Hadith Representative
Ada pintu yang selalu dalam keadaan terbuka untuk taubat dan tidak ditutup hingga matahari terbit dari barat
Imam Tirmidzi : 3458حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ قَالَأَتَيْتُ صَفْوَانَ بْنَ عَسَّالٍ الْمُرَادِيَّ أَسْأَلُهُ عَنْ الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَالَ مَا جَاءَ بِكَ يَا زِرُّ فَقُلْتُ ابْتِغَاءَ الْعِلْمِ فَقَالَ إِنَّ الْمَلَائِكَةَ لَتَضَعُ أَجْنِحَتَهَا لِطَالِبِ الْعِلْمِ رِضًا بِمَا يَطْلُبُ فَقُلْتُ إِنَّهُ حَكَّ فِي صَدْرِي الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ بَعْدَ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ وَكُنْتَ امْرَأً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَسْأَلُكَ هَلْ سَمِعْتَهُ يَذْكُرُ فِي ذَلِكَ شَيْئًا قَالَ نَعَمْ كَانَ يَأْمُرُنَا إِذَا كُنَّا سَفَرًا أَوْ مُسَافِرِينَ أَنْ لَا نَنْزِعَ خِفَافَنَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَلَيَالِيهِنَّ إِلَّا مِنْ جَنَابَةٍ لَكِنْ مِنْ غَائِطٍ وَبَوْلٍ وَنَوْمٍ فَقُلْتُ هَلْ سَمِعْتَهُ يَذْكُرُ فِي الْهَوَى شَيْئًا قَالَ نَعَمْ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَبَيْنَا نَحْنُ عِنْدَهُ إِذْ نَادَاهُ أَعْرَابِيٌّ بِصَوْتٍ لَهُ جَهْوَرِيٍّ يَا مُحَمَّدُ فَأَجَابَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوًا مِنْ صَوْتِهِ هَاؤُمُ فَقُلْنَا لَهُ وَيْحَكَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ فَإِنَّكَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ نُهِيتَ عَنْ هَذَا فَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَغْضُضُ قَالَ الْأَعْرَابِيُّ الْمَرْءُ يُحِبُّ الْقَوْمَ وَلَمَّا يَلْحَقْ بِهِمْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَمَا زَالَ يُحَدِّثُنَا حَتَّى ذَكَرَ بَابًا مِنْ قِبَلِ الْمَغْرِبِ مَسِيرَةُ سَبْعِينَ عَامًا عَرْضُهُ أَوْ يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي عَرْضِهِ أَرْبَعِينَ أَوْ سَبْعِينَ عَامًاقَالَ سُفْيَانُ قِبَلَ الشَّامِ خَلَقَهُ اللَّهُ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ مَفْتُوحًا يَعْنِي لِلتَّوْبَةِ لَا يُغْلَقُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
[इब्न अबू उमर] हांणी आमकां [सुफयान] [‘असिम बिन अबू अन नजुद] कडल्यान [जिर्र बिन हुबैश] कडल्यान सांगलां ताणें म्हणलें; ताका पांयतणां पुसपा विशीं विचारून हांव [सफवान बिन अस्सल अल मुरादी] कडेन आयलो. मागीर ताणें म्हणलें; काय हाडटा जिरर? हांवें म्हणलें; गिन्यान मेळोवपाची इत्सा. मागीर ताणें म्हणलें; खरेंच देवदूत गिन्यान सोदपी मनशाक ताणें सोदता त्या गिन्यानाच्या भोगांतल्यान आपलीं पांखां पसरतात. मागीर हांवें म्हणलें; खरेंच, शौच आनी मुता उपरांत पांयतणां पुसपाचो प्रस्न म्हज्या काळजाक लागलो, जाल्यार तूं पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमाचो साथीदार, म्हणून हांव तुका विचारपाक आयलों, ताणें केन्नाच ते विशीं कितेंय सांगिल्लें आयकलां? ताणें म्हणलें; हय. आमी प्रवास करतना जुनब सोडल्यार तीन दीस तीन रातीं पांयतणां काडचे न्हय, पूण शौच आनी मुतप आनी न्हिदे खातीर असो आदेश दिलो. हांवें म्हणलें; ताणें कामवासना विशीं कितेंय सांगिल्लें आयकलें? ताणें म्हणलें; हय. आमी एका प्रवासांत पैगंबर (स.अ.व.) हांचे वांगडा आशिल्ले, तेन्ना आमी ताचे वांगडा आशिल्ले अचकीत एक बेदूईन मोट्यान आवाज केलो; हे मुहंमद! मागीर अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) आपल्याच आवाजांत ताका जाप दिली: ‘कितें जालां? मागीर आमी ताका म्हणलें; तुका धिक्कार, आवाज उणो कर! खरेंच तुमी पैगंबर (स.अ.व.) हांचे वांगडा आसात आनी तुमकां हें करपाक बंदी घाल्या. बेदूईन म्हणलें; लोकांचो मोग करपी, पूण अजून तांकां मेळूंक नाशिल्ल्या मनशाचें नशीब कितें? पैगंबरान (स.अ.व.) म्हळां: ‘कयामताच्या दिसा मनीस आपल्या प्रिय व्यक्ती वांगडा आसतलो. अस्तंतेक आशिल्ल्या एका गेटाचो उल्लेख जाय मेरेन तो आमकां सांगत रावलो जो सत्तर वर्सांचो प्रवास आसा, वा घोड्याचेर बसपी मनशान प्रवास केलो जाल्यार चाळीस-सत्तर वर्सां लागतलीं. सुफयान म्हणालो; हें दार सिरिया वटेन आसा, अल्लान तें मळब आनी धर्तरी रचिल्ल्या दिसा रचलां आनी तें पश्चात्तापा खातीर उक्तें आसता आनी अस्तंते कडल्यान सुर्याचो उदय जाय मेरेन तें बंद ना. अबू इसान म्हणलें; ही हदीस हसन सहीह हदीस.