Hadith Representative
Disunnahkan mencium Hajar Aswad atau mengisyaratkan padanya
Imam Tirmidzi : 789حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ عَرَبِيٍّأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ ابْنَ عُمَرَ عَنْ اسْتِلَامِ الْحَجَرِ فَقَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَلِمُهُ وَيُقَبِّلُهُ فَقَالَ الرَّجُلُ أَرَأَيْتَ إِنْ غُلِبْتُ عَلَيْهِ أَرَأَيْتَ إِنْ زُوحِمْتُ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ اجْعَلْ أَرَأَيْتَ بِالْيَمَنِ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَلِمُهُ وَيُقَبِّلُهُقَالَ وَهَذَا هُوَ الزُّبَيْرُ بْنُ عَرَبِيٍّ رَوَى عَنْهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَالزُّبَيْرُ بْنُ عَدِيٍّ كُوفِيٌّ يُكْنَى أَبَا سَلَمَةَ سَمِعَ مِنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَغَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَوَى عَنْهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ الْأَئِمَّةِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ تَقْبِيلَ الْحَجَرِ فَإِنْ لَمْ يُمْكِنْهُ وَلَمْ يَصِلْ إِلَيْهِ اسْتَلَمَهُ بِيَدِهِ وَقَبَّلَ يَدَهُ وَإِنْ لَمْ يَصِلْ إِلَيْهِ اسْتَقْبَلَهُ إِذَا حَاذَى بِهِ وَكَبَّرَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ
قتيبه اسان کي زبير بن عربي کان روايت ڪري ٿو ته هڪ شخص ابن عمر کان حجر اسود کي ڇهڻ بابت پڇيو. ابن عمر جواب ڏنو ته مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ان کي ڇهندي ۽ چميندي ڏٺو. ان شخص پڇيو ته جيڪڏهن اهو ڏکيو ۽ ڀريل هجي ته توهان جو ڇا خيال آهي؟ ابن عمر جواب ڏنو ته پنهنجي ساڄي هٿ سان ان کي ڇهندي. مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ان کي ڇهندي ۽ چميندي ڏٺو. ابو عيسيٰ ترمذي چيو ته هي زبير بن عربي آهي، جنهن کان حماد بن زيد حديث بيان ڪئي. زبير بن عدي ڪوفي جو هڪ ماڻهو هو، ۽ ان کي ابو سلمه جي ڪنيت ڏني وئي هئي. هن انس بن مالڪ ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي ٻين اصحابن کان حديث ٻڌي. سفيان عطس ثوري ۽ ٻين عالمن ان کان هڪ حديث نقل ڪئي آهي. ابو عيسيٰ چيو ته: ابن عمر جي حديث حسن صحيح آهي. هي حديث ڪيترن ئي ذريعن کان هن کان نقل ڪئي وئي آهي. عالمن طرفان ان تي عمل ڪيو ويندو آهي، اهي حجر اسود کي چمي ڏيڻ جي سفارش ڪن ٿا. جيڪڏهن اهو ممڪن نه هجي، ته هو ان کي پنهنجي ساڄي هٿ سان ڇهي ۽ پوءِ پنهنجو هٿ چمي. جيڪڏهن اهو به ممڪن نه هجي، ته ان کي منهن ڏيڻ ۽ تڪبير چوڻ ڪافي آهي. هي راءِ شافعي جو قول آهي.