- Sumpah, Nadzar dan Persaksian Bai’at Rasulullah menerima bai’at wanita dengan syarat tidak menyekutukan Allah, tidak mencuri, tidak berzina, dan tidak membunuh anak

Rasulullah menerima bai’at wanita dengan syarat tidak menyekutukan Allah, tidak mencuri, tidak berzina, dan tidak membunuh anak

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ تُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا قَرَأَ عَلَيْهِمْ الْآيَةَ فَمَنْ وَفَّى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ عَلَيْهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَجَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَخُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ و قَالَ الشَّافِعِيُّ لَمْ أَسْمَعْ فِي هَذَا الْبَابِ أَنَّ الْحُدُودَ تَكُونُ كَفَّارَةً لِأَهْلِهَا شَيْئًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأُحِبُّ لِمَنْ أَصَابَ ذَنْبًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ أَنْ يَسْتُرَ عَلَى نَفْسِهِ وَيَتُوبَ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَبِّهِ وَكَذَلِكَ رُوِيَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ أَنَّهُمَا أَمَرَا رَجُلًا أَنْ يَسْتُرَ عَلَى نَفْسِهِ

האט אונז דערציילט [קוטאיבא], האט אונז דערציילט [צופיאן בן עוינה] פון [אז זוהרי] פון [יבנו אידריס על חאולאני] פון [ובדא בן אש שמית] האט ער געזאגט; מיר זענען אַמאָל ווייַטער צו דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם אין אַ פֿאַרזאַמלונג, ער האט געזאגט: 'צוזאָג דיין געטרייַשאַפט צו מיר נישט צו מיטאַרבעטער עפּעס מיט אַלאַ, ניט צו גאַנווענען און נישט צו ניעף. ער לייענען די פסוק צו זיי: 'ווער פון איר פולפילז עס וועט זיין ריוואָרדיד דורך אַלאַ. ווער עס טוט אזא זאך און ווערט באשטראפט דאן וועט עס זיין קאפארא פאר אים. און ווער סע טוט עפּעס פון דעם און דאַן אַלאַ קאָווערס זיינע מעשים דעמאָלט עס קערט זיך צו אַלאַ, אויב אַלאַ וויל וועט ער אים באַשטראָפן און אויב ער וויל וועט ער אים מוחל זיין. ער האט געזאגט; אין דעם פאַל עס זענען ענלעך האַדיטהס פון עלי, דזשאַריר בין אַבדאַלאַ און כוזימאַה בין טאַביט. אבו איסא האט געזאגט; די האַדיטה פון ובאַדה בין אַש שאמית איז אַן עכט האַדיטה. אָבּער אַש סיאפי׳אי האָט געזאָגט; איך האב נישט געהערט אין דעם ענין אז די עונשים אלס קאפרה פאר די פארברעכער זענען עפעס בעסער ווי די חדיטה. אָש סַיַּפִּיאִי אָמַר; איך ווי דער מענטש וואס קאַמיץ אַ זינד און דאַן אַלאַ קאָווערס עס, ער קאָווערס זיך און טוט תשובה פֿאַר וואָס געטראפן צווישן אים און זיין האר. אזוי אויך האט מען דערציילט פון אבו בכר און אומר, אז ביידע האבן באפוילן עמעצן צו פארדעקן זייערע זינד.