Hadith Representative
Malaikat maut datang sesuai amal: baik atau buruk
Imam Ahmad : 17803حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَاذَانَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ وَكَأَنَّ عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرَ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مَلَائِكَةٌ مِنْ السَّمَاءِ بِيضُ الْوُجُوهِ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الشَّمْسُ مَعَهُمْ كَفَنٌ مِنْ أَكْفَانِ الْجَنَّةِ وَحَنُوطٌ مِنْ حَنُوطِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَجْلِسُوا مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ عَلَيْهِ السَّلَام حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الطَّيِّبَةُ اخْرُجِي إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ قَالَ فَتَخْرُجُ تَسِيلُ كَمَا تَسِيلُ الْقَطْرَةُ مِنْ فِي السِّقَاءِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَأْخُذُوهَا فَيَجْعَلُوهَا فِي ذَلِكَ الْكَفَنِ وَفِي ذَلِكَ الْحَنُوطِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَطْيَبِ نَفْحَةِ مِسْكٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ قَالَ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ يَعْنِي بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الطَّيِّبُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَحْسَنِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانُوا يُسَمُّونَهُ بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يَنْتَهُوا بِهَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْتَفْتِحُونَ لَهُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ فَيُشَيِّعُهُ مِنْ كُلِّ سَمَاءٍ مُقَرَّبُوهَا إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَ عَبْدِي فِي عِلِّيِّينَ وَأَعِيدُوهُ إِلَى الْأَرْضِ فَإِنِّي مِنْهَا خَلَقْتُهُمْ وَفِيهَا أُعِيدُهُمْ وَمِنْهَا أُخْرِجُهُمْ تَارَةً أُخْرَى قَالَ فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ لَهُ وَمَا عِلْمُكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ فَيُنَادِي مُنَادٍ فِي السَّمَاءِ أَنْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا وَيُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ حَسَنُ الْوَجْهِ حَسَنُ الثِّيَابِ طَيِّبُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُرُّكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ لَهُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالْخَيْرِ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الصَّالِحُ فَيَقُولُ رَبِّ أَقِمْ السَّاعَةَ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي وَمَالِي قَالَ وَإِنَّ الْعَبْدَ الْكَافِرَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مِنْ السَّمَاءِ مَلَائِكَةٌ سُودُ الْوُجُوهِ مَعَهُمْ الْمُسُوحُ فَيَجْلِسُونَ مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْخَبِيثَةُ اخْرُجِي إِلَى سَخَطٍ مِنْ اللَّهِ وَغَضَبٍ قَالَ فَتُفَرَّقُ فِي جَسَدِهِ فَيَنْتَزِعُهَا كَمَا يُنْتَزَعُ السَّفُّودُ مِنْ الصُّوفِ الْمَبْلُولِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَجْعَلُوهَا فِي تِلْكَ الْمُسُوحِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَنْتَنِ رِيحِ جِيفَةٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الْخَبِيثُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَقْبَحِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانَ يُسَمَّى بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيُسْتَفْتَحُ لَهُ فَلَا يُفْتَحُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَهُ فِي سِجِّينٍ فِي الْأَرْضِ السُّفْلَى فَتُطْرَحُ رُوحُهُ طَرْحًا ثُمَّ قَرَأَ { وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنْ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ } فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَافْرِشُوا لَهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ مُنْتِنُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُوءُكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالشَّرِّ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الْخَبِيثُ فَيَقُولُ رَبِّ لَا تُقِمْ السَّاعَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ فَيَنْتَزِعُهَا تَتَقَطَّعُ مَعَهَا الْعُرُوقُ وَالْعَصَبُ قَالَ أَبِي وَكَذَا قَالَ زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَاذَانُ قَالَ قَالَ الْبَرَاءُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ حَسَنُ الثِّيَابِ حَسَنُ الْوَجْهِ وَقَالَ فِي الْكَافِرِ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ
Dúradh linn [Abu Mu'awiyah], ag rá. Dúradh linn [Al-A'masy] ó [Minhal bin 'Umar] ó [Zadzan] ó [Al Barra' bin 'Azib] ag rá, Chuaigh muid amach leis an bhFáidh sallallaahu 'alaihi wasallam in éineacht le corp Ansar. Ansin shroicheamar an reilig. Nuair a tochailt an talamh, shuigh Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam síos agus shuíomar timpeall air, amhail is dá mbeadh éin ar ár gcinn agus a lámha ag iompar craobhacha a bhuail sé ar an talamh. Thóg sé a cheann suas go dtí an spéir agus dúirt sé, 'Iarr ar Allah cosaint ó phian na huaighe - dúirt sé seo dhá nó trí huaire-. Ansin dúirt sé, 'Nuair a scarann seirbheiseach creidmheach ón saol seo agus a thugann aghaidh ar an saol eile, tagann aingil ó neamh anuas chun bualadh leis le haghaidheanna chomh bán amhail is dá mba é an ghrian a n-aghaidheanna.' Thug siad leo clúdach ó chlúdach neamh agus cumhrán ó chumhrán neamh agus shuigh siad in aice leis - bhí an t-aingeal chomh mór agus a d'fhéadfadh sé a fheiceáil - chomh fada agus a d'fhéadfadh an tsúil a fheiceáil. Ansin tháinig aingeal an bháis, alaihissalam, agus shuigh sé in aice lena cheann agus dúirt sé, 'A anam socair, fáilte roimh mhaithiúnas agus pléisiúr Allah.' Dúirt an fáidh, ansin shreabh an corp cosúil le braoiníní uisce ag sileadh ó bhéal crúiscín agus tharraing aingeal amach é. Má tharraingíonn an t-aingeal amach é, ní fhágfaidh sé ina lámh é ar feadh nóiméid fiú go dtí go dtógfaidh sé an spiorad amach agus go gcuireann sé sa chlúdach agus sa chumhrán é. Mar sin fuair an corp bás mar a fuair boladh an chumhráin is cumhra ar domhan. Dúirt an Fáidh, ansin thug an t-aingeal an corp suas, go dtí nár ghabh siad thar thréad aingeal seachas iad ag smaoineamh: 'Ó, ó, ó, cé leis an spiorad seo Wangi?' D’fhreagair na haingil ‘Amboi, is é seo spiorad ‘A’ linbh de ‘B’, agus thug siad air an t-ainm is fearr a úsáideann daoine chun glaoch air nuair a bhíonn siad ar domhan, agus mar sin de go dtí gur shroich siad flaithis an domhain agus gur iarr siad go n-osclófaí iad, ansin osclaíodh é. D’fhógair na haingil a bhí ina saineolaithe i taqarrub scéal a bháis do mhuintir an chéad neamh eile go dtí gur shroich siad an seachtú neamh, ansin dúirt Allah ‘azza wajalla, ‘Scríobh taifead mo sheirbhísigh in ‘iliyyin agus tabhair ar ais go dtí an talamh é, óir as sin chruthaigh mé iad agus isteach ann d’fhill mé, agus as sin thóg mé arís iad.’ Dúirt an Fáidh, ansin tugadh a spiorad ar ais chuig a chorp, ansin tháinig dhá aingeal chuige agus shuigh siad síos é agus d’fhiafraigh siad ‘Cé hé do Dhia’. D’fhreagair sé ‘a Thiarna Allah’. Fiafraigh den bheirt acu ‘Cad é bhur reiligiún? Is é an tIoslam bhur reiligiún’. d’fhreagair sé. D’fhiafraigh an bheirt acu ‘Cad a deir sibh faoin bhfear seo a seoladh chugat?’ D’fhreagair an corp ‘Ó, is é Rasulullah sallallaahu’alaihiwasallam é.’ D'fhiafraigh an bheirt acu 'conas a bhfuil a fhios agat?' D'fhreagair sé 'Léigh mé Leabhar Allah agus mar sin creidim ann agus deimhním é. Ansin bhí Glaoiteoir sa spéir ag glaoch amach, 'Is fíor mo sheirbhíseach, scaip neamh dó agus cuir éadaí air ar neamh, agus oscail an doras dó go dtí na bhflaitheas,' a dúirt an Fáidh, ansin fuair an seirbhíseach boladh agus cumhráin milis na bhflaitheas agus leathnaigh a uaigh chomh fada agus a chonaic an tsúil. Ansin tháinig fear le aghaidh dathúil chuige, bhí a chuid éadaí álainn, bhí a chumhrán cumhra, agus dúirt an t-aingeal, 'Bí sásta leis an nuacht a thaitníonn leat. Seo an lá a gealladh duit.' D'fhiafraigh an corp, 'Bhuel, cé thú féin i ndáiríre? Is cosúil gur aghaidh a thugann maitheas é d'aghaidh!' D'fhreagair an fear dathúil 'Ó, is mise do ghníomh fíréanta.' Ansin d'fhiafraigh an seirbhíseach, 'A mo raibí, tabhair deireadh an domhain anois ionas gur féidir liom filleadh ar mo theaghlach agus ar mo shaibhreas.' Ar an láimh eile, má scarann an seirbhíseach neamhchreidmheach ón domhan - má fhaigheann sé bás - agus má thagann sé chuig an saol eile, buaileann aingil neamhaí leis le haghaidheanna maola a iompraíonn bratacha dubha déanta as gruaig, suíonn siad lena thaobh, tá na haingil chomh mór agus is féidir leis an tsúil a fheiceáil. Ansin tháinig aingeal an bháis agus shuigh sé ar a cheann agus scairt sé, 'A spiorad lofa, bain fearg agus a fhearg Allah uait.' Dúirt an Fáidh, ansin stróiceadh a chorp óna chéile, agus tharraing an t-aingeal a spiorad amach le raca - nó gancu - le go leor lann a stróic an t-éadach fliuch agus ansin tharraing sé amach é. Má tá an t-aingeal tar éis é a stróiceadh, ní shábháileann sé caochadh súl dó go dtí go mbeidh sé fillte in éadach dorcha dubh gruaige agus go bhfágann an spiorad leis an drochbholadh is géire ar aghaidh na talún. Thóg na haingil suas é ansin, agus níor thug siad chuig grúpa aingeal sa spéir é ach amháin gur dúirt na haingil neamhaí 'Cé hé an spiorad salach seo? D’fhreagair na haingil a thug leis é, ‘Seo é ‘C’, mac ‘D’, agus dúirt siad a chéad ainm a úsáideann daoine go minic chun glaoch air ar fud an domhain go dtí gur shroich an corp flaithis an domhain agus gur iarradh flaithis an domhain a oscailt. Agus, d’osclaíodh flaithis an domhain. Ansin léigh Rasulullah Sallallahu’alaihiwasallam an véarsa ‘Ní osclófar doras na bhflaitheas dóibh agus ní rachaidh siad isteach sa neamh go dtí go rachaidh camall trí shúil snáthaide’ -QS. Al-A’raf; 40 ansin dúirt Allah ‘azza wajalla ‘taifead an taifead sa sijjin ar an talamh is ísle. Caitheadh airgead a spioraid chomh fada agus ab fhéidir, ansin léigh sé an véarsa ‘Cibé duine a chomhcheanglaíonn le Allah, beidh sé amhail is dá dtitfeadh sé ón spéir agus go ngoidfeadh éan é nó mar a thug an ghaoth i bhfad uaidh é - QS. Alhaj; 31-. Mar sin tugadh a spiorad ar ais chuig a chorp. Tháinig an dá aingeal chuige ansin agus shuigh siad síos é agus chuir siad ceist orthu ‘Cé hé do dhia? D’fhreagair sé ‘Bbbp, níl a fhios agam?’ D’fhiafraigh an dá aingeal arís ‘Cad é do reiligiún?’ D’fhreagair sé ‘Bbbppp,, níl a fhios agam?? D’fhiafraigh an dá aingeal arís ‘cad a cheapann tú faoin bhfear seo a seoladh chugat?’ D’fhreagair an corp; ‘,, níl a fhios agam?’ Ansin ghlaoigh Glaoiteoir na bhFlaitheas amach, ‘Tá sé i ndáiríre tar éis bréag a dhéanamh! leag ifreann síos dó!’ Ansin d’oscail an t-aingeal geataí ifrinn dó agus tháinig sé air lena theas agus lena phléascanna uile. Agus a uaigh ag brú air go dtí gur brúdh a chnámha. Ansin tháinig fear chuige le aghaidh scanrúil, bhí a chuid éadaí seanchaite, bhí a bholadh olc agus dúirt sé: ‘Déan áthas ort sna rudaí uile a chuireann isteach ort. Seo an lá a gealladh duit.’ Ansin d’fhiafraigh an t-aingeal, ‘Cé thú féin le aghaidh chomh scanrúil sin agus ag tabhairt uilc?’ Ansin fhreagair an fear, ‘Is mise do ghníomhartha olca,’ agus ghuigh sé, ‘A Thiarna,. Ná déan an Uair anois!’ Insíodh dúinn [Ibn Numair] Insíodh dúinn [Al-A'mash] Insíodh dúinn [Al Minhal bin Amr] ó [Ibn Umar Zadzan] a dúirt: Chuala mé [Al Barra' bin 'Azib] ag rá, chuaigh muid le Teachtaire Allah (síocháin agus beannachtaí Allah air) chun freastal ar shochraid Ansar, ansin shroicheamar an uaigh. Nuair a tochailt an uaigh, dúirt Albarra', Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam ansin shuigh muid síos agus shuíomar leis, ansin dúirt sé rud éigin mar sin linn. Agus dúirt sé, ansin thóg an t-aingeal a spiorad leis ionas gur scoilt a matáin agus a faireoga. Cé a dúirt m'athair, agus mar sin a dúirt Zaidah. Dúirt sé linn [Mu'awiyah bin 'Amru] agus dúirt sé linn [Za'idah] gur dúirt [Sulaiman Al-A'masy] linn [Minhal bin Amru] Dúirt Shallallahu'alaihiwasallam 'fear a bhfuil a chuid éadaí áille, tá a aghaidh dathúil. Agus é ag caint faoi neamhchreidmhigh, tháinig fear chuige le aghaidh scanrúil agus éadaí seanchaite.