Hadith Representative
Hijrah yang paling utama yaitu engkau jauhi apa yang telah dibenci oleh Rabbmu
Imam Ahmad : 6502حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ الْمُكْتِبِ عَنْ أَبِي كَثِيرٍ الزُّبَيْدِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكُمْ وَالشُّحَّ فَإِنَّهُ أَهْلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ أَمَرَهُمْ بِالظُّلْمِ فَظَلَمُوا وَأَمَرَهُمْ بِالْقَطِيعَةِ فَقَطَعُوا وَأَمَرَهُمْ بِالْفُجُورِ فَفَجَرُوا وَإِيَّاكُمْ وَالظُّلْمَ فَإِنَّ الظُّلْمَ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْفُحْشَ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفُحْشَ وَلَا التَّفَحُّشَ قَالَ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ قَالَ فَقَامَ هُوَ أَوْ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْجِهَادِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ عَقَرَ جَوَادَهُ وَأُهْرِيقَ دَمُهُ قَالَ أَبِي و قَالَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ فِي حَدِيثِهِ ثُمَّ نَادَاهُ هَذَا أَوْ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْهِجْرَةِ أَفْضَلُ قَالَ أَنْ تَهْجُرَ مَا كَرِهَ رَبُّكَ وَهُمَا هِجْرَتَانِ هِجْرَةٌ لِلْبَادِي وَهِجْرَةٌ لِلْحَاضِرِ فَأَمَّا هِجْرَةُ الْبَادِي فَيُطِيعُ إِذَا أُمِرَ وَيُجِيبُ إِذَا دُعِيَ وَأَمَّا هِجْرَةُ الْحَاضِرِ فَهِيَ أَشَدُّهُمَا بَلِيَّةً وَأَعْظَمُهُمَا أَجْرًا
आमकां सांगलां [वाकी’] आमकां सांगलां [अल मसूदी]. आनी [यजीद] म्हणालो; आमकां [अल मसूदी] ['अमरू बिन मुर्रोह] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन अल हरित्स अल मुक्तीबी] कडल्यान [अबू कत्सीर अझ जुबैदी] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन अमरू] कडल्यान उपदेश केला, ताणें सांगलें; रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम म्हणालो: ‘अभक्त स्वभावाची जतनाय घेयात, खरें म्हणल्यार अभक्त स्वभावान तुमच्या पयलींच्या मनशांचो नाश केला, तो सैम तांकां वायट करपाक सांगता जाल्यार ते वायट करतात, नात्यांतले संबंद तोडपाक सांगल्यार ते तो मोडटात, पाप करपाक सांगल्यार तेय पाप करतात. देखून वायट करपाक जतनाय घेयात, कारण वायट करप म्हणल्यार न्यायाच्या दिसा काळोख. आनी वायटा कडेन जतनाय घेयात, कारण खरेंच अल्लाक क्रूरपण आनी वायट उतरां आवडनात’. तो म्हणटा; तेन्ना एक मनीस उबो रावलो आनी म्हणपाक लागलो: ‘हे अल्लाचो दूत, खंयचो मुसलमान सगळ्यांत म्हत्वाचो?’. ताणें जाप दिली: ‘तो मुसलमान, जाचे मुसलमान तोंडांतल्यान आनी हातांतल्यान हानी पसून सुरक्षीत आसात’. दाई म्हणालो: मागीर तो मनीस, वा दुसरो मनीस उबो रावलो आनी विचारलें: ‘हे अल्लाचो दूत, खंयचो जिहाद सगळ्यांत म्हत्वाचो?’. ताणें जाप दिली: ‘तोच मनीस जाचो घोडो जखमी जाल्लो आनी तातूंत रगत घुस्पलां’. म्हज्या बापायन म्हणलें; आनी यजीद बिन हारून आपल्या हदीसांत म्हणलें, मागीर हो वा दुसरो रडून म्हणालो: ‘हे अल्लाचो दूत, खंयची हिजरा सगळ्यांत म्हत्वाची?’. ताणें जाप दिली: ‘तुमच्या रब्बाचो दुस्वास आशिल्ल्या गजाली पासून तुमी पयस रावतात, जाल्यार हिजरा स्वता दोन तरांनी आसता; हिजरा अल हदलीर आनी हिजरा अल बदीय. हिजरा अल बदीय आदेश दिल्यार आज्ञाधारक आसता, आनी आपयल्यार सदांच तयार आसता. हिजरा अल हदलीराची गजाल म्हणल्यार दोन हिजरांच्यो चड जड परिक्षा आनी इनामां आशिल्ली हिजरा.'