Hadith Representative
Meskipun budak Habsyi memerintah kaum muslimin, mereka harus mendengar dan mentaatinya
Imam Bukhari : 1318حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي هَاشِمٍ سَمِعَ هُشَيْمًا أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ قَالَ مَرَرْتُ بِالرَّبَذَةِ فَإِذَا أَنَا بِأَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ لَهُمَا أَنْزَلَكَ مَنْزِلكَ هَذَا قَالَ كُنْتُ بِالشَّأْمِ فَاخْتَلَفْتُ أَنَا وَمُعَاوِيَةُ فِي{ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ }قَالَ مُعَاوِيَةُ نَزَلَتْ فِي أَهْلِ الْكِتَابِ فَقُلْتُ نَزَلَتْ فِينَا وَفِيهِمْ فَكَانَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فِي ذَاكَ وَكَتَبَ إِلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَشْكُونِي فَكَتَبَ إِلَيَّ عُثْمَانُ أَنْ اقْدَمْ الْمَدِينَةَ فَقَدِمْتُهَا فَكَثُرَ عَلَيَّ النَّاسُ حَتَّى كَأَنَّهُمْ لَمْ يَرَوْنِي قَبْلَ ذَلِكَ فَذَكَرْتُ ذَاكَ لِعُثْمَانَ فَقَالَ لِي إِنْ شِئْتَ تَنَحَّيْتَ فَكُنْتَ قَرِيبًا فَذَاكَ الَّذِي أَنْزَلَنِي هَذَا الْمَنْزِلَ وَلَوْ أَمَّرُوا عَلَيَّ حَبَشِيًّا لَسَمِعْتُ وَأَطَعْتُ
نے سانوں دسیا اے [علی بن ابو حسیم] اس نے سُنیا [حشیئم] جس نے سانوں [حشین] نوں [زید بن وہاب] توں دسیا سی؛ جدوں ميں زبدہ توں گزر رہیا سی تاں [ابو دزار] رادیاللہ عنہ توں ملیا، فیر ميں نے انہاں توں پُچھیا؛ 'تہانوں ایس تھاں تے آباد ہون دی کیہ وجہ سی؟'۔ آپ نے جواب دتا: پہلے وچ شام وچ رہندا سی مگر معاویہ توں آیت دے بارے وچ اختلاف ہويا سی ؛ 'ولادزینا ایازونادز دزاہبا وال فدھداتا والا یونفیکوناہا فی سبیل اللہ'۔ معاویہ نے کہیا، ایہ آیت اہل کتاب اُتے نازل ہوئی، جدوں کہ ميں نے کہیا، ایہ آیت ساڈے تے انہاں اُتے نازل ہوئی۔ ایہو اوہ چیز اے جہنے مینوں اوہدے نال اختلاف کرن تے مجبور کیتا۔ اس دے بعد انہاں نے عثمان رعیا اللہ عنہو نوں اک خط بھیجیا جس وچ میرے توں شکایت کيتی گئی سی۔ آخر کار عثمان رضلی اللہ عنہو نے مینوں اک خط بھیجیا جس وچ مینوں مدینہ آنے دا کہیا سی ۔ فیر میں اوہدے کول گیا، فیر لوکاں نے مینوں اینج گھیر لیا جیویں اوہناں نے مینوں پہلے کدی نئیں ویکھیا، فیر میں عثمان نوں ایہ گل دسی۔ فیر اس نے مینوں آکھیا: 'جے توں چاہیں، تے توں ایہنوں چھڈ سکدا ایں، تے توں میرے نیڑے ہو جاویں گا۔' اوہی واقعہ سی جہنے مینوں ایتھے رہن تے مجبور کیتا۔ جے کوئی حبسی غلام مینوں حکم دیندا، تے میں واقعی اوہدی گل سُندا تے اوہدی گل مندا۔