Hadith Representative
Orang terakhir keluar dari neraka akan mendapat rahmat besar hingga dimasukkan ke surga
Imam Muslim : 278حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ كِلَاهُمَا عَنْ رَوْحٍ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ الْقَيْسِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُسْأَلُ عَنْ الْوُرُودِ فَقَالَ نَجِيءُ نَحْنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَنْ كَذَا وَكَذَا انْظُرْ أَيْ ذَلِكَ فَوْقَ النَّاسِ قَالَ فَتُدْعَى الْأُمَمُ بِأَوْثَانِهَا وَمَا كَانَتْ تَعْبُدُ الْأَوَّلُ فَالْأَوَّلُ ثُمَّ يَأْتِينَا رَبُّنَا بَعْدَ ذَلِكَ فَيَقُولُ مَنْ تَنْظُرُونَ فَيَقُولُونَ نَنْظُرُ رَبَّنَا فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَيْكَ فَيَتَجَلَّى لَهُمْ يَضْحَكُ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِمْ وَيَتَّبِعُونَهُ وَيُعْطَى كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ مُنَافِقٍ أَوْ مُؤْمِنٍ نُورًا ثُمَّ يَتَّبِعُونَهُ وَعَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَأْخُذُ مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُطْفَأُ نُورُ الْمُنَافِقِينَ ثُمَّ يَنْجُو الْمُؤْمِنُونَ فَتَنْجُو أَوَّلُ زُمْرَةٍ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ سَبْعُونَ أَلْفًا لَا يُحَاسَبُونَ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ كَأَضْوَإِ نَجْمٍ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ كَذَلِكَ ثُمَّ تَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَشْفَعُونَ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً فَيُجْعَلُونَ بِفِنَاءِ الْجَنَّةِ وَيَجْعَلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ يَرُشُّونَ عَلَيْهِمْ الْمَاءَ حَتَّى يَنْبُتُوا نَبَاتَ الشَّيْءِ فِي السَّيْلِ وَيَذْهَبُ حُرَاقُهُ ثُمَّ يَسْأَلُ حَتَّى تُجْعَلَ لَهُ الدُّنْيَا وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهَا مَعَهَا
G’ha dit [Ubaidulah bin Sa’id] e [Ishaq bin Manshur] tüt i dü narrad de [Rauh] [Ubaidullah] g’ha dit, g’ha dit [Rauh bin Ubadah al-Qaisi] g’ha dit [a Ibn Juraij] che g’ha dit, g’ha dit [Abu az-Zubair] sü la in del aldilà. Donca g’ha rispost: “Serem resuscità in del dì del giudizi inscì e inscì. Da un oeugg! Cosa l’è sora i òmm? Poeu el popul l’è stà ciamà insema cunt i luur idol e cunt i ròbb che prima g’havevan venerà, en sequenza. Dopu, el noster Rabb l’è vegnuu da noi e g’ha dit: “Chi l’è che spetet? ' Donca g’han rispost: 'Sem drée a spetà el noster Rabb'. Allah al dis: 'Mi son el to Rabb'. Lür han dit: “Fin che te vedem prima”. A lür pareva che el Rabb l’era drèe a rìd». Jabir l’ha continuad: “Dopu Allah i g’ha ciapà, e luur g’han seguì. Ognidun de lor, che l’è ipocrita o credent, g’ha darà la Lüs. Poeu g’han seguì la lüs travers del punt del Infern. Sü g’he sun di ganci de ferr e di spini che ciapan chi Dio vœur. Allora la lüs di ipocrita la s’è smorzada, mentre i credent l’eran salvà. Auguri al prim grupp che g’haveva i facc che brillavan cuma la lüna piena, settantamila gent senza vèss cuntà. Poeu i gent dopu l’eran cuma la luminösità di stèl in del ciel e inscì ancamò. Donca l’intercesiun l’è permessa. Dumandan anca l’intercesiun, per pœdè vèss fœura del Infern, cioè quei che disen: “Laa Ilaaha Illaahau - G’he nissun dé - degn de vèss venerà - senza Allah -”, e prima in del sò cœur g’hera la bontà pesant cuma un gran de frument. Sarà mettuu in del curtil del Ciel, e dopu i Espert del Ciel i spantegaran cun aqua inscì che la sò carn la cress cuma la cressita de una pianta dopu un diluvio, e la brusadura la scumparerà. Poeu lü - l’ültima persuna che g’ha dumandà -, inscì che el mund e des volt l’è stà dà a lù».