Hadith
Yang pertama dipanggil adalah adam
Imam Muslim : 327حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْعَبْسِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا آدَمُ فَيَقُولُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ قَالَ يَقُولُ أَخْرِجْ بَعْثَ النَّارِ قَالَ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ قَالَ فَذَاكَ حِينَ يَشِيبُ الصَّغِيرُ { وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ } قَالَ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّنَا ذَلِكَ الرَّجُلُ فَقَالَ أَبْشِرُوا فَإِنَّ مِنْ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ أَلْفًا وَمِنْكُمْ رَجُلٌ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا شَطْرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِنَّ مَثَلَكُمْ فِي الْأُمَمِ كَمَثَلِ الشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جِلْدِ الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُمَا قَالَا مَا أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ فِي النَّاسِ إِلَّا كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالشَّعْرَةِ السَّوْدَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَبْيَضِ وَلَمْ يَذْكُرَا أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ
Na ka treguar [Uthman bin Ebu Syajbeh el-'Absyi] se [Xheriri] nga [el-Amasi] nga [Ebu Salih] nga [Ebu Saidi] se ai tha; 'I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha; 'Allahu tha: 'O Adem!' Pastaj Ademi u përgjigj: 'Unë me kënaqësi do ta përmbush thirrjen Tënde dhe mirësia është në duart e Tua'. Allahu thotë: 'Nxirre personin e dërguar në Ferr'. Ademi pyeti: 'Sa njerëz u dërguan në Ferr?' Allahu thotë: 'Nga çdo një mijë njerëz, nxirren nëntëqind e nëntëdhjetë e nëntë njerëz'. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: 'E gjithë kjo ndodh kur fëmijët janë të thinjur; '-Gratë shtatzëna do të abortojnë shtatzënitë e tyre dhe njerëzit do të jenë në gjendje të dehur, edhe pse në të vërtetë nuk janë të dehur, por Allahu do të vuajë një ndëshkim shumë të tmerrshëm-' -K. El-Hajj; 2-. Fjalët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) i ngatërruan Sahabët. Kështu që ata pyetën: “O i Dërguar i Allahut! Kush është ai njeri midis nesh nga një mijë?” I Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) tha: “Ji i lumtur sepse midis një mijë ka Jagog dhe Mekxhuxh, ndërsa prej jush ka vetëm një person”. Pastaj ai tha: “Pasha Atë në Duart e të Cilit është shpirti im, shpresoj vërtet që ju të bëheni një e katërta e banorëve të Parajsës”. Kështu që ne - Sahabët - e lavdërojmë Allahun dhe bëjmë tekbir. Ai tha përsëri: “Pasha Atë në Duart e të Cilit është shpirti im, shpresoj vërtet që ju të bëheni një e treta e banorëve të Parajsës”. Ne e lavdërojmë Allahun dhe bëjmë tekbir.” Pastaj ai tha: “Pasha Atë në Duart e të Cilit është shpirti im, shpresoj vërtet që ju të jeni gjysma e banorëve të Parajsës. Shembulli juaj midis njerëzve të tjerë është si një pendë e bardhë në një dem të zi ose si një shenjë në një viç gomari.” Na ka treguar [Ebu Bekr bin Ebu Syajbeh] na ka treguar [Vaki]. -në një transmetim tjetër thuhet- Dhe na është thënë [Ebu Kuraib] na ka thënë [Ebu Muawiyah] që të dy kanë transmetuar nga [el-Amasy] me këtë sened, vetëm se të dy thanë: 'Ju nuk ishit midis njerëzve në atë kohë, por si dema të bardhë mbi lopë të zeza ose qime të zeza mbi lopë të bardha'. Dhe asnjëri prej tyre nuk përmendi: 'Si shenjat në viçin e një gomari'.