Hadith Representative
Tiga golongan yang tidak akan diajak bicara oleh Allah dan tidak disucikan pada hari kiamat: orang yang mengungkit pemberiannya, orang yang menjual dagangannya dengan sumpah palsu, dan orang yang menurunkan kainnya karena sombong
Imam Abu Dawud : 3565حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ قُلْتُ مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ خَابُوا وَخَسِرُوا فَأَعَادَهَا ثَلَاثًا قُلْتُ مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ خَابُوا وَخَسِرُوا فَقَالَ الْمُسْبِلُ وَالْمَنَّانُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ أَوْ الْفَاجِرِحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا وَالْأَوَّلُ أَتَمُّ قَالَ الْمَنَّانُ الَّذِي لَا يُعْطِي شَيْئًا إِلَّا مَنَّهُ
Մեզ ասվել է [Հաֆշ բեն Ումարը], ասել է, մեզ [Սյուաբային] ասվել է [Ալի բեն Մուդրիկից] [Աբու Զուրա բին Ամրու բին Ջարիրից] [Խարասյա Իբնուլ Հուրից] [Աբու Դարից] մարգարե Սալլլահի Ալեյհի Վասալլամից, նա ասաց. Հարության օր, և նրանց համար կլինի ցավալի պատիժ»: Ես հարցրի. «Ովքե՞ր են նրանք, ո՜վ Ալլահի առաքյալ: Ի՜նչ վատնում ու կորուստ են դրանք։ Նա երեք անգամ կրկնեց այս խոսքերը, ես նորից հարցրի. «Ովքե՞ր են նրանք, ո՜վ Ալլահի առաքյալ։ Ի՜նչ վատնում ու կորուստ են դրանք։ Նա պատասխանեց. «Նրանք մարդիկ են, ովքեր փռում են իրենց կտորները, մարդիկ, ովքեր դաստիարակում են իրենց նվերները և մարդիկ, ովքեր վաճառում են իրենց ապրանքները կեղծ երդումներով»: Ասել է մեզ [Մուսադադը] ասել է, ասել է մեզ [Յահյան] [Սուֆյանից] [Ալ Ամասիից] [Սուլեյման բեն Մուշիրից] [Խարասյա Իբնուլ Հուրից] [Աբու Ձարից] Մարգարե sallallaahu 'alaihi wasallam-ից, ինչպես այս հադիսում: Այնուամենայնիվ, առաջին պատմությունն ավելի կատարյալ է, Աբու Ձարն ասաց. «Ալ Մանանը մարդ էր, ով ոչինչ չէր տալիս, բացի վերադարձի հույսից»: