Hadisi
Nabi menepati janji dan perjanjian dengan pihak yang terikat damai (mu‘ahid)
Imam Abu Dawud : 2378حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي الْفَيْضِ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ قَالَكَانَ بَيْنَ مُعَاوِيَةَ وَبَيْنَ الرُّومِ عَهْدٌ وَكَانَ يَسِيرُ نَحْوَ بِلَادِهِمْ حَتَّى إِذَا انْقَضَى الْعَهْدُ غَزَاهُمْ فَجَاءَ رَجُلٌ عَلَى فَرَسٍ أَوْ بِرْذَوْنٍ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَفَاءٌ لَا غَدَرَ فَنَظَرُوا فَإِذَا عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ مُعَاوِيَةُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَلَا يَشُدُّ عُقْدَةً وَلَا يَحُلُّهَا حَتَّى يَنْقَضِيَ أَمَدُهَا أَوْ يَنْبِذَ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ فَرَجَعَ مُعَاوِيَةُ
kɛlen k’a fɔ an ye [Hafsh bin Umar An Namiri], a ko; a y’a fɔ an ye [Syu’bah] ka bɔ [Abu Al Faidh] fɛ ka bɔ [Sulaim bin ‘Amir] cɛ dɔ la ka bɔ Himyar, a ko; Fɔlɔ, bɛnkan dɔ tùn bɛ Mu'awiyah ni Romɛkaw 'cɛ. A taamana ka Taa u ka jamana fan fɛ, o kɔ fɛ bɛnkan bannen kɔ a ye Romɛkaw Kὲlɛ. O kɛlen, cɛ dɔ nana so kan, a ko; Allah ka bon, Allah ka bon. Layiduw tiimɛni tɛ janfa ye. O kɔ, jama y'a Lajɛ k'a Sɔrɔ a ye ['Amr bin 'Abasah] ye, o kɔ Mu'awiyah ye ciden ci a ma k'a Лininka. O kɔ, a ko; N y’a mɛn ko kira sallallaahu alahi wasallam y’a fɔ ko: ‘Mɔgɔ o mɔgɔ bɛ bɛnkan sɔrɔ a ni jamana dɔ cɛ, o tuma na, a kana jɛɲɔgɔnya gɛlɛya ani a kana a bila fo waati ka ban walima a ka bɛnkan segin u ma cogo lakika la’. O kɔ, Mu'awiyah seginna.