Hadith Representative
Berlomba membangun gedung tinggi
Imam Tirmidzi : 2535حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ الْخُزَاعِيُّ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَأَوَّلُ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ قَالَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَتَّى أَتَيْنَا الْمَدِينَةَ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا أَحْدَثَ هَؤُلَاءِ الْقَوْمُ قَالَ فَلَقِينَاهُ يَعْنِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ وَهُوَ خَارِجٌ مِنْ الْمَسْجِدِ قَالَ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَقَفَّرُونَ الْعِلْمَ وَيَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَأَنَّ الْأَمْرَ أُنُفٌ قَالَ فَإِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي مِنْهُمْ بَرِيءٌ وَأَنَّهُمْ مِنِّي بُرَءَاءُ وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا قُبِلَ ذَلِكَ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُ فَقَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعَرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا يَعْرِفُهُ مِنَّا أَحَدٌ حَتَّى أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَلْزَقَ رُكْبَتَهُ بِرُكْبَتِهِ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ قَالَ فَمَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فِي كُلِّ ذَلِكَ يَقُولُ لَهُ صَدَقْتَ قَالَ فَتَعَجَّبْنَا مِنْهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَمَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَمَا أَمَارَتُهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ أَصْحَابَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ عُمَرُ فَلَقِيَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ بِثَلَاثٍ فَقَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ مَعَالِمَ دِينِكُمْحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ عَنْ كَهْمَسٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ وَفِي الْبَاب عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ نَحْوُ هَذَا عَنْ عُمَرَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالصَّحِيحُ هُوَ ابْنُ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ
Ни кажа [Абу Аммар ал Хусеин бин Хураитс ал Хузаи] дека ни кажа [Ваки] од [Кехмас бин ал Хасан] од [Абдулах бин Бураида] од [Јахја бин Јамар] дека тој рекол: „Лицето кое прво разговарало за науката за судбината било Ма'бад ал Џухани“. Јахја рекол: „Излегов со Хумаид бин Абдурахман ал Химјари, сè додека не стигнавме до Медина, а потоа рековме: „Ако сретневме човек од асхабите на Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, ќе го прашавме за нешто што ни го кажале тие луѓе“. Јахја рекол: „Па го сретнавме, имено [Абдулах бин Умар], додека излегуваше од џамијата. Потоа мојот пријател и јас се соочивме со него“. Мислев дека мојот пријател ќе ми го довери разговорот мене, па реков: „О, Абу Абдурахман, навистина еден народ го чита Куранот и бара знаење, а потоа тврди дека нема судбина, а работата е нова - не е претходена од судбината и знаењето на Аллах -“. Па Абдулах бин Умар одговори: „Кога ќе ги сретнете овие луѓе, тогаш кажете им дека ги напуштам, а тие ме напуштаат мене. И во Оној во кого се колнат робовите на Аллах, ако некој од вас потроши злато како планината Ухуд, неговата милостина сигурно нема да биде прифатена сè додека не поверува во добра и лоша судбина.“ Јахја рече: „Потоа тој почна да го раскажува хадисот и рече: [Умар бин ал-Хатсаб] рече: „Еднаш бевме покрај Пратеникот на Аллах саллаллаху алејхи ве селлем, тогаш дојде еден човек чија облека беше многу бела, косата му беше многу црна и на него не се гледаше никаква трага од патување. Никој од нас не го познаваше сè додека не дојде кај Пратеникот (мир и благослов на Аллах нека е врз него) и не го потпре коленото на коленото и не рече: „О, Мухамед, што е вера?“ Тој одговори: „Да веруваш во Аллах, во Неговите ангели, во Неговите книги, во Судниот ден и во судбината, и во добрите и во лошите.“ Тој праша: „Што е ислам?“ Тој одговори: „Да сведочиш дека нема друг бог достоен за обожавање освен Аллах и дека Мухамед е Негов слуга и гласник, да се извршува молитва, да се дава зекат, да се извршува хаџ и да се пости во Рамазан.“ Тој праша: „Што е ихсан?“ Тој одговори: „Да се обожаваш Аллах како да го гледаш, бидејќи ако не го гледаш, навистина Тој те гледа тебе.“ Омар рече: „На секој одговор тој велеше: „Во право си.“ Омар рече: „Па бевме изненадени од него, па го праша и тој го потврди.“ Тој повторно праша: „Кога ќе биде Судниот ден?“ Тој одговори: „Оној кого го прашуваат не знае подобро од оној што прашува.“ Тој праша: „Тогаш кои се неговите знаци?“ Тој одговори: „Кога роб ќе роди дете за својот господар, а вие гледате бос, гол, сиромашен, како пасат кози, а сепак се фали со градење згради.“ Омар рекол: „Потоа Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, дојде кај мене три дена подоцна и рече: „О Омар, дали знаеш кој беше прашалникот? Тоа е Џебриел, тој доаѓа кај тебе да те поучи за твоето религиозно знаење.“ Ни кажа [Ахмад бин Мухамед], ни кажа [Ибн ал Мубарак], ни кажа [Кехмас бин ал Хасан] со сличност на овој иснад. Ни кажа [Мухамед бин ал Мутсана], ни кажа [Муаз бин Муаз] од [Кехмас] со сличност на овој иснад и неговото значење. И во тоа поглавје - исто така раскажано - од Талха бин Убаидулах, Анас бин Малик и Абу Хурејра. Абу Иса рече: „Овој хадис е хасен сахих хадис. И е раскажан не само од еден пат како овој од Омар. Овој хадис е раскажан од Ибн Умар од пророкот Шалаллаху алејхи ве селем, а она што е автентично е дека хадисот е раскажан од Ибн Умар, од Омар, од пророкот Шалаллаху алејхи ве селем“.