प्रतिनिधि हदीस
Utusan yang membawa surat Rasulullah diusir dari majelis
Imam Bukhari : 2723حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَبَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَيْهِ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي هَا هُنَا أَحَدًا مِنْ قَوْمِهِ لِأَسْأَلَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍأَنَّهُ كَانَ بِالشَّأْمِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدِمُوا تِجَارًا فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَجَدَنَا رَسُولُ قَيْصَرَ بِبَعْضِ الشَّأْمِ فَانْطُلِقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلِيَاءَ فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ وَعَلَيْهِ التَّاجُ وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ إِلَيْهِ نَسَبًا قَالَ مَا قَرَابَةُ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فَقُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ وَأَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لِأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا الرَّجُلَ عَنْ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي عَنْهُ وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ أَنْ يَأْثُرُوا الْكَذِبَ عَنِّي فَصَدَقْتُهُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا فَقَالَ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ عَلَى الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ الْآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ نَحْنُ نَخَافُ أَنْ يَغْدِرَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ يُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ لَا أَخَافُ أَنْ تُؤْثَرَ عَنِّي غَيْرُهَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَتْ حَرْبُهُ وَحَرْبُكُمْ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلًا وَسِجَالًا يُدَالُ عَلَيْنَا الْمَرَّةَ وَنُدَالُ عَلَيْهِ الْأُخْرَى قَالَ فَمَاذَا يَأْمُرُكُمْ بِهِ قَالَ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ لَهُ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ ذُو نَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قَدْ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تَخْلِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا يَغْدِرُونَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ تَكُونُ دُوَلًا وَيُدَالُ عَلَيْكُمْ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الْأُخْرَى وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى وَتَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ قَالَ وَهَذِهِ صِفَةُ النَّبِيِّ قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ وَإِنْ يَكُ مَا قُلْتَ حَقًّا فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَلَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ قَدَمَيْهِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا أَنْ قَضَى مَقَالَتَهُ عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ فَلَا أَدْرِي مَاذَا قَالُوا وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا فَلَمَّا أَنْ خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَوْتُ بِهِمْ قُلْتُ لَهُمْ لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ هَذَا مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ يَخَافُهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلًا مُسْتَيْقِنًا بِأَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الْإِسْلَامَ وَأَنَا كَارِهٌ
हामीलाई [इब्राहिम बिन हमजाह] ले हामीलाई [इब्राहिम बिन साद] ले [सालिह बिन कैसान] ले [इब्न शिहाब] ले [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उतबाह] ले [अब्दुल्लाह बिन अब्बास रद्दिलल्लाहु 'अनहुमा] ले बताएका छन् कि उनले उनलाई जानकारी दिए कि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमले रोमीहरूका राजा कैशरलाई एउटा पत्र लेखेका थिए जसमा उनलाई इस्लाम धर्म अपनाउन आमन्त्रित गरिएको थियो। त्यसैले उनले दिह्याह अल कल्बीलाई आफ्नो पत्रसहित पठाए र रसूलल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमले उनलाई पहिले बुशराका अधिकारीहरूलाई दिन र त्यसपछि कैशरलाई दिन आदेश दिए। र कैशर, जब अल्लाहले उनलाई फारसी सेनाहरू विरुद्ध जिताउनुभयो, उनी अल्लाहले दिएको विजयको लागि धन्यवादको रूपमा हिमश शहरदेखि इलिया शहरको बीचमा हिंडे। जब रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमको पत्र कैशरकहाँ आयो, उनले त्यो पत्र पढेपछि भने: 'उनको समुदायबाट एक जनालाई मेरो अगाडि ल्याऊ ताकि म उनीहरूलाई रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमको बारेमा सोध्न सकूँ।' [इब्न 'अब्बास' रद्लियाल्लाहु 'अन्हुले भने; [अबू सुफ्यान बिन हरब] ले मलाई भने कि त्यस समयमा उनी कुरैश मानिसहरूसँग सिरियाको भूमिमा थिए जो पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम र कुरैश काफिरहरू बीचको शान्ति/सन्धिको अवधिमा व्यापार गर्न त्यस देशको भ्रमण गरेका थिए। अबू सुफ्यानले भने: 'त्यसैले हामी सिरियामा हुँदा कैशरका दूत हामीलाई भेटे र त्यसपछि उनी मलाई र मेरा साथीहरूलाई निम्तो दिन गए जबसम्म हामी इलियाको भूमिमा आइपुगेनौं।' हामीलाई कैशरलाई भेट्न भित्र जान आमन्त्रित गरियो, जो त्यस समयमा आफ्नो शाही सभामा बसिरहेका थिए जब उनले मुकुट लगाएका थिए र उनको वरिपरि रोमन राज्यका प्रतिष्ठित व्यक्तिहरू थिए। त्यसैले उनले आफ्नो दोभाषेलाई भने: 'उनीहरूलाई सोध्नुहोस् कि उनीहरूमध्ये कसको नाता पैगम्बर भएको दाबी गर्ने मानिससँग सबैभन्दा नजिकको नाता - रगतको नाता - छ'। अबू सुफियानले भने; त्यसैले मैले भने: 'म वंशमा सबैभन्दा नजिकको व्यक्ति हुँ'। उनले सोधे: 'तिम्रो उहाँसँग के सम्बन्ध छ?' मैले जवाफ दिए: 'उनी मेरो काकाको छोरा हुन्'। र त्यस समयमा बनी 'अब्दु मनाफ' को सन्तानबाट म बाहेक कोही थिएन। त्यसपछि कैशरले फेरि भने: 'उसलाई मेरो नजिक ल्याऊ'। त्यसपछि उनले मेरा साथीहरूलाई आदेश दिए र मेरो काँध नजिकै पङ्क्तिमा मेरो पछाडि उभिन लगाए। त्यसपछि उनले आफ्नो दोभाषेलाई भने: 'उसका साथीहरूलाई भन कि मैले यो मानिसलाई पैगम्बर भएको दाबी गर्ने मानिसको बारेमा सोधेको थिएँ। यदि उसले झूट बोल्छ भने तिमी उसलाई झूट बोल्छौ'। अबू सुफियानले भने: “अल्लाहको कसम, यदि मैले झूट बोल्दा मेरा साथीहरूमा नराम्रो प्रभाव पार्ने लाज नभएको भए, जब उनले मलाई पैगम्बर (अल्लाहको शान्ति र आशीर्वाद) को बारेमा सोधे, म झूट बोल्ने थिएँ। तर म तिनीहरूलाई झूटको नराम्रो छवि दिन लज्जित थिएँ, त्यसैले मैले यसको पुष्टि गरें।” त्यसपछि उनले आफ्नो दोभाषेलाई भने: “उहाँलाई भन, तिमीहरूमध्ये यो मानिसको वंश के हो?” मैले जवाफ दिए: “हामीमध्ये, उनी राम्रो वंशका मानिस हुन्।” उनले फेरि सोधे: “के तिमीहरूमध्ये कसैले उहाँलाई पैगम्बरको रूपमा यो कुरा भनेको छ?” मैले जवाफ दिए: “कसैले पनि भनेको छैन।” उनले फेरि सोधे: “के तपाईंले यो दाबी गर्नु अघि उहाँलाई कहिल्यै झूट बोलेको आरोप लगाउनुभएको थियो?” मैले जवाफ दिए: “कहिल्यै होइन।” उनले फेरि सोधे: “के उहाँका पुर्खाहरूमध्ये कोही कहिल्यै राजा भए?” मैले जवाफ दिए: “कुनै पनि होइन।” उनले फेरि सोधे: 'उहाँलाई पछ्याउने मानिसहरू प्रमुख व्यक्तिहरू मध्येबाट हुन् वा कमजोरहरू मध्येबाट?' मैले जवाफ दिए: 'उहाँलाई पछ्याउनेहरू पनि कमजोर मानिसहरू हुन्'। उनले फेरि सोधे: 'उहाँका अनुयायीहरू बढ्दैछन् वा घट्दैछन्? ''। मैले जवाफ दिएँ: 'वास्तवमा यो बढ्दै गइरहेको छ'। उनले फेरि सोधे: 'के कोही छ जो आफ्नो धर्मको शिक्षालाई घृणा गरेको कारणले फेरि धर्मत्यागी हुन्छ?' मैले जवाफ दिएँ: 'केही छैन'। उनले फेरि सोधे: 'के उसले कहिल्यै धोका दियो?' मैले जवाफ दिएँ: 'कहिल्यै होइन। र हामी अहिले शान्तिको अवधिमा छौं र हामी चिन्तित छौं कि उसले हामीलाई धोका दिनेछ। अबु सुफियानले भने: 'राजाले मलाई एक शब्द पनि बोल्ने मौका दिएनन् ताकि म उनको आलोचना गर्न सकूँ - पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम - जहाँ मलाई डर थिएन कि ती शब्दहरूले अरू मानिसहरूलाई मेरो बारेमा - नराम्रो - छाप दिनेछन्'। उनले फेरि सोधे: 'के तिमी उनीसँग लडिरहेका छौ वा उनी तिमीसँग लडिरहेका छन्?' मैले जवाफ दिएँ: 'हो'। उनले जारी राखे: 'तिम्रो युद्ध कसरी समाप्त भयो?' मैले जवाफ दिएँ: 'हामी बीच विजय र हार पालैपालो हुन्छ। कहिलेकाहीं उसले हामीलाई हराउँछ र कहिलेकाहीं हामीले उसलाई हरायौं'। उनले फेरि सोधे: 'त्यसो भए उसले तिमीलाई के गर्न आदेश दियो?' मैले जवाफ दिएँ: 'उहाँले हामीलाई अल्लाहको मात्र पूजा गर्न र उहाँसँग कुनै पनि कुरा साझेदार नगर्न आदेश दिनुभयो र उहाँले हामीलाई हाम्रा पुर्खाहरूले पूजा गरेको पूजा गर्न निषेध गर्नुभयो। उहाँले हामीलाई नमाज पढ्न, सदाकाह गर्न, इमान्दार हुन, वाचा पूरा गर्न र आदेश पूरा गर्न पनि आदेश दिनुभयो'। मैले यी सबैको जवाफ दिँदै गर्दा उहाँले आफ्नो दोभाषेलाई भन्नुभयो: 'उहाँलाई भन्नुहोस् कि जब मैले तपाईंलाई तिमीहरूमाझ उहाँको वंशको बारेमा सोधें, तपाईंले जवाफ दिनुभयो कि उहाँ राम्रो वंशको मानिस हुनुहुन्थ्यो। र त्यो वास्तवमा एक रसूल थियो जसलाई सधैं उहाँको वंश - वंशज - उहाँका मानिसहरूमाझ पठाइयो। र जब मैले तपाईंलाई सोधें कि तपाईंहरूमध्ये कसैले उहाँको अगाडि यो स्वीकारोक्ति गरेको थियो, तपाईंले जवाफ दिनुभयो कि कसैले गर्नुभएको थिएन। त्यसैले मैले भनें, यदि तपाईंहरूमध्ये कसैले उहाँको अगाडि यो स्वीकारोक्ति गरेको थियो भने, यो व्यक्ति उहाँभन्दा पहिलेका मानिसहरूका कुराहरू मात्र पछ्याउँदै थियो। र जब मैले तपाईंलाई सोधें कि के तपाईंले यो स्वीकारोक्ति गर्नु अघि कहिल्यै उहाँलाई झूट बोलेको आरोप लगाउनुभएको थियो, तपाईंले होइन भन्नुभयो। त्यसैले त्यसबाट मलाई थाहा थियो कि उहाँको लागि मानिसहरूलाई झूट बोल्नबाट बच्न र त्यसपछि अल्लाहको विरुद्ध झूट बोल्ने साहस गर्न असम्भव थियो। र जब मैले तपाईंलाई सोधें कि उनका पुर्खाहरू मध्ये कोही राजा थिए भने, तपाईंले होइन भन्नुभयो। मैले भनें, यदि उनका पुर्खाहरूमध्ये कोही राजा थिए भने, मैले भनें, यो व्यक्तिले आफ्ना पुर्खाहरूको राज्य खोजिरहेको छ—पुनः प्राप्ति गर्दैछ—। अनि जब मैले तपाईंलाई सोधें कि उनलाई पछ्याउनेहरू कुलीनहरूमध्येका थिए कि कमजोरहरू, तपाईंले भन्नुभयो कि कमजोरहरूले उनलाई पछ्याए। अनि वास्तवमा, तिनीहरू मेसेन्जरका अनुयायीहरू थिए। अनि जब मैले तपाईंलाई सोधें कि उनका अनुयायीहरू बढ्दैछन् वा घट्दैछन्, तपाईंले भन्नुभयो कि तिनीहरू बढ्दैछन्। अनि वास्तवमा, विश्वास पूर्ण नभएसम्म बढ्दै जान्छ। अनि जब मैले तपाईंलाई सोधें कि कोही आफ्नो धर्मको शिक्षालाई अँगालेपछि घृणाको कारणले धर्मत्यागी भयो भने, तपाईंले भन्नुभयो, होइन। अनि विश्वास त्यस्तै हो, एक पटक यो हृदयको गहिराइमा प्रवेश गरेपछि, कसैले पनि यसलाई घृणा गर्दैन - कसैको धर्मको शिक्षाको सन्दर्भमा -। अनि जब मैले तपाईंलाई सोधें कि उसले तपाईंलाई कहिल्यै धोका दिएको छ कि छैन, तपाईंले कहिल्यै जवाफ दिनुभएन। अनि यसरी नै मेसेन्जरहरूले विश्वासघात गर्दैनन्। अनि जब मैले तपाईंलाई सोधें कि तपाईं उनीसँग लड्दै हुनुहुन्छ र उनी तपाईंसँग लडिरहेका छन्, तपाईंले जवाफ दिनुभयो कि बारम्बार युद्धहरू भएका छन् र तपाईंको र उनका युद्धहरू परिवर्तन भएका छन्। कहिलेकाहीं उसले तपाईंलाई हराउँछ र कहिलेकाहीं तपाईंले अन्य अवसरहरूमा उसलाई हराउन सक्नुहुन्छ। अनि यसरी नै रसूलहरूको परीक्षा लिइयो र अन्ततः विजय निश्चित रूपमा उनीहरूको नै भयो। अनि जब मैले तपाईंलाई सोधें कि उहाँले तपाईंलाई के गर्न आदेश दिनुभयो, तपाईंले जवाफ दिनुभयो कि उहाँले तपाईंलाई अल्लाहको उपासना गर्न आदेश दिनुभएको छ, उहाँसँग कुनै पनि कुरामा साझेदार नगर्नुहोस् र तपाईंका पुर्खाहरूले पूजा गर्ने कुराहरूबाट तपाईंलाई निषेध गर्नुहोस् र उहाँले तपाईंलाई प्रार्थना गर्न, सदाकाह दिन, इमानदार हुन, आफ्ना वाचाहरू पूरा गर्न र आफ्नो आदेश पूरा गर्न आदेश दिनुभएको छ।' राजाले भने: 'यी एक पैगम्बरका गुणहरू हुन्। वास्तवमा, मलाई पहिले नै थाहा थियो कि अन्तिम पैगम्बर प्रकट भएका थिए, तर मैले कहिल्यै सोचेको थिइनँ कि उहाँ तिमीहरूमध्येबाट आउनुहुनेछ - कुरैश -। यदि तपाईंले भनेको कुरा सत्य हो भने, उहाँले साँच्चै मेरो खुट्टा मुनिको भूमिमा शासन गर्नुहुनेछ, र यदि मलाई उहाँलाई भेट्ने कुनै आशा थियो भने, म उहाँलाई भेट्न निश्चित रूपमा बाध्य हुनेछु। र यदि म उहाँको अगाडि भएको भए, म उहाँको खुट्टाको तलाउ धुनेछु।' अबू सुफियानले भने: 'त्यसपछि उनले पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट एउटा पत्र मागे र उहाँलाई पढेर सुनाए, जसको सामग्री थियो; 'बिस्मिल्लाहि रहमानिर रहिम।' अल्लाहका सेवक र उनका रसूल मुहम्मदबाट रोमीहरूका राजा हेराक्लियसलाई, निर्देशनहरू पालना गर्नेहरूका लागि सुरक्षा। त्यसपछि त्यसबाट, म तपाईंलाई साँच्चै इस्लामको आह्वानका साथ बोलाउँछु। इस्लाममा प्रवेश गर्नुहोस् र तपाईं सुरक्षित हुनुहुनेछ। इस्लाममा प्रवेश गर्नुहोस् र अल्लाहले तपाईंलाई दोब्बर प्रतिफल दिनुहुनेछ। यद्यपि, यदि तपाईं अनिच्छुक हुनुहुन्छ भने तपाईंले अरिसियिन -इरापा- राष्ट्रको पाप बोक्नुहुनेछ। र; - त्यो पत्रमा उनले अल्लाहको वचन QS Alu 'इमरान पद 63- लेखे जसको अर्थ हो: - 'हे किताबवालाहरू, आउनुहोस् - एउटा वचन - फैसला - हामी र तिमीहरू बीच कुनै मतभेद छैन, कि हामी अल्लाह बाहेक कसैको पूजा गर्दैनौं र हामी उहाँसँग केही पनि साझेदार गर्दैनौं र हामीमध्ये कसैले अल्लाह बाहेक अरूलाई प्रभुको रूपमा लिँदैनौं। यदि तिनीहरू फर्किए भने तिनीहरूलाई भन: 'साक्षी रहनुहोस्, हामी अल्लाहको आज्ञा पालन गर्नेहरू हौं'। अबू सुफियानले भने: 'जब राजाले आफ्नो भनाइ समाप्त गरे अचानक उनको वरिपरिका मानिसहरूबाट रोमी प्रतिष्ठित व्यक्तिहरूबाट ठूलो आवाज आयो र तिनीहरूको आवाज बढ्यो र मैले तिनीहरू के भनिरहेका थिए भनेर बुझिन।' त्यसपछि हामीलाई त्यहाँबाट निस्कन आदेश दिइयो। जब म मेरा साथीहरूसँग जान लागेका थिएँ र म उनीहरूको सभाबाट टाढा गएँ, मैले मेरा साथीहरूलाई भने: 'अबू कब्स्याहको यो छोराको कुरा साँच्चै राम्रो छ। यो बनी असफरको राजा हो - एक पहेँलो छाला/रोमन राष्ट्र - जसको उनी पनि चिन्ता गर्छन्'। अबू सुफियानले फेरि भने: 'अल्लाहको कसम, म सधैं अपमानित महसुस गर्थें र धेरै विश्वस्त थिएँ कि उसको मामिला - उसको धर्म - सफल हुनेछ जबसम्म अन्ततः अल्लाहले मेरो हृदय इस्लाम स्वीकार गर्न खोलिदिए, यद्यपि पहिले मलाई यो घृणा थियो'।