হাদিছ
Munculnya imam mahdi
Imam Tirmidzi : 2158حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَال سَمِعْتُ زَيْدًا الْعَمِّيَّ قَال سَمِعْتُ أَبَا الصِّدِّيقِ النَّاجِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَخَشِينَا أَنْ يَكُونَ بَعْدَ نَبِيِّنَا حَدَثٌ فَسَأَلْنَا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ فِي أُمَّتِي الْمَهْدِيَّ يَخْرُجُ يَعِيشُ خَمْسًا أَوْ سَبْعًا أَوْ تِسْعًا زَيْدٌ الشَّاكُّ قَالَ قُلْنَا وَمَا ذَاكَ قَالَ سِنِينَ قَالَ فَيَجِيءُ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَيَقُولُ يَا مَهْدِيُّ أَعْطِنِي أَعْطِنِي قَالَ فَيَحْثِي لَهُ فِي ثَوْبِهِ مَا اسْتَطَاعَ أَنْ يَحْمِلَهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو الصِّدِّيقِ النَّاجِيُّ اسْمُهُ بَكْرُ بْنُ عَمْرٍو وَيُقَالُ بَكْرُ بْنُ قَيْسٍ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যুবাহ] কৈছে তেওঁ কৈছে: মই শুনিছো [জাইদ আল আম্মি] কৈছে: মই শুনিছো [আবু আছ শ্বিদ্দিক আন নাজীয়ে] [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা কোৱা কথা যে তেওঁ কৈছিল: আমি ভয় খাইছিলো যে আমাৰ নবীৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰচনা কৰা কথাবোৰ হ’ব, গতিকে আমি সুধিলোঁ আল্লাহৰ নবী, তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘মোৰ উম্মাহত এজন মাহদী হ’ব যি আবিৰ্ভাৱ হ’ব, তেওঁ পাঁচ, সাত বা ন বছৰ জীয়াই থাকিব - জাইদে দ্বিধাবোধ কৰিলে- আবু ছাইদে ক’লে: আমি সুধিছো: কিমান দিন সঁচা? তেওঁ উত্তৰ দিলে ‘কেইবাবছৰ ধৰি’, তেওঁ ক’লে: ‘কোনোবাই তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে: হে মাহদি মোক দিয়া, মোক দিয়া’। তেওঁ ক’লে, ‘তাৰ পিছত ইমাম মাহদীয়ে তেওঁক হাতৰ তলুৱাৰে কাপোৰবোৰ কঢ়িয়াব নোৱাৰালৈকে দিলে’। আবু ইছা কৈছে: এই হাদীছ হাছান, আৰু আবু ছাইদৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামৰ পৰা বিভিন্ন বৰ্ণিত শৃংখলৰ পৰা বর্ণিত হৈছে। আবু আছ শ্বিদ্দিক আন নাজীৰ কথা ক’বলৈ গ’লে তেওঁৰ নাম আছিল বাকাৰ বিন আমৰু আৰু তেওঁক বাকাৰ বিন কাইছ বুলিও কোৱা হৈছিল।