Hadith Representative
Khawarij mengatakan kalimat yang haq, namun dimaksudkan untuk kebatilan
Imam Muslim : 1774حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْحَرُورِيَّةَ لَمَّا خَرَجَتْ وَهُوَ مَعَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالُوا لَا حُكْمَ إِلَّا لِلَّهِ قَالَ عَلِيٌّ كَلِمَةُ حَقٍّ أُرِيدَ بِهَا بَاطِلٌ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَفَ نَاسًا إِنِّي لَأَعْرِفُ صِفَتَهُمْ فِي هَؤُلَاءِ يَقُولُونَ الْحَقَّ بِأَلْسِنَتِهِمْ لَا يَجُوزُ هَذَا مِنْهُمْ وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ مِنْ أَبْغَضِ خَلْقِ اللَّهِ إِلَيْهِ مِنْهُمْ أَسْوَدُ إِحْدَى يَدَيْهِ طُبْيُ شَاةٍ أَوْ حَلَمَةُ ثَدْيٍ فَلَمَّا قَتَلَهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ انْظُرُوا فَنَظَرُوا فَلَمْ يَجِدُوا شَيْئًا فَقَالَ ارْجِعُوا فَوَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ وَلَا كُذِبْتُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ وَجَدُوهُ فِي خَرِبَةٍ فَأَتَوْا بِهِ حَتَّى وَضَعُوهُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ وَأَنَا حَاضِرُ ذَلِكَ مِنْ أَمْرِهِمْ وَقَوْلِ عَلِيٍّ فِيهِمْ زَادَ يُونُسُ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ بُكَيْرٌ وَحَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنْ ابْنِ حُنَيْنٍ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ ذَلِكَ الْأَسْوَدَ
Миңә [Әбү Саһир] һәм [Юныс бин Ғәбдел Ғәлә] икеһе лә әйтте, беҙгә әйтте [Ғабдулла бин Вахб] миңә [Әмру бин Харис] [Бүкәйер бин Әл Асъяждан] [Бусру бин Сәғиттән] [Өбәйҙуллаһ бин Әбү Рәфиуллаһ булды] тип әйтте; Беҙ, Һарурия халҡы сыҡҡас, - һәм ул ваҡытта ул [Ғәли бин Әбү Талиб] менән бергә ине - улар: «Аллаһтан башҡа ҡанун юҡ», — тинеләр. Шуға күрә Ғәли: «Был хаҡ һөйләм, әммә ул ялған өсөн тәғәйенләнгән», — тине. Ысынлап та, Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм бер төркөм кешеләргә характеристика биргән, һәм мин ысынлап та беләм, был сифат уларҙа осрай. Һүҙҙәре менән дөрөҫөн әйттеләр, әммә һүҙҙәре бынан үтмәне -ул тамағына ишара итте-. Улар араһында Аллаһ Тәғәлә иң нәфрәт иткән йән эйәһе – бер ҡулы кәзә имсәге кеүек ҡара булған кеше». Шуға күрә Ғәли улар менән һуғышҡанда: «Ҡарағыҙ», — тигән. Ҡараһалар ҙа бер нәмә лә эләкмәнеләр. Ғәли тағы ла: «Ҡайт -ҡара-, Аллаһ менән ант итәм, мин алдаманым һәм алданманым», — тигән. Ике-өс тапҡыр әйтте. Һәм, ниһайәт, емереклектәрҙән таптылар. Шунан уның янына килеп, уны Ғәли алдына ҡуйҙылар. Өбәйҙуллаһ әйтте; Ә шул ваҡытта, мин дә унда булдым, һәм шулай уҡ Али һүҙҙәрен ишеттем. Шунан Юныс үҙенең тарихында өҫтәне; Бүкәйер: «Һәм миңә Ибн Хөнәйнән бер кешегә әйтте: «Ул былай тигән; — Ҡара тамғаны күрҙем.