail]; Al à contât [Suleiman bin Al Mughira]; Al à contât [Humaid bin Hilal] traviers di cheste strade ma e je une zonte dopo ce che al à dit; ‘Lassâmi lâ a viodi la persone che tu âs menzonât! ’ Unais al rispuindè; “Va indenant, ma stâ atents ae int di Meche, parcè che a son ostils a chê persone e a lu odiin”. Al à contât [Mohammed bin Al Mutsana Al ‘Anbari]; Al à dit [Ibn Abu ‘Adi] che al à dit; Al à ripuartât a nô [Ibn 'Aun] di [Humaid bin Hilal] di ['Abdullah bin Ash Shamit] al à dit; [Abu Darr] al à dit; O mio nevôt, o ai preât di doi agns prime che al fos mandât il Profete. Unais al disè; ‘Alore dulà che si cjate cuant che si pree? Abu Dzar al rispuindè; te direzion che Allah al vûl’. -po il naradôr al conte il so hadith secont chel di Sulaiman bin Al Mughirah. Tal Hadith al è ancje dit; ‘Dopo i doi a àn cjatât un shaman, par domandâ de persone che e jere a Meche. In dut câs, Unais al laudave simpri lis fuarcis de persone fin che il shaman al pierdè la sô opinion. Unais al disè; fin che o vin cjapât i siei camêi e o ju cumbinàrin cui nestris camêi. Tal Hadith al è dit; alore il Profete al vignì e al fasè Tawaf ae Kaaba alore al preà daûr dal maqam di Ibrahim. Abu Darr al disè; O lu ai ancje cjatât e o ai dit ciao. O jeri la persone che lu saludà par prin cu lis peraulis; Assalâmu 'Alaika o Rasulullah'. Al rispuindè: ‘Wa Alaikas Salam, cui sês tu? Ancje lis sôs peraulis a jerin menzonadis; — Di cuant che tu stâs culì? ’ Abu Darr al rispuindè; “A son cuindis dîs”. Alore Abu Bakr al disè; — Lassâmi intratignîlu stasera.