Hadith Representative
Setiap harta rampasan perang dibagi secara adil setelah kemenangan
Imam Bukhari : 3992حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمَ حُنَيْنٍ أَقْبَلَتْ هَوَازِنُ وَغَطَفَانُ وَغَيْرُهُمْ بِنَعَمِهِمْ وَذَرَارِيِّهِمْ وَمَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةُ آلَافٍ وَمِنْ الطُّلَقَاءِ فَأَدْبَرُوا عَنْهُ حَتَّى بَقِيَ وَحْدَهُ فَنَادَى يَوْمَئِذٍ نِدَاءَيْنِ لَمْ يَخْلِطْ بَيْنَهُمَا الْتَفَتَ عَنْ يَمِينِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ ثُمَّ الْتَفَتَ عَنْ يَسَارِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ فَنَزَلَ فَقَالَ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَانْهَزَمَ الْمُشْرِكُونَ فَأَصَابَ يَوْمَئِذٍ غَنَائِمَ كَثِيرَةً فَقَسَمَ فِي الْمُهَاجِرِينَ وَالطُّلَقَاءِ وَلَمْ يُعْطِ الْأَنْصَارَ شَيْئًا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا كَانَتْ شَدِيدَةٌ فَنَحْنُ نُدْعَى وَيُعْطَى الْغَنِيمَةَ غَيْرُنَا فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَسَكَتُوا فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَذْهَبُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ تَحُوزُونَهُ إِلَى بُيُوتِكُمْ قَالُوا بَلَى فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَأَخَذْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ وَقَالَ هِشَامٌ قُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ وَأَنْتَ شَاهِدٌ ذَاكَ قَالَ وَأَيْنَ أَغِيبُ عَنْهُ
Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Баҫяр] Һөйләне беҙгә [Мөғәҙ бин Мөәҙ] Һөйләне беҙгә [Ибн Әүн] [Хисәм бин Зәид бин Әнәс бин Маликтан] [Әнәс бин Маликтан] башҡа радиаллаһу әнһү, тине ул, Һүнәйен һуғышы һәм балалары менән бәләкәй ҡавазиҙар. Шул арала пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең ғәскәрҙәре ун мең кешегә өҫтәп, азат ителгән әсирҙәргә етә. Тик һуңынан улар тәртипһеҙлек менән сигенде, ул яңғыҙы ҡалды. Ул ваҡытта ул ике асыҡ шылтыратыу яһаны. Ул уң яғына боролоп: «Эй, бөтә ансарҙар!» улар: «Ярай, Аллаһ илсеһе, бәхетле бул, беҙ һиңә һәр ваҡыт тоғро», — тип яуап биргән. Шунан һул яғына боролоп: «Эй, бөтә ансарҙар!» — Ярай, һинең саҡырыуыңды үтәйбеҙ, эй, Аллаһ илсеһе, бәхетле бул, беҙ һинең менән һәр ваҡыт тоғро буласаҡбыҙ. Ансар яуап бирҙе, шул ваҡытта ул аҡ биғалда ине, шунан төшөп: «Бына мин, Аллаһтың ҡоло һәм илсеһе», — тигән. Шул саҡта мөшриктәр хаосҡа эләккән, уға ғәнимә муллыҡ килгән. Әммә ул мөһәжирҙәргә махсус ғәнимә таратып, ҡолдарҙы азат итә һәм ансарҙарға бөтөнләй бирмәй. Шулай итеп, ансар ырыуы яуап бирә; «Әгәр беҙгә ауыр ваҡытта саҡырылһалар, әммә ғәнимә беҙҙән башҡа кешегә бирелһә?». Был ҡаршылыҡ пәйғәмбәребеҙгә лә барып етә, шуға күрә ул уларҙы көмбәҙгә йыйып: «Эй, ансарҙар, һеҙҙең миңә килеп еткән ҡаршылыҡығыҙҙың мәғәнәһе нимәлә? Улар тын ҡалды. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм артабан былай тип дауам итте: «Эй, бөтә ансарҙар, һеҙ Аллаһ Рәсүле ғәләйһис-сәләм менән өйгә ҡайтҡанда, кешеләр донъяны күтәреп китһә, һеҙ уны өйҙәрегеҙгә күтәреп йөрөһәгеҙ, риза булмаҫһығыҙмы?» — Әлбиттә, — тип яуап бирҙеләр. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Әгәр кешеләр үҙән аша үтһә, ансарҙар үҙән аша үтһә, мин мотлаҡ ансарҙар үткән битләүҙе һайлар инем», — тигән. Хисйәм әйткәндә, мин әйттем; — Эй, Әбү Хәмзә, ә һин шул ваҡиғаның шаһиты булдыңмы? Яуап:; — Шулай булғас, ул булмаһа, мин ҡайҙа булыр инем?