Hədis
Ulama jaman dahulu menjauhi ahli dunia
Imam Darimi : 644أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ الْأَسْوَدُ قَالَ قَالَ ابْنُ مُنَبِّهٍ كَانَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِيمَا مَضَى يَضَنُّونَ بِعِلْمِهِمْ عَنْ أَهْلِ الدُّنْيَا فَيَرْغَبُ أَهْلُ الدُّنْيَا فِي عِلْمِهِمْ فَيَبْذُلُونَ لَهُمْ دُنْيَاهُمْ وَإِنَّ أَهْلَ الْعِلْمِ الْيَوْمَ بَذَلُوا عِلْمَهُمْ لِأَهْلِ الدُّنْيَا فَزَهِدَ أَهْلُ الدُّنْيَا فِي عِلْمِهِمْ فَضَنُّوا عَلَيْهِمْ بِدُنْيَاهُمْ
Bizə [Yəqub bin İbrahim] bizə [Rauh] bizə [Həccac əl-Əsvəd] dedi: [İbn Münəbbih] dedi: “Qədim dövrlərin alimləri biliklərini dünya əhlinə - dünyanı sevən insanlara - çatdırmaq üçün getməkdən çəkinirdilər, beləliklə, dünyanı sevən insanlar onların biliklərindən məmnun oldular və onlara - alimlərə - pul xərcləmək istədilər. Bu arada, bugünkü üləmalar, dünyanı sevən insanlara bilik çatdırırlar, ta ki dünyanı sevən insanların onlara ehtiyacı qalmayana qədər və onlar onlara - üləmalara - pul xərcləməkdən çəkinirlər.”