Malaikat maut datang sesuai amal: baik atau buruk

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَاذَانَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ وَكَأَنَّ عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرَ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مَلَائِكَةٌ مِنْ السَّمَاءِ بِيضُ الْوُجُوهِ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الشَّمْسُ مَعَهُمْ كَفَنٌ مِنْ أَكْفَانِ الْجَنَّةِ وَحَنُوطٌ مِنْ حَنُوطِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَجْلِسُوا مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ عَلَيْهِ السَّلَام حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الطَّيِّبَةُ اخْرُجِي إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ قَالَ فَتَخْرُجُ تَسِيلُ كَمَا تَسِيلُ الْقَطْرَةُ مِنْ فِي السِّقَاءِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَأْخُذُوهَا فَيَجْعَلُوهَا فِي ذَلِكَ الْكَفَنِ وَفِي ذَلِكَ الْحَنُوطِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَطْيَبِ نَفْحَةِ مِسْكٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ قَالَ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ يَعْنِي بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الطَّيِّبُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَحْسَنِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانُوا يُسَمُّونَهُ بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يَنْتَهُوا بِهَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْتَفْتِحُونَ لَهُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ فَيُشَيِّعُهُ مِنْ كُلِّ سَمَاءٍ مُقَرَّبُوهَا إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَ عَبْدِي فِي عِلِّيِّينَ وَأَعِيدُوهُ إِلَى الْأَرْضِ فَإِنِّي مِنْهَا خَلَقْتُهُمْ وَفِيهَا أُعِيدُهُمْ وَمِنْهَا أُخْرِجُهُمْ تَارَةً أُخْرَى قَالَ فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ لَهُ وَمَا عِلْمُكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ فَيُنَادِي مُنَادٍ فِي السَّمَاءِ أَنْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا وَيُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ حَسَنُ الْوَجْهِ حَسَنُ الثِّيَابِ طَيِّبُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُرُّكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ لَهُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالْخَيْرِ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الصَّالِحُ فَيَقُولُ رَبِّ أَقِمْ السَّاعَةَ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي وَمَالِي قَالَ وَإِنَّ الْعَبْدَ الْكَافِرَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مِنْ السَّمَاءِ مَلَائِكَةٌ سُودُ الْوُجُوهِ مَعَهُمْ الْمُسُوحُ فَيَجْلِسُونَ مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْخَبِيثَةُ اخْرُجِي إِلَى سَخَطٍ مِنْ اللَّهِ وَغَضَبٍ قَالَ فَتُفَرَّقُ فِي جَسَدِهِ فَيَنْتَزِعُهَا كَمَا يُنْتَزَعُ السَّفُّودُ مِنْ الصُّوفِ الْمَبْلُولِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَجْعَلُوهَا فِي تِلْكَ الْمُسُوحِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَنْتَنِ رِيحِ جِيفَةٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الْخَبِيثُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَقْبَحِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانَ يُسَمَّى بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيُسْتَفْتَحُ لَهُ فَلَا يُفْتَحُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَهُ فِي سِجِّينٍ فِي الْأَرْضِ السُّفْلَى فَتُطْرَحُ رُوحُهُ طَرْحًا ثُمَّ قَرَأَ { وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنْ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ } فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَافْرِشُوا لَهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ مُنْتِنُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُوءُكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالشَّرِّ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الْخَبِيثُ فَيَقُولُ رَبِّ لَا تُقِمْ السَّاعَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ فَيَنْتَزِعُهَا تَتَقَطَّعُ مَعَهَا الْعُرُوقُ وَالْعَصَبُ قَالَ أَبِي وَكَذَا قَالَ زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَاذَانُ قَالَ قَالَ الْبَرَاءُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ حَسَنُ الثِّيَابِ حَسَنُ الْوَجْهِ وَقَالَ فِي الْكَافِرِ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ

Na është thënë [Ebu Muavijes], duke thënë. Na është thënë [El-A'masy] nga [Minhal bin Umar] nga [Zadzani] nga [El Barra' bin 'Azib] duke thënë: Ne u nisëm me Profetin salAllahu alejhi ue selem duke shoqëruar një kufomë ensarësh. Pastaj arritëm në varreza. Kur u hap toka, Resulullahu sal-lAllahu alejhi ue sel-lem u ul dhe ne u ulëm rreth tij, sikur të kishim zogj në kokat tona, ndërsa duart e tij mbante degë të cilat i godiste në tokë. Ai e ngriti kokën drejt qiellit dhe tha: “Kërkoni Allahun për mbrojtje nga mundimi i varrit – këtë e tha dy-tri herë-. Pastaj tha: “Kur një rob besimtar ndahet nga kjo botë dhe përballet me botën tjetër, engjëjt nga qielli zbresin për ta takuar atë me fytyra të bardha sikur fytyrat e tyre të ishin dielli. Ata sollën një qefin nga qefini i qiellit dhe parfum nga parfumi i qiellit dhe u ulën pranë tij - engjëlli ishte aq i madh sa mund të shihte - aq sa mund të shihte syri. Pastaj engjëlli i vdekjes, alejhisselam, erdhi dhe u ul pranë kokës së tij dhe i tha: 'O shpirt i qetë, mirëprite faljen dhe kënaqësinë e Allahut. Profeti tha, pastaj trupi rrodhi si pika uji që rrjedhin nga goja e një enë dhe një engjëll e nxori atë. Nëse engjëlli e nxjerr, nuk ia lë në dorë as edhe një çast derisa ta nxjerrë shpirtin dhe ta vendosë në qefin dhe parfumin. Kështu kufoma vdiq ashtu si edhe aroma e parfumit më aromatik në tokë. Profeti tha, engjëlli më pas e çoi trupin lart, derisa ata nuk kaluan pranë një tufe engjëjsh, përveçse u habitën: 'Oh, oh, oh, shpirti i kujt është ky Wangi? Engjëjt iu përgjigjën 'Amboi, ky është shpirti i 'A' fëmijës 'B' dhe e quajtën me emrin më të mirë që njerëzit përdorin për ta thirrur kur janë në botë, dhe kështu me radhë derisa arritën në qiejt e botës dhe kërkuan që të hapej, pastaj u hap. Engjëjt, të cilët ishin ekspert në tekarrub, lajmin për vdekjen e tij ua njoftuan banorëve të qiellit të ardhshëm derisa arritën në qiellin e shtatë, pastaj Allahu azze vexhella tha: "Shkruani shënimin e robit Tim në 'ilijin dhe kthejeni atë në tokë, sepse prej saj i krijova ata dhe në të u ktheva dhe prej saj i ngrita përsëri. Profeti tha, pastaj shpirti i tij u kthye në trupin e tij, pastaj dy engjëj erdhën tek ai dhe e ulën dhe e pyetën "Kush është Zoti yt". Ai u përgjigj 'Zoti im Allah'. Pyeti të dy: Cila është feja juaj? Feja juaj është Islami'. u përgjigj ai. Të dy pyetën 'Çfarë thoni për këtë njeri që ju dërguan? Kufoma u përgjigj: "Oh, ai është Resulullahu salallahu alejhi ue selem". Të dy pyetën 'nga e dini? Ai u përgjigj: “E lexova Librin e Allahut, kështu që e besoj dhe e konfirmoj. Pastaj një thirrës në qiell thirri: "Robi im është i vërtetë, përhape parajsën për të, veshe atë në parajsë dhe hapi derën e qiellit", tha Profeti, pastaj shërbëtori mori erën e ëmbël dhe aromën e qiellit dhe varri i tij u zgjerua aq sa mund ta shihte syri. Pastaj iu afrua një burrë me fytyrë të bukur, rrobat e tij ishin të bukura, aroma e tij ishte aromatike dhe engjëlli i tha: 'Gëzohu me lajmin që të kënaq. Kjo është dita e premtuar për ju. Kufoma pyeti: 'Epo, kush je ti në të vërtetë? Me sa duket fytyra juaj është një fytyrë që sjell mirësi! Burri i pashëm u përgjigj: 'Oh, unë jam vepra jote e drejtë. Pastaj shërbëtori pyeti: 'O rabi im, të lutem sill fundin e botës që tani që të mund të kthehem te familja dhe pasuria ime. Nga ana tjetër, nëse robi jobesimtar ndahet nga dynjaja - vdes - dhe vjen në botën tjetër, e takojnë engjëjt qiellorë me fytyra të shurdhër, të cilët mbajnë qefine të zeza të bëra prej flokëve, ata ulen pranë tij, engjëjt janë aq të mëdhenj sa mund t'i shohë syri. Pastaj erdhi engjëlli i vdekjes, u ul në kokën e tij dhe bërtiti: 'O shpirt i kalbur, më merr mua Zemërimi i Zotit dhe zemërimi i Tij. Profeti tha, pastaj trupi i tij u copëtua, dhe engjëlli e nxori shpirtin e tij me një grabujë - ose gancu - me shumë tehe, të cilat grisën leckën e lagur dhe pastaj e nxorrën jashtë. Nëse engjëlli e ka këputur, nuk e kursen sa hap e mbyll sytë derisa të mbështillet me një leckë të zezë të errët flokësh dhe shpirti të largohet me erën më të athët në faqen e dheut. Pastaj engjëjt e ngritën lart dhe nuk e çuan te një grup engjëjsh në qiell, përveçse engjëjt qiellorë komentuan: "Kush është ky shpirt i ndyrë?" Engjëjt që e morën u përgjigjën: 'Ky është 'C', fëmija i 'D', dhe ata thanë emrin e tij të parë që njerëzit e përdorin shpesh për ta thirrur në botë derisa kufoma arriti në qiejt e botës dhe u kërkua të hapeshin qiejt e botës. Dhe, qiejt e botës u hapën. Pastaj Resulullahu sal-lAllahu alejhi ue sel-lem lexoi ajetin "Dera e qiellit nuk do t'u hapet dhe ata nuk do të hyjnë në qiell derisa një deve të kalojë nëpër vrimën e gjilpërës" - QS. El-A'raf; 40 pastaj Allahu azze uexhella tha: "Ju lutemi, regjistrojeni regjistrimin në sixhxhin në tokën më të ulët". Paratë e shpirtit të tij u hodhën sa më larg, pastaj lexoi ajetin “Kush i bën shok Allahut, do të jetë sikur të ketë rënë nga qielli dhe ta rrëmbejë një zog ose sikur era e ka çuar larg - QS. Alhaj; 31-. Kështu shpirti i tij u kthye në trupin e tij. Pastaj dy engjëjt erdhën tek ai dhe e ulën dhe e pyetën: "Kush është zoti yt?" Ai u përgjigj 'Bbbp, nuk e di? Dy engjëjt pyetën përsëri: Cila është feja juaj? Ai u përgjigj 'Bbbppp, nuk e di?? dy engjëjt pyetën përsëri: "Çfarë mendoni për këtë njeri që u dërgua te ju?" Kufoma u përgjigj; ',, nuk e di? Pastaj thirrësi i Qiellit thirri: 'Ai vërtet ka gënjyer! shtroj ferrin për të! Kështu engjëlli i hapi dyert e ferrit dhe ai erdhi tek ai me gjithë nxehtësinë dhe shpërthimin e tij. Ndërsa varri i tij e shtrëngoi derisa eshtrat e tij iu shtypën. Pastaj iu afrua një burrë, fytyra e të cilit ishte e frikshme, rrobat e tij ishin të shkreta, i vinte erë e kalbur dhe tha; 'Ji i lumtur me gjithçka që të shqetëson. Kjo është dita juaj që ju është premtuar. Atëherë engjëlli e pyeti: "Kush je ti me fytyrën tënde që është kaq e frikshme dhe sjell këtë të keqe? Atëherë burri u përgjigj '; "Unë jam veprat e tua të liga dhe ai u lut "O Zot,". Mos e bëni të ndodhë tani! Na ka treguar [Ibn Numair] Na ka treguar [El-A'masy] Na ka treguar [El Minhal bin Amru] nga [Ibn Umer Zadzan] ka thënë; Dëgjova [Al Barra' bin 'Azib] duke thënë, ne shkuam me Resulullahun salallahu alejhi ue selem për të marrë pjesë në trupin e një ensar, pastaj arritëm te varri. Kur u hap varri, tha Albarra', Resulullahu salallahu alejhi ue selem pastaj u ul dhe ne u ulëm me të, pastaj ai na tha diçka të tillë. Dhe ai tha, pastaj engjëlli ia hoqi shpirtin, kështu që muskujt dhe gjëndrat iu prenë. Ndërsa babai im tha, dhe kështu tha Zeideja. Na ka treguar [Muavije bin Amru] dhe na ka thënë [Zaideja] na ka thënë [Sulejman El-A'masy] na ka thënë [Minhal bin Amru] Shallallahu alejhi ue selem ka thënë 'një njeri rrobat e të cilit janë të bukura, fytyra e tij është e bukur. Ndërsa ai po fliste për jobesimtarët, atij iu shfaq një burrë me një fytyrë të frikshme dhe rroba të shkreta.