Hadisi
Umroh ke umroh sebagai penghapus dosa antara keduanya
Imam Nasa'i : 2575أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارِ الْبَصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ عَمْرٍو الْكَلْبِيُّ عَنْ زُهَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَجَّةُ الْمَبْرُورَةُ لَيْسَ لَهَا جَزَاءٌ إِلَّا الْجَنَّةُ وَالْعُمْرَةُ إِلَى الْعُمْرَةِ كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهُمَا
kɛlen kɔ k’an ladɔnniya [Abdah bin Abdullah Ash Shaffar Al Bashri], a ko; a y’a fɔ an ye [Suwaid n’o ye Ibn ‘Amr Al Kalbi] ye ka bɔ [Zuhair] la, a ko; ye [Suhail] fɔ an ye ka bɔ [Sumay] ka bɔ [Abu Shaleh] ka bɔ [Abu Hurairah] la, a ko; Nabila sallallaahu alahi wasallam y’a fɔ ko: ‘Haji min kɛra ka ɲɛ, o tɛ sara sɔrɔ a la fo Sankolo, wa umra kelen ni umra wɛrɛ ye jurumuw kafari ye u ni ɲɔgɔn cɛ’.