Hadith Representative
Khamr adalah induk dari segala kejahatan
Imam Nasa'i : 5572أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُاجْتَنِبُوا الْخَمْرَ فَإِنَّهَا أُمُّ الْخَبَائِثِ إِنَّهُ كَانَ رَجُلٌ مِمَّنْ خَلَا قَبْلَكُمْ تَعَبَّدَ فَعَلِقَتْهُ امْرَأَةٌ غَوِيَّةٌ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ جَارِيَتَهَا فَقَالَتْ لَهُ إِنَّا نَدْعُوكَ لِلشَّهَادَةِ فَانْطَلَقَ مَعَ جَارِيَتِهَا فَطَفِقَتْ كُلَّمَا دَخَلَ بَابًا أَغْلَقَتْهُ دُونَهُ حَتَّى أَفْضَى إِلَى امْرَأَةٍ وَضِيئَةٍ عِنْدَهَا غُلَامٌ وَبَاطِيَةُ خَمْرٍ فَقَالَتْ إِنِّي وَاللَّهِ مَا دَعَوْتُكَ لِلشَّهَادَةِ وَلَكِنْ دَعَوْتُكَ لِتَقَعَ عَلَيَّ أَوْ تَشْرَبَ مِنْ هَذِهِ الْخَمْرَةِ كَأْسًا أَوْ تَقْتُلَ هَذَا الْغُلَامَ قَالَ فَاسْقِينِي مِنْ هَذَا الْخَمْرِ كَأْسًا فَسَقَتْهُ كَأْسًا قَالَ زِيدُونِي فَلَمْ يَرِمْ حَتَّى وَقَعَ عَلَيْهَا وَقَتَلَ النَّفْسَ فَاجْتَنِبُوا الْخَمْرَ فَإِنَّهَا وَاللَّهِ لَا يَجْتَمِعُ الْإِيمَانُ وَإِدْمَانُ الْخَمْرِ إِلَّا لَيُوشِكُ أَنْ يُخْرِجَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُأَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَقُولُ اجْتَنِبُوا الْخَمْرَ فَإِنَّهَا أُمُّ الْخَبَائِثِ فَإِنَّهُ كَانَ رَجُلٌ مِمَّنْ خَلَا قَبْلَكُمْ يَتَعَبَّدُ وَيَعْتَزِلُ النَّاسَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ قَالَ فَاجْتَنِبُوا الْخَمْرَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ لَا يَجْتَمِعُ وَالْإِيمَانُ أَبَدًا إِلَّا يُوشِكَ أَحَدُهُمَا أَنْ يُخْرِجَ صَاحِبَهُ
Беҙгә [Сүәйеткә] хәбәр итеп, ул әйтте; беҙгә [Ғабдулла] [Мәғмәрҙән] [Әз Зөһриҙән] [Әбү Бәкер бин Ғабдуррахман бин Әл-Харистан] [атаһынан] хәбәр итте, ул әйтте; Мин ишеттем [Усман? радлиаллаһу ғәнһү]: «Шарап эсеүҙән тыйылығыҙ, сөнки ул бөтә гонаһтар сығанағы», — тигән. Һинән алда бер кеше ғибәҙәт ҡылып, бисәгә оҡшаған. Ҡатын ҡоло ҡатынын: «Ысынлап та, мин һине шаһитлыҡ итергә саҡырам», — тип әйтергә ебәргән. Шулай итеп, ир менән ҡол ҡатын сығып киткән, ә ул үҙе әҙерләнгән, ир инһә, өйҙөң ишеген бикләп ҡуйған, унан башҡа бер кем дә булмаған. Тимәк, ирҙең алдында эргәһендә бәләкәй балаһы, бер шешә хамер торған һылыу ҡатын тора. Ҡатын шунан һуң: «Аллаһ менән ант итәм, мин һине шаһитлыҡ итергә түгел, ә минең менән енси мөнәсәбәткә инергә, йәки бер стакан шарап эсергә, йәки был бәләкәй баланы үлтерергә саҡырам!» ир: «Миңә бер стакан хамер ғына бир», — тигән. Шулай итеп, ҡатын уға бер стакан шарап биргән. Ир шунан: “Минең өсөн өҫтә”, – тигән. Ир ҡатын менән зина ҡылып, бер йәнде - бәләкәй баланы - үлтергәнсе эсеүен дауам иткән. Шуға күрә шарап эсеүҙән алыҫ тороғоҙ, сөнки - Аллаһ менән ант итә - иман менән шарап эсеү ғәҙәте бер ҡасан да бергә килмәйәсәк, әгәр уларҙан береһе икенсеһен сығармаһа». Беҙгә [Сүәйеткә] хәбәр итеп, ул әйтте; беҙгә [Ғабдуллаһ] - атап әйткәндә, Ибнул Мөбәрәк - [Юныстан] [Әз Зөһриҙән] хәбәр итте, ул әйтте; миңә [Әбү Бәкер бин Ғабдуррахман бин Әл-Харитҡа] [атаһы] әйткән; Мин [Усмандың]: «Шарап эсеүҙән тыйыл, сөнки ул бөтә гонаһтар сығанағы», — тигәнен ишеттем. Бер ваҡыт кеше тормошонан ғибәҙәт ҡылыу өсөн сигенгән кеше булған....шунан хәҙистәге кеүек телгә алған. Ул: «Шарап эсеүҙән тыйылығыҙ, сөнки, Аллаһ менән ант итәм, иман менән шарап эсеү ғәҙәте бер ҡасан да бергә килмәйәсәк, әгәр ҙә уларҙан береһе икенсеһен сығармаһа», — тигән.