Adanya mimbar-mimbar dari Cahaya

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ لَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَفَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ فِي سُوقِ الْجَنَّةِ فَقَالَ سَعِيدٌ أَفِيهَا سُوقٌ قَالَ نَعَمْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلُوهَا نَزَلُوا فِيهَا بِفَضْلِ أَعْمَالِهِمْ ثُمَّ يُؤْذَنُ فِي مِقْدَارِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا فَيَزُورُونَ رَبَّهُمْ وَيُبْرِزُ لَهُمْ عَرْشَهُ وَيَتَبَدَّى لَهُمْ فِي رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَتُوضَعُ لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ وَمَنَابِرُ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَمَنَابِرُ مِنْ يَاقُوتٍ وَمَنَابِرُ مِنْ زَبَرْجَدٍ وَمَنَابِرُ مِنْ ذَهَبٍ وَمَنَابِرُ مِنْ فِضَّةٍ وَيَجْلِسُ أَدْنَاهُمْ وَمَا فِيهِمْ مِنْ دَنِيٍّ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ وَمَا يَرَوْنَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَرَاسِيِّ بِأَفْضَلَ مِنْهُمْ مَجْلِسًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ نَرَى رَبَّنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قُلْنَا لَا قَالَ كَذَلِكَ لَا تُمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ وَلَا يَبْقَى فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ رَجُلٌ إِلَّا حَاضَرَهُ اللَّهُ مُحَاضَرَةً حَتَّى يَقُولَ لِلرَّجُلِ مِنْهُمْ يَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ أَتَذْكُرُ يَوْمَ قُلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيُذَكَّرُ بِبَعْضِ غَدْرَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَفَلَمْ تَغْفِرْ لِي فَيَقُولُ بَلَى فَسَعَةُ مَغْفِرَتِي بَلَغَتْ بِكَ مَنْزِلَتَكَ هَذِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ غَشِيَتْهُمْ سَحَابَةٌ مِنْ فَوْقِهِمْ فَأَمْطَرَتْ عَلَيْهِمْ طِيبًا لَمْ يَجِدُوا مِثْلَ رِيحِهِ شَيْئًا قَطُّ وَيَقُولُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى قُومُوا إِلَى مَا أَعْدَدْتُ لَكُمْ مِنْ الْكَرَامَةِ فَخُذُوا مَا اشْتَهَيْتُمْ فَنَأْتِي سُوقًا قَدْ حَفَّتْ بِهِ الْمَلَائِكَةُ فِيهِ مَا لَمْ تَنْظُرْ الْعُيُونُ إِلَى مِثْلِهِ وَلَمْ تَسْمَعْ الْآذَانُ وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى الْقُلُوبِ فَيُحْمَلُ لَنَا مَا اشْتَهَيْنَا لَيْسَ يُبَاعُ فِيهَا وَلَا يُشْتَرَى وَفِي ذَلِكَ السُّوقِ يَلْقَى أَهْلُ الْجَنَّةِ بَعْضُهُمْ بَعْضًا قَالَ فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ ذُو الْمَنْزِلَةِ الْمُرْتَفِعَةِ فَيَلْقَى مَنْ هُوَ دُونَهُ وَمَا فِيهِمْ دَنِيٌّ فَيَرُوعُهُ مَا يَرَى عَلَيْهِ مِنْ اللِّبَاسِ فَمَا يَنْقَضِي آخِرُ حَدِيثِهِ حَتَّى يَتَخَيَّلَ إِلَيْهِ مَا هُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ وَذَلِكَ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَحْزَنَ فِيهَا ثُمَّ نَنْصَرِفُ إِلَى مَنَازِلِنَا فَيَتَلَقَّانَا أَزْوَاجُنَا فَيَقُلْنَ مَرْحَبًا وَأَهْلًا لَقَدْ جِئْتَ وَإِنَّ بِكَ مِنْ الْجَمَالِ أَفْضَلَ مِمَّا فَارَقْتَنَا عَلَيْهِ فَيَقُولُ إِنَّا جَالَسْنَا الْيَوْمَ رَبَّنَا الْجَبَّارَ وَيَحِقُّنَا أَنْ نَنْقَلِبَ بِمِثْلِ مَا انْقَلَبْنَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رَوَى سُوَيْدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ شَيْئًا مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ

Heet us vertèld [Muhammad bin Isma'il] heet us vertèld [Hisyam bin 'Ammar] heet us vertèld [Abdul Hamid bin Habib bin Abu Al 'Isyrin] heet us vertèld [Al Auza'i] heet us vertèld [Hassan bin 'Athiyah] vaan [Sa'id bin Al Musayyib] dat heer Hurai Hurai ontmoette [Aburah Aburah] toen zag Isk: um mich mit uch te vereinege in de merret vaan de hiemel. Sa'id vroog: Is d’r ‘n mert? Abu Hurairah antwoorde: Jao, de Boodsjapper vaan Allah (vrei en zegeninge vaan Allaah zien op häöm) heet mich verteld dat es de inwoeners vaan de hiemel de hiemel binnegoon, ze dao blieve vanwege de deugd vaan hun dade, daan kriege ze ‘tzelfde aontal vriedaag es de daog vaan de wereld, daan bezeuke ze hun Rabb, daan toent ze de tuine vaan Zien hiemel. veur hun versjient, daan woorte de praeksjtoul vaan leech, de praeksjtoul vaan parele, de praeksjtoul vaan Yaqut, praeksjtoul vaan juwele, praeksjtoul vaan goud, praeksjtoul vaan zilver veur hun geplaots, de liegste vaan hun in terme vaan hun niveau vaan nederigheid zaote op heuvels vaan muskus en kafur en ze dachte dat de stoel vaan de eige stoel neet beter waor es hun eige stool. Abu Hurairah vroog: O Boodsjapper vaan Allah, zulle veer ós Rabb zien? Heer antwoorde: 'Jao'. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam vroog: 'Heet u meujte um de zon en de maon te zeen op un nach mit volle maon?' We antwoorde: Nee. Heer zag: 'Zoe hebste gein meujte um dien Rabb te zeen. En op de vergadering waor d’r niemand aanders daan Allah dee nao häöm kaom, totdat Heer ein vaan hun vroog: Hey zoe en zoe bin zoe en zoe, herinners dich nog wieste dit en dat zag? Allah herinnert us aan sommige vaan zien zonde in de wereld. De persoen zag: O Heer, vergeefste mich neet? Allah antwoorde: Jao, de umvang vaan mien vergeving strek zich oet tot uw plaats. Wie ze zoe waore, mega ze baove ze euversjaoje en toen regende ‘t parfum boevaan ze nog nooit eerder hadde tegekaome, zag oze Rabb Tabaaraka wa Ta’ala: Staon op veur de glorie die ik veur uch höb veurbereid en neem daan wat geer wilt. Toen ginge veer nao ‘n merret vol ingele, boe-in d’r dinger waore die gein oug oets had gezeen, gein oer oets had gehuurd en gein hart oets had gehuurd, toen woort wat veer wouwe bij us gebrach, dao woort ‘t noch verkoch noch gekoch. In dee mert treffe de inwoeners vaan de hiemel elkaar tege'. Heer vervolgde: ‘Ie persoen dee in ‘n vlakke - hoeg niveau - hiemel leef, kump dan en ontmoet iemes wiens niveau oonder häöm ligk en zien lieg niveau en daan is heer gesjock door de kleier die häöm weurt getoend, ‘t ind vaan zien wäörd is neet klaor totdat heer zich get beters daan häöm veurstelt, daorum is ‘t neet weerd veur emes um in de hiemel dreug te zien. Daonao ginge we trök nao ós hoezer, we woorte begroet door ós vrouwe, ze zeide: Welkom, geer kump mit ‘n sjoenegheid dee baeter is es wie geer us verleet. Heer zag: Inderdaad, we zien vandaag mit ós Rabb Al Jabbar begeleid, ut is gepas veur us um zoe trök nao hoes te gaon'. Abu Isa zag: Dees hadith is hasan gharib, we kinne ‘m allein oet dees sanad-regel. [Suwaid bin Amru] vertelde ‘n deil vaan deze hadith vaan [Al Auza’i].