- Warisan dan Wasiat Nabi Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَدَخَلْتُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَدَخَلَ عَلَيْهِ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ وَالزُّبَيْرُ بْنُ الْعَوَّامِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ ثُمَّ جَاءَ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ يَخْتَصِمَانِ فَقَالَ عُمَرُ لَهُمْ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ قَالُوا نَعَمْ قَالَ عُمَرُ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتَ أَنْتَ وَهَذَا إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَطْلُبُ أَنْتَ مِيرَاثَكَ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ وَيَطْلُبُ هَذَا مِيرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ طَوِيلَةٌ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ

Al à dit [Al Hasan ben Ali Al Khallal] al à dit, al à dit [Bisyr ben Umar] al à dit, al à dit [Malik ben Anas] di [Ibn Shihab] di [Malik ben Aus ben Al Hadatsan] al à dit; O ai cognossût Umar Ibnul Khatthab, daspò a son vignûts [Usman bin Affan], [Az Zubair Ibnul Awwam], [‘Abdurrahman bin Auf] e [Sa’d bin Waqash]. Dopo di chel [Ali] e [Al Abbas] a son jentrâts in conflit -su l’ereditât dal Profete-. [Umar] al disè alore: ‘O juri su di voi cul non di Allah, che cul so permès a son stâts creâts i cîi e la tiere. Voaltris o savês ducj che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Noi - i Profetis - no ereditìn nuie, par ce che o lassìn come sadaqah’. I compagns a rispuinderin: ‘Al è just’. Umar al disè di gnûf: ‘Cuant che al murì il Rasulullah, Abu Bakr al disè; “O soi il beneficiari de volontât dal Rasulullah”. Umar al continuà: “Dopo tu, Al Abbas- e lui-Ali- o vin vignût a viodi Abu Bakr e o vin domandât la ereditât dal to nevôt -Rasulullah-, intant che lui -Ali- al vignì a domandâ la ereditât di sô femine -Fatimah- di so pari -Rasulullah-”. [Abu Bakr] al à dit; “In fat, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Noi - i Profetis - no ereditìn nuie, dut ce che o lassìn come almose’. -Umar al continuà- ancje se Allah al sa che Abu Bakr al è une persone oneste, buine e drete, e al segue simpri la veretât’. Abu Isa al disè; “In chest hadith e je in realtât une storie une vore lungje, chest hadith al è tal grât di hasan shahih gharib, dal hadith di Malik bin Anas”.