Hadith Representative
Utusan yang membawa surat Rasulullah diusir dari majelis
Imam Bukhari : 2723حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَبَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَيْهِ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي هَا هُنَا أَحَدًا مِنْ قَوْمِهِ لِأَسْأَلَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍأَنَّهُ كَانَ بِالشَّأْمِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدِمُوا تِجَارًا فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَجَدَنَا رَسُولُ قَيْصَرَ بِبَعْضِ الشَّأْمِ فَانْطُلِقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلِيَاءَ فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ وَعَلَيْهِ التَّاجُ وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ إِلَيْهِ نَسَبًا قَالَ مَا قَرَابَةُ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فَقُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ وَأَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لِأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا الرَّجُلَ عَنْ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي عَنْهُ وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ أَنْ يَأْثُرُوا الْكَذِبَ عَنِّي فَصَدَقْتُهُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا فَقَالَ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ عَلَى الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ الْآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ نَحْنُ نَخَافُ أَنْ يَغْدِرَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ يُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ لَا أَخَافُ أَنْ تُؤْثَرَ عَنِّي غَيْرُهَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَتْ حَرْبُهُ وَحَرْبُكُمْ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلًا وَسِجَالًا يُدَالُ عَلَيْنَا الْمَرَّةَ وَنُدَالُ عَلَيْهِ الْأُخْرَى قَالَ فَمَاذَا يَأْمُرُكُمْ بِهِ قَالَ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ لَهُ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ ذُو نَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قَدْ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تَخْلِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا يَغْدِرُونَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ تَكُونُ دُوَلًا وَيُدَالُ عَلَيْكُمْ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الْأُخْرَى وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى وَتَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ قَالَ وَهَذِهِ صِفَةُ النَّبِيِّ قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ وَإِنْ يَكُ مَا قُلْتَ حَقًّا فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَلَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ قَدَمَيْهِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا أَنْ قَضَى مَقَالَتَهُ عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ فَلَا أَدْرِي مَاذَا قَالُوا وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا فَلَمَّا أَنْ خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَوْتُ بِهِمْ قُلْتُ لَهُمْ لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ هَذَا مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ يَخَافُهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلًا مُسْتَيْقِنًا بِأَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الْإِسْلَامَ وَأَنَا كَارِهٌ
[ഇബ്രാഹിം ബിൻ ഹംസ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് [സാലിഹ് ബിൻ കൈസനിൽ നിന്ന്] [ഇബ്നു ശിഹാബിൽ നിന്ന്] [ഉബൈദുള്ള ബിൻ അബ്ദുല്ല ബിൻ ഉത്ബയിൽ നിന്ന്] [അബ്ദുല്ല ബിൻ അബ്ബാസ് റദ്ലിയല്ലാഹു അൻഹുമ] യിൽ നിന്ന് [ഇബ്രാഹിം ബിൻ ഹംസ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, റസൂലുല്ലാഹ് ശല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം റോമാക്കാരുടെ രാജാവായ ഖൈഷറിന് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കത്തെഴുതിയതായി അദ്ദേഹം അറിയിച്ചതായി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം തന്റെ കത്ത് ദിഹ്യ അൽ കൽബിയെ അദ്ദേഹത്തിന് അയച്ചു, റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അദ്ദേഹത്തോട് അത് ആദ്യം ബുഷ്റ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് നൽകാനും പിന്നീട് ഖൈഷറിന് നൽകാനും കൽപ്പിച്ചു. പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിനെതിരെ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തെ വിജയിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അല്ലാഹു നൽകിയ വിജയത്തിന് നന്ദി പറയുന്നതിനായി അദ്ദേഹം ഹിംഷ് നഗരത്തിനിടയിലൂടെ ഇയ്ലിയാ നഗരത്തിലേക്ക് നടന്നു. റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ കത്ത് കൈഷറിന് ലഭിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം അത് വായിച്ചതിനുശേഷം പറഞ്ഞു: 'അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആൾക്കാരിൽ നിന്ന് ഒരാളെ എന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരൂ, അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് അവരോട് ചോദിക്കാൻ കഴിയും'. [ഇബ്നു അബ്ബാസ്] റദ്ലിയല്ലാഹു അൻഹു പറഞ്ഞു; [അബു സുഫ്യാൻ ബിൻ ഹർബ്] ആ സമയത്ത് സിറിയൻ ദേശത്ത് നബി (സ) യും ഖുറൈശി അവിശ്വാസികളും തമ്മിലുള്ള സമാധാന/വെടിനിർത്തൽ കാലയളവിൽ വ്യാപാരം നടത്താൻ ആ രാജ്യം സന്ദർശിച്ച ഖുറൈശി ജനതയോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു, അബു സുഫ്യാൻ പറഞ്ഞു; 'അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ സിറിയയിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ കൈഷറിന്റെ ദൂതൻ ഞങ്ങളെ കണ്ടുമുട്ടി, പിന്നീട് അദ്ദേഹം എന്നെയും എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെയും ക്ഷണിക്കാൻ പോയി. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഇയ്ലിയാ നാട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ, കൈഷർ തന്റെ രാജകീയ സഭയിൽ ഇരിക്കുകയും റോമൻ രാജ്യത്തിന്റെ ഉന്നതർ ചുറ്റും ഒരു കിരീടം ധരിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം തന്റെ വ്യാഖ്യാതാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'അവരിൽ ആർക്കാണ് പ്രവാചകനാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന മനുഷ്യനുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത നസബ് - രക്തബന്ധം - ഉള്ളതെന്ന് അവരോട് ചോദിക്കൂ'. അബു സുഫ്യാൻ പറഞ്ഞു; അങ്ങനെ ഞാൻ പറയുന്നു; 'പരമ്പരയിൽ ഏറ്റവും അടുത്ത വ്യക്തി ഞാനാണ്'. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങളും അദ്ദേഹവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം എന്താണ്?' ഞാൻ മറുപടി നൽകി; 'അദ്ദേഹം എന്റെ അമ്മാവന്റെ മകനാണ്'. ആ സമയത്ത് ബനീ അബ്ദു മനാഫിന്റെ പിൻഗാമികളിൽ നിന്ന് എന്നെ കൂടാതെ മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നീട് ഖൈഷർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു; 'അവനെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരിക'. പിന്നീട് അദ്ദേഹം എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോട് കൽപ്പിക്കുകയും അവരെ എന്റെ പിന്നിൽ എന്റെ തോളിനടുത്ത് നിരയായി നിർത്തുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ വ്യാഖ്യാതാവിനോട് പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ പ്രവാചകനാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ആളെക്കുറിച്ച് ഈ വ്യക്തിയോട് ചോദിച്ചതായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോട് പറയുക. അദ്ദേഹം കള്ളം പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോട് കള്ളം പറയണം'. അബൂ സുഫ്യാൻ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, ആ സമയത്ത് എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളിൽ - ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞാൽ - നാണക്കേട് കൊണ്ടല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ - അദ്ദേഹം പ്രവാചകൻ (സ)യെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കള്ളം പറയുമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഞാൻ അവർക്ക് നുണയുടെ മോശം ധാരണ നൽകിയാൽ ഞാൻ ലജ്ജിക്കും, അങ്ങനെ ഞാൻ അത് സ്ഥിരീകരിച്ചു'. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം വീണ്ടും തന്റെ വ്യാഖ്യാതാവിനോട് പറഞ്ഞു; "നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ഈ മനുഷ്യന്റെ ബന്ധം എന്താണെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് പറയൂ?" “ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ, അദ്ദേഹം നല്ല പാരമ്പര്യമുള്ള ആളാണ്” എന്ന് ഞാൻ മറുപടി നൽകി. അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും പ്രവാചകനാണെന്ന് ഈ അവകാശവാദം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?” ഞാൻ മറുപടി നൽകി, “ഒരിക്കലും ഇല്ല.” അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “ഈ അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ കള്ളം പറഞ്ഞോ?” ഞാൻ മറുപടി നൽകി, “ഒരിക്കലും ഇല്ല.” അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർവ്വികരിൽ ആരെങ്കിലും എപ്പോഴെങ്കിലും രാജാക്കന്മാരായി മാറിയിട്ടുണ്ടോ?” ഞാൻ മറുപടി നൽകി, “ആരുമില്ല.” അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുന്നവർ പ്രഭുക്കന്മാരിൽ നിന്നോ ദുർബലരിൽ നിന്നോ?” ഞാൻ മറുപടി നൽകി, “വാസ്തവത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുന്നവർ ദുർബലരാണ്.” അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ വർദ്ധിക്കുകയോ കുറയുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?” ഞാൻ മറുപടി നൽകി, “വാസ്തവത്തിൽ, അവർ വർദ്ധിക്കുകയാണ്.” അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “അവരുടെ മതം സ്വീകരിച്ചതിനുശേഷം അതിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളോടുള്ള വെറുപ്പ് കാരണം വീണ്ടും വിശ്വാസത്യാഗികളാകുന്ന ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?” ഞാൻ മറുപടി നൽകി, “ആരുമില്ല.” അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “അവരുടെ മതം സ്വീകരിച്ചതിനുശേഷം അതിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളോടുള്ള വെറുപ്പ് കാരണം വീണ്ടും വിശ്വാസത്യാഗികളാകുന്ന ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?” ഞാൻ മറുപടി നൽകി, “ആരുമില്ല.” അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “അദ്ദേഹം എപ്പോഴെങ്കിലും വഞ്ചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?” ഞാൻ മറുപടി നൽകി; 'ഒരിക്കലും ഇല്ല.' ഞാൻ മറുപടി നൽകി; 'ഒരിക്കലും ഇല്ല.' ഇപ്പോൾ നമ്മൾ സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ്, അവൻ നമ്മളെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുമോ എന്ന് ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നു. അബൂ സുഫ്യാൻ പറഞ്ഞു; 'രാജാവ് എനിക്ക് ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാൻ അവസരം തന്നില്ല - പ്രവാചകൻ - ആ വാക്കുകൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്നെക്കുറിച്ച് ഒരു മോശം ധാരണ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടില്ല. അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു; 'നീ അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണോ അതോ അവൻ നിന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണോ?' ഞാൻ ഉത്തരം നൽകി; 'അതെ'. അദ്ദേഹം തുടർന്നു; 'നിങ്ങളുടെ യുദ്ധം എങ്ങനെ അവസാനിച്ചു?' ഞാൻ ഉത്തരം നൽകി; 'വിജയവും പരാജയവും നമുക്കിടയിൽ മാറിമാറി വരും. ചിലപ്പോൾ അവൻ നമ്മളെ അടിക്കും, മറ്റു ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ അവനെ അടിക്കും'. അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു; 'പിന്നെ എന്താണ് അവൻ നിങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചത്?' ഞാൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കണമെന്നും അവനോട് യാതൊന്നിനെയും പങ്കുചേർക്കരുതെന്നും അവൻ ഞങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചു, നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ആരാധിച്ചിരുന്നതിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവൻ ഞങ്ങളെ വിലക്കി. പ്രാർത്ഥനകൾ നിർവഹിക്കാനും, ശദാഖ നൽകാനും, സത്യസന്ധരായിരിക്കാനും, വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറ്റാനും, കൽപ്പനകൾ നിറവേറ്റാനും അവൻ ഞങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചു'. ഇതിനെല്ലാം ഞാൻ ഉത്തരം നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ പരിഭാഷകനോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്കിടയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വംശാവലിയെ കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹം നല്ല വംശാവലിയിൽ പെട്ട ആളാണെന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതായി അദ്ദേഹത്തോട് പറയുക. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനതയുടെ വംശാവലിയിൽ എപ്പോഴും അയക്കപ്പെടുന്ന ദൂതനാണ് അദ്ദേഹം. നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പ് ഈ കുമ്പസാരം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനാൽ നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പ് ഇത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ വ്യക്തി അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പ് വന്നവരുടെ വാക്കുകൾ പിന്തുടരുക മാത്രമാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഈ കുമ്പസാരം പറയുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് ആരോപിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനാൽ ജനങ്ങളോട് കള്ളം പറയാതിരിക്കാനും പിന്നീട് അല്ലാഹുവിനെതിരെ കള്ളം പറയാൻ ധൈര്യപ്പെടാനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർവ്വികരിൽ ആരെങ്കിലും രാജാക്കന്മാരാണോ എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർവ്വികരിൽ ആരെങ്കിലും രാജാക്കന്മാരായിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ വ്യക്തി തന്റെ പൂർവ്വികരുടെ രാജ്യം തേടുകയാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്ന ആളുകൾ കുലീനരാണോ അതോ ദുർബലരാണോ എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നത് ദുർബലരാണെന്ന് നിങ്ങൾ മറുപടി നൽകി. തീർച്ചയായും അവർ പ്രവാചകന്റെ അനുയായികളായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ വർദ്ധിക്കുകയാണോ കുറയുകയാണോ എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവർ വർദ്ധിക്കുകയാണെന്നാണ് നിങ്ങൾ മറുപടി നൽകിയത്. അങ്ങനെയാണ് വിശ്വാസം പൂർണതയിലേക്ക് വളരുക. മതം സ്വീകരിച്ചതിനുശേഷം അതിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളെ വെറുത്തതിനാൽ വിശ്വാസത്യാഗികളായ ആളുകളുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അങ്ങനെയല്ലെന്ന് നിങ്ങൾ മറുപടി നൽകി. വിശ്വാസം ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ആരും അതിനെ വെറുക്കില്ല - ഒരാളുടെ മതത്തിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം -. അവൻ എപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങളെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഉത്തരം നൽകിയില്ല. അങ്ങനെയാണ് ദൂതന്മാർ ഒറ്റിക്കൊടുക്കില്ല. നിങ്ങൾ അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നുണ്ടോ, അവൻ നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണോ എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, പതിവായി യുദ്ധങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്നും നിങ്ങളുടെയും അവന്റെയും യുദ്ധങ്ങൾ മാറിയിട്ടുണ്ടെന്നും നിങ്ങൾ മറുപടി നൽകി. ചിലപ്പോൾ അവൻ നിങ്ങളെ തോൽപ്പിക്കുന്നു, ചിലപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് മറ്റ് അവസരങ്ങളിൽ അവനെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയും. അങ്ങനെയാണ് ദൂതന്മാർ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്, അവസാനം വിജയം തീർച്ചയായും അവരുടേതായിരുന്നു. "അല്ലാഹുവിനോട് അവൻ എന്ത് കൽപ്പിക്കാൻ കല്പിച്ചു എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അല്ലാഹുവിനോട് പങ്കുചേർക്കാതിരിക്കാനും, നിങ്ങളുടെ പൂർവ്വികർ ആരാധിച്ചിരുന്നതിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ വിലക്കാനും അവൻ നിങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചു എന്നും, നമസ്കാരം നിർവഹിക്കാനും, ശദാഖത്ത് നൽകാനും, സത്യസന്ധരായിരിക്കാനും, നിങ്ങളുടെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറ്റാനും, നിങ്ങളുടെ കൽപ്പനകൾ നിറവേറ്റാനും അവൻ നിങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചു എന്നും നിങ്ങൾ മറുപടി നൽകി." രാജാവ് പറഞ്ഞു; "അതൊക്കെ ഒരു പ്രവാചകന്റെ ഗുണങ്ങളാണ്. തീർച്ചയായും, അവസാനത്തെ പ്രവാചകൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹം നിങ്ങളിൽ നിന്ന് - ഖുറൈശികളിൽ നിന്ന് - വരുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല. നിങ്ങൾ പറയുന്നത് സത്യമാണെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ എന്റെ കാലിനടിയിലുള്ള ഭൂമിയെ അദ്ദേഹം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭരിക്കും, അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രതീക്ഷയുണ്ടെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ എന്നെത്തന്നെ നിർബന്ധിക്കും. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൽ കഴുകുമായിരുന്നു." അബു സുഫ്യാൻ പറഞ്ഞു; "പിന്നെ അദ്ദേഹം റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്ന് ഒരു കത്ത് ചോദിച്ചു, അത് അദ്ദേഹത്തിന് വായിച്ചുകൊടുത്തു, അതിലെ ഉള്ളടക്കം: 'ബിസ്മില്ലാഹിർ റഹ്മാനിർ റഹിം'. അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസനും അവന്റെ ദൂതനുമായ മുഹമ്മദ് മുതൽ റോമാക്കാരുടെ രാജാവായ ഹിർക്ലിയസ് വരെ, നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവർക്ക് സുരക്ഷ. അപ്പോൾ അതിൽ നിന്ന്, ഇസ്ലാമിന്റെ ആഹ്വാനത്തോടെ ഞാൻ നിങ്ങളെ ശരിക്കും വിളിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിൽ പ്രവേശിക്കുക, നിങ്ങൾ സുരക്ഷിതരായിരിക്കും. ഇസ്ലാമിൽ പ്രവേശിക്കുക, അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ഇരട്ടി പ്രതിഫലം നൽകും. എന്നിരുന്നാലും, നിങ്ങൾ മടിച്ചാൽ അരിസിയ്യിൻ -ഇറാപ - ജനതയുടെ പാപങ്ങൾ നിങ്ങൾ വഹിക്കും. കൂടാതെ; -കത്തിൽ അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ വാക്കുകൾ എഴുതി QS ആലു 'ഇംറാൻ വാക്യം 63- അതായത്; -'ഓ ഗ്രന്ഥക്കാരേ, നമുക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ഒരു തർക്കവുമില്ല; അല്ലാഹുവിനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നാം ആരാധിക്കരുത്, അവനോട് യാതൊന്നിനെയും പങ്കുചേർക്കരുത്, അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരെ ദൈവങ്ങളായി സ്വീകരിക്കരുത്. അവർ പിന്തിരിഞ്ഞാൽ അവരോട് പറയുക; 'ശ്രദ്ധിക്കുക; ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന് കീഴ്പ്പെട്ട ആളുകളാണ്-'. അബു സുഫ്യാൻ പറഞ്ഞു; 'രാജാവ് തന്റെ പ്രസ്താവന പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് റോമൻ പ്രമുഖരിൽ നിന്ന് ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടായി, അവരുടെ ശബ്ദം വർദ്ധിച്ചു, അവർ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പിന്നെ ഞങ്ങളോട് പോകാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം പോകാൻ ഒരുങ്ങുകയും അവരുടെ സദസ്സിൽ നിന്ന് ഞാൻ മാറിത്താമസിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോട് പറഞ്ഞു: 'അബു കബ്സിയയുടെ ഈ മകന്റെ കാര്യം തീർച്ചയായും വളരെ വലുതാണ്. ഇത് ബനീ അസ്ഫറിലെ ഒരു രാജാവാണ് - മഞ്ഞ നിറമുള്ള/റോമൻ ജനത - അദ്ദേഹവും അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചാണ് വിഷമിക്കുന്നത്'. അബു സുഫ്യാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, ഞാൻ എപ്പോഴും അപമാനിതനായി തോന്നി, മുമ്പ് ഞാൻ ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ വെറുത്തിരുന്നെങ്കിലും ഒടുവിൽ അല്ലാഹു എന്റെ ഹൃദയം ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ തുറക്കുന്നതുവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതകാര്യങ്ങൾ വിജയിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു'.