Χαντίθ
Larangan memakan hewan yang mati tanpa disembelih
Imam Tirmidzi : 1393حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَفْرِيقِيِّ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْلِ الْمُجَثَّمَةِ وَهِيَ الَّتِي تُصْبَرُ بِالنَّبْلِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ وَأَنَسٍ وَابْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي الدَّرْدَاءِ حَدِيثٌ غَرِيبٌ
Μας είπε [ο Αμπού Κουράιμπ], μας είπε [ο Αμπντουράχ μπιν Σουλεϊμάν] από [ο Αμπού Αγιούμπ Αλ Αφρίκι] από [ο Σαφβάν μπιν Σουλεϊμ] από [ο Σάιντ μπιν Αλ Μουσάγιαμπ] από [ο Αμπού Αντ Ντάρντα] ότι είπε: Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) απαγόρευσε την κατανάλωση μουτζατσάμα, δηλαδή ζώων που σύρονταν και ρίχνονταν με πέτρες ή βέλη για να πεθάνουν - όχι να σφαγιαστούν -. Είπε: Σε αυτή την περίπτωση, υπάρχουν παρόμοια χαντίθ από τον Ιρμπάντλ μπιν Σαρίγια, τον Άνας, τον Ιμπνού Ομάρ, τον Ιμπν Αμπάς, τον Τζαμπίρ και τον Αμπού Χουράιρα. Ο Αμπού Ισά είπε: Το χαντίθ του Αμπού Αντ Ντάρντα είναι ένα χαντίθ gharib.