Hadis Reprezentatywny
Imama Ahmada : 25887
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ قَالَ حَدَّثَتْنَا امْرَأَةٌ يُقَالُ لَهَا طَلْحَةُ مَوْلَاةُ بَنِي فَزَارَةَ عَنْ مَوْلَاةٍ لَهُمْ يُقَالُ لَهَا عَقِيلَةُ عَنْ سَلَامَةَ ابْنَةِ الْحُرِّ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَوْ فِي شِرَارِ الْخَلْقِ أَنْ يَتَدَافَعَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ لَا يَجِدُونَ إِمَامًا يُصَلِّي بِهِمْ
Powiedział nam [Isma'il bin Muhammad], powiedział, powiedział nam [Marwan], powiedział, powiedział nam, powiedział nam, że kobieta o imieniu [Thalhah], była niewolnica Bani Fazarah, od niewolnicy o imieniu ['Aqilah] od [Salamah bint Hur] powiedział: „Słyszałem, jak Posłaniec Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział: „Zaprawdę, wśród znaków Dnia Sądu, lub najgorszych ludzi jest to, gdy „wierni w meczecie odmawiali sobie nawzajem zostania imamami (z powodu braku wiedzy), dopóki nie mogli znaleźć imama, który poprowadziłby ich w modlitwie”.