Hadith Representative
Nabi menepati janji dan perjanjian dengan pihak yang terikat damai (mu‘ahid)
Imam Tirmidzi : 1506حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الْفَيْضِ قَال سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ يَقُولُكَانَ بَيْنَ مُعَاوِيَةَ وَبَيْنَ أَهْلِ الرُّومِ عَهْدٌ وَكَانَ يَسِيرُ فِي بِلَادِهِمْ حَتَّى إِذَا انْقَضَى الْعَهْدُ أَغَارَ عَلَيْهِمْ فَإِذَا رَجُلٌ عَلَى دَابَّةٍ أَوْ عَلَى فَرَسٍ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَفَاءٌ لَا غَدْرٌ وَإِذَا هُوَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ فَسَأَلَهُ مُعَاوِيَةُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَلَا يَحُلَّنَّ عَهْدًا وَلَا يَشُدَّنَّهُ حَتَّى يَمْضِيَ أَمَدُهُ أَوْ يَنْبِذَ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ قَالَ فَرَجَعَ مُعَاوِيَةُ بِالنَّاسِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Беҙгә [Мәхмүт бин Ғәйлән] әйтте, беҙгә [Әбү Дауытҡа] әйтте, тине; беҙгә [Шөғбәгә] вәғәзләне, тине; миңә хәбәр итте [Әбүл Фәид] ул әйтте; Мин [Сөләйем бин Әмирҙең]: «Мөғәвиә менән римлеләр араһында килешеү бар», — тигәнен ишеттем. Артабан Мөғәвиә улар иленә сәйәхәт итә, килешелгән ваҡыт тамамланғас, шул илгә һөжүм итер тигән өмөт менән. Әммә ҡапыл бер машинала йәки атта ултырып: “Аллаһу Әкбәр, килешелгәнде үтәргә, алдашмаҫҡа”, – тип әйтә. Һәм был кеше [Әмру бин Абасах] булып сыҡты, Мөғәвиә шунан һуң Әмру бин Абасахтан был турала һораны, ул яуап бирҙе: «Мин Аллаһ Рәсүленең саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткәнен ишеттем: «Һеҙҙең арала кемдең бер халыҡ менән килешелеүе бар, тимәк, бер ҡасан да килешеүҙе хыянат итмәгеҙ, тик уларға тиклем йәки изгелек аҙағына тиклем». Мөғәвиә шунан һуң ғәскәрҙәре менән өйөнә ҡайта». Әбү Ғайса: «Был хәҙис хәсән дөрөҫ», — тине.