Hadith Representative
Bani Israil binasa karena tidak mencegah kemungkaran, maka perintahkan kebaikan dan cegah kemungkaran
Imam Abu Dawud : 3774حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَوَّلَ مَا دَخَلَ النَّقْصُ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ الرَّجُلُ يَلْقَى الرَّجُلَ فَيَقُولُ يَا هَذَا اتَّقِ اللَّهَ وَدَعْ مَا تَصْنَعُ فَإِنَّهُ لَا يَحِلُّ لَكَ ثُمَّ يَلْقَاهُ مِنْ الْغَدِ فَلَا يَمْنَعُهُ ذَلِكَ أَنْ يَكُونَ أَكِيلَهُ وَشَرِيبَهُ وَقَعِيدَهُ فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ ضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ ثُمَّ قَالَ{ لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ إِلَى قَوْلِهِ فَاسِقُونَ }ثُمَّ قَالَ كَلَّا وَاللَّهِ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنْ الْمُنْكَرِ وَلَتَأْخُذُنَّ عَلَى يَدَيْ الظَّالِمِ وَلَتَأْطُرُنَّهُ عَلَى الْحَقِّ أَطْرًا وَلَتَقْصُرُنَّهُ عَلَى الْحَقِّ قَصْرًاحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ الْحَنَّاطُ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ زَادَ أَوْ لَيَضْرِبَنَّ اللَّهُ بِقُلُوبِ بَعْضِكُمْ عَلَى بَعْضٍ ثُمَّ لَيَلْعَنَنَّكُمْ كَمَا لَعَنَهُمْ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَالِمٍ الْأَفْطَسِ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَاهُ خَالِدٌ الطَّحَّانُ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ
अस्मान् [अब्दुल्लाह बिन मुहम्मद अन नुफैली] प्रति कथितं यत् [युनुस बिन रशीद] अस्मान् [अली बिन् बद्जिमाह] इत्यस्मात् [अबू उबैदाह] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन मसूद] इत्यस्मात् कथितवान् यत् सः अवदत् यत्, 'अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) उक्तवान् यत्, 'इजरायल-सन्ततिषु प्रथमं यत् पापं घटितं तत् तदा आसीत् यदा कश्चन मनुष्यः अन्येन पुरुषेण सह मिलित्वा अवदत्, 'हे मम भ्राता, अल्लाहात् भयं कुरु, भवता यत् कृतं तत् त्यजतु, यतः भवतः कृते तत् कर्तुं न न्याय्यम्।' ततः परदिने सः पुनः तस्य साक्षात्कारं कृतवान्, परन्तु यत् पापं सः निषिद्धवान् - तस्य मित्राय - तत् तं खादने, पाने, उपविष्टे च - अर्थात् पापे भागं ग्रहीतुं - सहचरं कर्तुं न बाधते स्म, अतः यदा ते तत् कृतवन्तः तदा अल्लाहः अन्येषां कारणात् तेषु केषाञ्चन हृदयं अन्धकारं कृतवान्। ततः सः पठितवान् यत् -इस्राएलस्य अविश्वासिनः दाऊदस्य 'मरियमस्य पुत्रः ईसा च - यावत् सः न अवदत् - -दुष्टजनाः-' इति जिह्वायाम् शापिताः आसन्। 'ईश्वरस्य कृते भवन्तः वास्तवमेव भद्रं आज्ञापयन्तु, दुष्टं निवारयन्तु तथा च अत्याचारिणः हस्तात् दूरीकृत्य तत् प्रत्यागन्तुं - तत् - सत्यं प्रति परिवर्तयन्तु तथा च तस्य सत्यस्य अनुरूपं भवेयुः'।, अस्मान् अवदत् [खलाफ बिन् हिशाम] अस्मान् [अबू सिहाब अल हन्नाथ] [अल 'अला` बिन् अल मुसैय्यब] इत्यस्मात् [अल 'अला` बिन् अल मुसैयिब] इत्यस्मात् [अम्रु बिन् मुर्राह] इत्यस्मात् [अबू उबैदाह] [इब्न मसूद] इत्यस्मात् नबीतः, ईश्वरः तस्मै आशीर्वादं ददातु, हदीस इव शान्तिं च ददातु, अतिरिक्तसंपादनैः सह; 'अथवा -यदि न- ईश्वरः वास्तवमेव भवतः हृदयं पिधास्यति यतोहि -सः अन्येषां केषाञ्चन बन्दं करोति-, ततः भवन्तं शापं ददाति यथा सः तान् -इजरायल-जनानाम्- शापितवान्' इति अबू दाउदः अवदत्; [अल मुहरीबी] इत्यनेन [अल 'अला` बिन् अल मुसैय्यब] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन् अम्रु बिन् मुर्राह] इत्यस्मात् [सलीम अल अफ्थास्] इत्यस्मात् [अबू उबैदाह] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह] इत्यस्मात्, [खालिद] इत्यनेन [अल 'अला`] इत्यस्मात् [अमरु बिन् मुर्राह] इत्यस्मात् [अबू उबैदाह] इत्यस्मात् एतां हदीसं कथितम्