Χαντίθ
Rasulullah jika datang ke rumah seseorang, beliau memberi salam tiga kali, lalu pergi bila tidak dijawab
Imam Abu Dawud : 4510حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَىأَنَّهُ أَتَى عُمَرَ فَاسْتَأْذَنَ ثَلَاثًا فَقَالَ يَسْتَأْذِنُ أَبُو مُوسَى يَسْتَأْذِنُ الْأَشْعَرِيُّ يَسْتَأْذِنُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ قَيْسٍ فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُ فَرَجَعَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ عُمَرُ مَا رَدَّكَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَأْذِنُ أَحَدُكُمْ ثَلَاثًا فَإِنْ أُذِنَ لَهُ وَإِلَّا فَلْيَرْجِعْ قَالَ ائْتِنِي بِبَيِّنَةٍ عَلَى هَذَا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ هَذَا أُبَيٌّ فَقَالَ أُبَيٌّ يَا عُمَرُ لَا تَكُنْ عَذَابًا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ لَا أَكُونُ عَذَابًا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ أَنَّ أَبَا مُوسَى اسْتَأْذَنَ عَلَى عُمَرَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فِيهِ فَانْطَلَقَ بِأَبِي سَعِيدٍ فَشَهِدَ لَهُ فَقَالَ أَخَفِيَ عَلَيَّ هَذَا مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلْهَانِي السَّفْقُ بِالْأَسْوَاقِ وَلَكِنْ سَلِّمْ مَا شِئْتَ وَلَا تَسْتَأْذِنْ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقَاهِرِ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ لِأَبِي مُوسَى إِنِّي لَمْ أَتَّهِمْكَ وَلَكِنَّ الْحَدِيثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَدِيدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مَنْ عُلَمَائِهِمْ فِي هَذَا فَقَالَ عُمَرُ لِأَبِي مُوسَى أَمَا إِنِّي لَمْ أَتَّهِمْكَ وَلَكِنْ خَشِيتُ أَنْ يَتَقَوَّلَ النَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Μας είπε [ο Μουσαδάδ], μας είπε [ο Αμπντουλάχ μπιν Νταούντ] από [ο Θαλχά μπιν Γιαχία] από [ο Άμπου Μπουρντά] από [ο Άμπου Μούσα] ότι κάποτε πήγε στον Ούμαρ και ζήτησε την άδειά του τρεις φορές. Είπε, «Ο Άμπου Μούσα ζήτησε άδεια, ο Αλ Ασι'αρί ζήτησε άδεια, ο Αμπντουλάχ μπιν Κάις ζήτησε άδεια!», αλλά δεν πήρε άδεια μέχρι που επέστρεψε σπίτι. Ο Ούμαρ έστειλε κάποιον να τον καλέσει, και ο Ούμαρ ρώτησε, «Τι σε έκανε να γυρίσεις σπίτι;» Ο Αμπού Μούσα απάντησε, «Ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ (ειρήνη σε σένα) είπε: «Ας ζητήσει κάποιος από εσάς άδεια -για να εισέλθει- τρεις φορές, αν επιτρέπεται, τότε παρακαλώ να μπει, αν όχι ας επιστρέψει». Ο Ούμαρ είπε, «Δώσε μου μία απόδειξη σε αυτό το θέμα». Ο Αμπού Μούσα έφυγε, μετά επέστρεψε στον Ούμαρ και είπε, «Αυτός είναι ο Ουμπάι». [Ο Ουμπάι] είπε, «Ω, Ούμαρ, μην είσαι βάρος στους συντρόφους του Αγγελιοφόρου του Αλλάχ (ειρήνη σε σένα)!» Ο Ούμαρ απάντησε: «Δεν είμαι βάρος για τους συντρόφους του Προφήτη (ειρήνη και ευλογία σε όλους). Μας είπε [ο Γιαχία μπιν Χαμπίμπ], μας είπε [ο Ράουχ], μας είπε [ο Ιμπν Τζουράιτζ]. Μου ανέφερε [ο Άθα] από τον [Ουμπάιντ μπιν Ούμαιρ] λέγοντας: «Ο Αμπού Μούσα κάποτε ζήτησε άδεια από τον Ούμαρ... οπότε είπε την ίδια ιστορία. Στο χαντίθ αναφέρει: «Ο Αμπού Μούσα πήγε τότε με τον [Αμπού Σαΐντ] για να είναι μάρτυρας. Ο Ούμαρ είπε: «Μου κρύβεται αυτό το θέμα που προήλθε από τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία σε όλους); Πραγματικά, η αγορά και η πώληση στην αγορά με έκανε να ξεχάσω. Γι' αυτό, πείτε χαιρετισμούς και μην ζητάτε άδεια». Μας είπε [ο Ζάιντ μπιν Αχζάμ], μας είπε [ο Αμπντούλ Καχίρ μπιν Σιούαϊμπ], μας είπε [ο Χισάμ] από [ο Χουμέιντ μπιν Χιλάλ] από [ο Άμπου Μπουρντά μπιν Άμπου Μούσα] από [ο πατέρας του] με την ίδια ιστορία. Αυτός - ο αφηγητής - είπε, «Ο Όμαρ τότε είπε στον Άμπου Μούσα, «Δεν σε κατηγορώ, απλώς ότι σχετικά με αυτό το χαντίθ ο Προφήτης (ειρήνη και έλεος σε αυτόν) ήταν πολύ αυστηρός - δηλαδή στην αφήγηση του, έτσι ώστε να μην υπάρχει παραποίηση του χαντίθ -». Μας το είπε ο Αμπντουλάχ μπιν Μασλάμα από τον Μαλίκ από τον Ραμπί'α μπιν Άμπου Αμπντουραχμάν από πολλούς από τους μελετητές τους, σε αυτό το θέμα ο Όμαρ είπε στον Άμπου Μούσα, «Δεν σε κατηγορώ, απλώς ανησυχώ ότι θα υπάρξουν πολλοί άνθρωποι που θα μιλήσουν στο όνομα του Προφήτη (ειρήνη και έλεος σε αυτόν)».