- Wanita, Nikah dan Jima Khitbah dan hukum hukumnya Tidak boleh seorang laki-laki meminang wanita yang telah dipinang oleh saudaranya, hingga saudaranya mengizinkan

Tidak boleh seorang laki-laki meminang wanita yang telah dipinang oleh saudaranya, hingga saudaranya mengizinkan

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَقُتَيْبَةُ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قُتَيْبَةُ يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَحْمَدُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبِيعُ الرَّجُلُ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ وَلَا يَخْطُبُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ سَمُرَةَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ إِنَّمَا مَعْنَى كَرَاهِيَةِ أَنْ يَخْطُبَ الرَّجُلُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ إِذَا خَطَبَ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ فَرَضِيَتْ بِهِ فَلَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَخْطُبَ عَلَى خِطْبَتِهِ و قَالَ الشَّافِعِيُّ مَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ لَا يَخْطُبُ الرَّجُلُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ هَذَا عِنْدَنَا إِذَا خَطَبَ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ فَرَضِيَتْ بِهِ وَرَكَنَتْ إِلَيْهِ فَلَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَخْطُبَ عَلَى خِطْبَتِهِ فَأَمَّا قَبْلَ أَنْ يَعْلَمَ رِضَاهَا أَوْ رُكُونَهَا إِلَيْهِ فَلَا بَأْسَ أَنْ يَخْطُبَهَا وَالْحُجَّةُ فِي ذَلِكَ حَدِيثُ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ حَيْثُ جَاءَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ لَهُ أَنَّ أَبَا جَهْمِ بْنَ حُذَيْفَةَ وَمُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ خَطَبَاهَا فَقَالَ أَمَّا أَبُو جَهْمٍ فَرَجُلٌ لَا يَرْفَعُ عَصَاهُ عَنْ النِّسَاءِ وَأَمَّا مُعَاوِيَةُ فَصُعْلُوكٌ لَا مَالَ لَهُ وَلَكِنْ انْكِحِي أُسَامَةَ فَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَنَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَنَّ فَاطِمَةَ لَمْ تُخْبِرْهُ بِرِضَاهَا بِوَاحِدٍ مِنْهُمَا وَلَوْ أَخْبَرَتْهُ لَمْ يُشِرْ عَلَيْهَا بِغَيْرِ الَّذِي ذَكَرَتْ

Безгә [Әхмәд бин Мани] сөйләде һәм [Кутәйбә] әйтте: "Безгә [Суфиян бин Уяйнә] [Әз-Зүһри] [Сәгыйд бин Мусаййәб] [Әбу Һөрәйрә] [Кутәйбә] әйтте: аңа Пәйгамбәр саллаллоҳу алейһи вәссәламнән иреште. Әхмәд әйтте: Пәйгамбәр саллаллоҳу алейһи вәссәлам әйтте: "Беркем дә - сатылган әйберләрне - башка кешеләргә сата алмый. Кешегә абыйсы тәкъдим ясаган хатынга тәкъдим ясау рөхсәт ителми." - Әбу Гайсә Ат-Тирмизи әйтте: "Иң мәгънәле хәдис Сәмүрә һәм Ибн Гомәрдән риваять ителгән. Әбу Гайсә әйтте: "Әбу Һөрәйрәнең хәдисе - ышанычлы Хәсән хәдисе." Мәлик бин Әнәс әйтте: "Мәгънәсе шунда ки, ул ир-атның абыйсына тәкъдим ясаучы тәкъдимчесен нәфрәт итә. Әгәр хатын риза булса, беркем дә аның кулын сорый алмый." Шәфигый әйтте: "Бу хәдиснең мәгънәсе: ир-ат абыйсына тәкъдим ясый алмый." Әгәр хатын-кыз теләге һәм теләге булса, безнең фикеребез шундый. Беркем дә моңа гариза бирә алмый. Сезнең теләгегез яки теләгегез билгеле булганчы, тәкъдим ясарга сәбәп юк. Фатима бин Кайсның Пәйгамбәр саллалаху алейхи вәссәлам белән очрашкандагы хәдисенә нигезләнеп. Аннары ул Әбу Җәһм бин Хөзәйфә һәм Мөавия бин Әбу Суфьян аңа тәкъдим ясаганнарын әйткән. -Рәсүлулла саллалаху алейхи вәссәлам - болай дигән: "Әбу Җәһм хатын-кыздан таягын күтәрмәгән кеше иде, ә Мөавия ярлы кеше иде, байлыгы юк иде, ләкин Усамага өйләнде". Бу хәдиснең мәгънәсе, безнеңчә, вәллаһу галәмә: Фатима аларның берсенә дә җавап бирмәгән. Әгәр ул аңа хәбәр итсә, әлбәттә, ул икесеннән башка беркемгә дә ишарә итмәс иде."