Hadith Representative
Pecut serta tali sandal seseorang dapat berbicara
Imam Ahmad : 11365حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ الْحُدَّانِيُّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ عَدَا الذِّئْبُ عَلَى شَاةٍ فَأَخَذَهَا فَطَلَبَهُ الرَّاعِي فَانْتَزَعَهَا مِنْهُ فَأَقْعَى الذِّئْبُ عَلَى ذَنَبِهِ قَالَ أَلَا تَتَّقِي اللَّهَ تَنْزِعُ مِنِّي رِزْقًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَيَّ فَقَالَ يَا عَجَبِي ذِئْبٌ مُقْعٍ عَلَى ذَنَبِهِ يُكَلِّمُنِي كَلَامَ الْإِنْسِ فَقَالَ الذِّئْبُ أَلَا أُخْبِرُكَ بِأَعْجَبَ مِنْ ذَلِكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَثْرِبَ يُخْبِرُ النَّاسَ بِأَنْبَاءِ مَا قَدْ سَبَقَ قَالَ فَأَقْبَلَ الرَّاعِي يَسُوقُ غَنَمَهُ حَتَّى دَخَلَ الْمَدِينَةَ فَزَوَاهَا إِلَى زَاوِيَةٍ مِنْ زَوَايَاهَا ثُمَّ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنُودِيَ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ لِلرَّاعِي أَخْبِرْهُمْ فَأَخْبَرَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُكَلِّمَ السِّبَاعُ الْإِنْسَ وَيُكَلِّمَ الرَّجُلَ عَذَبَةُ سَوْطِهِ وَشِرَاكُ نَعْلِهِ وَيُخْبِرَهُ فَخِذُهُ بِمَا أَحْدَثَ أَهْلُهُ بَعْدَهُ
अस्मान् उक्तवान् [यजीदः] अवदत्; अस्मान् [अल कासिम बिन् अल फढ्ल् अल हुदानी] [अबू नद्राह] इत्यस्मात् [अबू सैद अल खुदरी] इत्यस्मात् प्रतिवेदितवान् सः अवदत्; 'एकः वृकः मेषं गृहीतवान्, ततः मेषपालः तम् अन्विष्य प्रतिहृतवान्, येन वृकः तस्य पुच्छे उपविश्य अवदत्; 'किं त्वं अल्लाहात् न बिभेषि, यतः त्वं अल्लाहेन मम कृते यत् पोषणं दत्तवान् तत् अपहृतवान्?' अतः गोपालः अवदत्; 'कियत् विचित्रं, यत् स्वपुच्छे उपविष्टः वृकः मां मनुष्यवत् वक्तुं शक्नोति!' अथ वृकः पुनरब्रवीत्-किं तेभ्यः सर्वस्मात् अपि आश्चर्यतरं किमपि वक्ष्यामि? ननु मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः यः यथरीबनगरे आसीत् सः जनान् गतवार्तानां विषये सूचयति स्म'। अबू सैइदः अवदत्; अथ गोपालः सद्यः स्वमेषान् नीतवान् यावत् ते मदीनाम् आगताः। ततः सः मदीनानगरस्य कोणान् अन्वेषितवान्, ततः सः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन सह मिलित्वा घटनायाः विषये अवदत्। ततः रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कस्यचित् पाठस्य आदेशं दत्तवान्; 'अशालातुल जामी'आः' इति । अतः जनाः समागताः, ततः रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लमः गोपालकं आज्ञापितवान् यत् सः यत् अनुभवितवान् तत् तेभ्यः कथयतु, अतः सः तान् अवदत् यत् तस्य किं घटितम्, तदनन्तरं रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लमः अवदत्- 'अद्यापि घण्टा न आगता यथा वन्यजीवाः मनुष्यैः सह वक्तुं शक्नुवन्ति, मनुष्यस्य चाबुकं चप्पलपट्टिका च स्वस्वामिना सह वक्तुं शक्नुवन्ति, तस्य ऊरुः च वक्तुं शक्नोति तं यत् तस्य भार्यायाः कृतं यदा सः गृहे नास्ति' इति।