Hadith Representative
Ruqyah dengan Al-Fatihah merupakan ruqyah yang paling mujarab
Imam Tirmidzi : 1989حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَرِيَّةٍ فَنَزَلْنَا بِقَوْمٍ فَسَأَلْنَاهُمْ الْقِرَى فَلَمْ يَقْرُونَا فَلُدِغَ سَيِّدُهُمْ فَأَتَوْنَا فَقَالُوا هَلْ فِيكُمْ مَنْ يَرْقِي مِنْ الْعَقْرَبِ قُلْتُ نَعَمْ أَنَا وَلَكِنْ لَا أَرْقِيهِ حَتَّى تُعْطُونَا غَنَمًا قَالَ فَأَنَا أُعْطِيكُمْ ثَلَاثِينَ شَاةً فَقَبِلْنَا فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ فَبَرَأَ وَقَبَضْنَا الْغَنَمَ قَالَ فَعَرَضَ فِي أَنْفُسِنَا مِنْهَا شَيْءٌ فَقُلْنَا لَا تَعْجَلُوا حَتَّى تَأْتُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَيْهِ ذَكَرْتُ لَهُ الَّذِي صَنَعْتُ قَالَ وَمَا عَلِمْتَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ اقْبِضُوا الْغَنَمَ وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ بِسَهْمٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَأَبُو نَضْرَةَ اسْمُهُ الْمُنْذِرُ بْنُ مَالِكِ بْنِ قُطَعَةَ وَرَخَّصَ الشَّافِعِيُّ لِلْمُعَلِّمِ أَنْ يَأْخُذَ عَلَى تَعْلِيمِ الْقُرْآنِ أَجْرًا وَيَرَى لَهُ أَنْ يَشْتَرِطَ عَلَى ذَلِكَ وَاحْتَجَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَجَعْفَرُ بْنُ إِيَاسٍ هُوَ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي وَحْشِيَّةَ وَهُوَ أَبُو بِشْرٍ وَرَوَى شُعْبَةُ وَأَبُو عَوَانَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ هَذَا الْحَدِيثَ
اسان کي [حناد] ٻڌايو آهي، اسان کي [ابو معاويه] ٻڌايو آهي [العماسي] کان [جعفر بن اياس] کان [ابو نضلره] کان [سعيد بن الخدري] چيو آهي ته؛ رسول الله ﷺ هڪ ڀيري مون کي هڪ ساريه ڏانهن موڪليو. پوءِ اسان هڪ خاص قوم وٽ روڪيو ۽ مهمان نوازي ڪرڻ لاءِ چيو، پر اهي کاڌو ڏيڻ نٿا چاهين. پوءِ انهن جي اڳواڻ کي ڪسيو ويو، تنهنڪري اسان فوري طور تي ان وٽ ويا. انهن پڇيو، 'ڇا توهان مان ڪو اهڙو آهي جيڪو وڇ جي ڏنگ کان رقيه ڪري سگهي ٿو؟' مون چيو؛ 'ها، مان ئي آهيان. پر مان رقيه نه ڪندس جيستائين توهان اسان کي ٻڪري نه ڏيو'. هن چيو؛ 'مان توهان کي ٽي ٻڪريون ڏيندس'. تنهنڪري اسان راضي ٿياسين، ۽ مون ست ڀيرا 'الحمدالله' پڙهي رقيه ڪرڻ شروع ڪيو، جيستائين هو جاڳيو ۽ اسان فوري طور تي ٻڪري کڻي ورتي. پر اسان جي دلين ۾ ٽن ٻڪرين بابت هڪ قسم جو شڪ پيدا ٿيو. تنهنڪري اسان چيو؛ 'ان کي کائڻ ۾ جلدي نه ڪر، جيستائين تون رسول الله صلي الله عليه وسلم سان نه ملين'. جڏهن مان رسول الله صلي الله عليه وسلم سان مليس، مون فوري طور تي کيس ٻڌايو ته مون ڇا ڪيو هو. پوءِ هن چيو؛ 'ڇا توکي خبر ناهي ته اهو واقعي رقية آهي؟ ٻڪري کڻي وڃ، ۽ مون کي ان جو حصو ڏي.' ابو عيسيٰ چيو؛ هي هڪ حسن حديث آهي. ابو نضلره جو نالو المنذر بن مالڪ بن قثعة آهي. اش شافعي هڪ معلم کي قرآن سيکارڻ لاءِ پگهار وٺڻ جي اجازت ڏئي ٿو. ۽ سندس مطابق، هو اهڙيون شرطون مهيا ڪري سگهي ٿو ۽ هو هن حديث سان دليل ڏئي ٿو. جعفر بن اياس جعفر بن ابو وحيه آهي، يعني ابو بصير. [صيوبة] ۽ [ابو عوانه] ۽ هڪ کان وڌيڪ راوين هن حديث کي [ابو المتوڪل] کان [ابو سعيد] کان روايت ڪيو آهي.