Hadith Representative
Hak istri terhadap suami
Imam Ahmad : 19160حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنِي شِبْلُ بْنُ عَبَّادٍ وَابْنُ أَبِي بُكَيْرٍ يَعْنِي يَحْيَى بْنَ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا شِبْلُ بْنُ عَبَّادٍ الْمَعْنَى قَالَ سَمِعْتُ أَبَا قَزَعَةَ يُحَدِّثُ عَمْرَو بْنَ دِيْنَارٍ عَنْ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ الْبَهْزِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي حَلَفْتُ هَكَذَا وَنَشَرَ أَصَابِعَ يَدَيْهِ حَتَّى تُخْبِرَنِي مَا الَّذِي بَعَثَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِهِ قَالَ بَعَثَنِي اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِالْإِسْلَامِ قَالَ وَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ أَخَوَانِ نَصِيرَانِ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ أَحَدٍ تَوْبَةً أَشْرَكَ بَعْدَ إِسْلَامِهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا حَقُّ زَوْجِ أَحَدِنَا عَلَيْهِ قَالَ تُطْعِمُهَا إِذَا أَكَلْتَ وَتَكْسُوهَا إِذَا اكْتَسَيْتَ وَلَا تَضْرِبْ الْوَجْهَ وَلَا تُقَبِّحْ وَلَا تَهْجُرْ إِلَّا فِي الْبَيْتِ ثُمَّ قَالَ هَاهُنَا تُحْشَرُونَ هَاهُنَا تُحْشَرُونَ هَاهُنَا تُحْشَرُونَ ثَلَاثًا رُكْبَانًا وَمُشَاةً وَعَلَى وُجُوهِكُمْ تُوفُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ سَبْعِينَ أُمَّةً أَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَكْرَمُهَا عَلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى تَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَى أَفْوَاهِكُمْ الْفِدَامُ أَوَّلُ مَا يُعْرِبُ عَنْ أَحَدِكُمْ فَخِذُهُ قَالَ ابْنُ أَبِي بُكَيْرٍ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى الشَّامِ فَقَالَ إِلَى هَاهُنَا تُحْشَرُونَ
El ne ga dito [Abdullah bin Harith], el me ga dito [Syibl bin 'Abbad] e [Ibnu Abu Bukair, o sia Yahya bin Abu Bukair], el ne ga dito [Syibl bin 'Abbad] nel significato, el ga dito; Go sentìo [Abu Qaza'ah] dir a 'Amru bin Dinar da [Hakim bin Mu'awiyah Al Bahzi] da [so pare] che el ga dito al Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam; “Veramente go giurà cusì, - mentre el se spacava i déi – fin che no te me disi parché Allah Tabaraka wa Ta’ala el te ga mandà?”. El ga dito: “Allah Tabaraka Wata’ala el me ga mandà co l’Islam”. Mu'awiyah el ga domandà; “Cossa xe l’Islam?”. El ga risposto: “El credo de Laa Ilaaha Illallah wa Anna Muhammadan ’Abduhu Wa Rasuluhu - el testimonia che no ghe xe Dio se no Allah e che Muhammad el xe el so servo e messagio –, te stabiłi łe preghiere, te paghi el zakat, ste do robe łe xe senpre cołegae, e Allah Azza Wa Jalla no’l acetarà el pentimento de un servo che el se ga asocià dopo che el ga confesionà a l’Islam’. Mu'awiyah el ga dito; Go domandà a Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam; “O Messagio de Allah, che diriti ga na mujere so so marìo?”. El ga dito: “Daghe da magnare quando che te magni, vestilo quando te te vesti, no sbaterlo in facia, no farlo bruto e no sbaterlo - separate dała càmara da leto - se no in te na soła casa”. Po’ el ga continuà: “Qua che te sarè rancurà, qua te sarè rancurà e qua te sarè rancurà -tre volte-, mentre te cavalchi e no te camina e te sarè rancurà el dì deła rexuression dopo ła to morte tra setanta persone, mentre te si l’ultimo de łori, mentre te si na comunità che ła xe glorificada in vista de Allah Tabara’. Vegnarè el dì de la Resurrezion co la boca serà, e la prima roba che parlè sarà le vostre gambe -cosce-'. Ibn Abu Bukair el ga dito; Po’ el ga fato un gesto co ła man verso Syam, disendo: “Xe lì che te sarè rancurài”.