Hadith Representative
Utusan yang membawa surat Rasulullah diusir dari majelis
Imam Bukhari : 2723حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَبَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَيْهِ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي هَا هُنَا أَحَدًا مِنْ قَوْمِهِ لِأَسْأَلَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍأَنَّهُ كَانَ بِالشَّأْمِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدِمُوا تِجَارًا فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَجَدَنَا رَسُولُ قَيْصَرَ بِبَعْضِ الشَّأْمِ فَانْطُلِقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلِيَاءَ فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ وَعَلَيْهِ التَّاجُ وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ إِلَيْهِ نَسَبًا قَالَ مَا قَرَابَةُ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فَقُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ وَأَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لِأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا الرَّجُلَ عَنْ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي عَنْهُ وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ أَنْ يَأْثُرُوا الْكَذِبَ عَنِّي فَصَدَقْتُهُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا فَقَالَ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ عَلَى الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ الْآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ نَحْنُ نَخَافُ أَنْ يَغْدِرَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ يُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ لَا أَخَافُ أَنْ تُؤْثَرَ عَنِّي غَيْرُهَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَتْ حَرْبُهُ وَحَرْبُكُمْ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلًا وَسِجَالًا يُدَالُ عَلَيْنَا الْمَرَّةَ وَنُدَالُ عَلَيْهِ الْأُخْرَى قَالَ فَمَاذَا يَأْمُرُكُمْ بِهِ قَالَ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ لَهُ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ ذُو نَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قَدْ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تَخْلِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا يَغْدِرُونَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ تَكُونُ دُوَلًا وَيُدَالُ عَلَيْكُمْ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الْأُخْرَى وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى وَتَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ قَالَ وَهَذِهِ صِفَةُ النَّبِيِّ قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ وَإِنْ يَكُ مَا قُلْتَ حَقًّا فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَلَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ قَدَمَيْهِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا أَنْ قَضَى مَقَالَتَهُ عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ فَلَا أَدْرِي مَاذَا قَالُوا وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا فَلَمَّا أَنْ خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَوْتُ بِهِمْ قُلْتُ لَهُمْ لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ هَذَا مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ يَخَافُهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلًا مُسْتَيْقِنًا بِأَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الْإِسْلَامَ وَأَنَا كَارِهٌ
Heet os vertèld [Ibrahim bin Hamzah] heet os vertèld [Ibrahim bin Sa'ad] vaan [Salih bin Kaisan] vaan [Ibn Shihab] vaan ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin 'Utbah] vaan ['Abdullah bin 'Abbas radliallahu 'anhuma] dat hesulullahullahillahilam had geïnformeerd Wasallam sjreef ‘n brief aan Qaishar -de keuning vaan de Romeine- boe-in heer woort oetgenome um de Islam te omarme. Dus sjikde heer Dihyah Al Kalbiy mit zien brief nao häöm en Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bevelde häöm um ‘t iers aon de Bushra-funksjionarisse te geve en daonao aon Qaishar te geve. En Qaishar, wie Allah häöm tege de Perzische troepe wón, leep heer tusse de stad Himsh nao de stad Iyliya’ es ‘n dank veur de euverwinning dee Allah häöm heet gegeve. Wie de brief vaan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam nao Qaishar kaom, zag heer nao ‘t leze vaan ‘t: ‘Bring iemes vaan zien volk veur mich zodet ich hun kin vraoge euver Rasulullah shallallahu ’alaihi wasallam’. [Ibn 'Abbas] radliallahu 'anhu zag; [Abu Sufyan bin Harb] vertelde mich dat heer in dee tied in ‘t land Syrië waor mit ‘t Quraysh-volk dat dat land bezeukde um te handele in de periode vaan vrei/waostilstand tösse de Profeet sallallaahu ’alaihi wasallam en de Quraïsh-ongelouvige. vrun tot wienie we in ‘t land Iyliya aankaome.' We woorte oetgeneudigd um Qaishar te ontmoete, dee in dee tied in zien koninkleke vergadering zaot, onderwieles heer ‘n kroon droog, onderwieles d’r um hem heen hoegwaardigheidsbeklejers vaan ‘t Romeinse keuninkriek waore. Dus zag heer tege zien tolk: 'Vraag ze welke vaan hun de kortste nasab-bloodrelatie heet mèt de man dee beweert de Profeet te zien'. Abu Sufyan zag; dus zag ich: 'Ich bin de persoen die ut kortste in aafsjtamming is'. Heer vroog: 'Wat is eure relatie mit häöm?' Ich antwoorde: 'Heer is de zoon vaan mien oom'. En in dee tied waor d’r niemand vaan de naokoumelinge van Bani 'Abdu Manaf behalve mich. Toen zag Qaishar weer: 'Bring hem dichter bij mich'. Toen bevelde heer mien vrun en leet ze in ‘n rij kortbij mien schouders achter mich staon. Toen zag heer tege zien tolk: 'Zeg zien vrun dat ik deze man heet gevraog euver de man dee beweerde de Profeet te zien. Es heer liegt, dan liegste tege häöm'. Abu Sufyan zag: ‘Door Allah, es ‘t in dee tied neet waor gewees um sjaom dee ‘n slechte invlooj op mien vrun zouw höbbe gehad - es ich had geleug - zou ich höbbe geleug wie heer euver häöm vroog - de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam -. Ich zouw echter verlege zien es ich hun ‘n slech beeld gaof vaan liegen, dus ich bevestigde ‘t. Toen zag heer weer tot zien vertolker: 'Vertel häöm, wie is de aafsjtamming vaan deze man oonder uch?' Ich antwoorde: ‘Onder us is heer ‘n persoen dee ‘n gooje aafsjtamming heet’. Heer vroog weer: 'Heet emes vaan uch veur häöm dit gezag - es profeet?' Ich antwoorde: 'Noets gebäörd'. Heer vroog weer: 'Heet geer häöm iers besjöldigd vaan liegen veurtot heer deze bekentenis heet gezag?' Ich antwoorde: 'Noets'. Heer vroog nog ‘nmaol: ‘Is ‘n vaan zien veurouwers oets keuninge gewees?’ Ich antwoorde: 'Niks'. Heer vroog weer: 'Zien de lui die häöm volge oet de prominente lui of oet de zwakke?' Ich antwoorde: 'Zelfs degene die häöm volge zien zwakke minse'. Heer vroog weer: ‘Zien zien volgelinge touwnummend of aafnummend? ''. Ich antwoorde: 'In feite nump ut touw'. Heer vroog nog ‘nmaol: ‘Is d’r emes dee weer ‘n aafvallige is gewore umtot heer de lieringe vaan zien godsdeens haat? nao ‘t umhelse vaan häöm?' Ich antwoorde: 'Niks'. Heer vroog weer: 'Heet heer oets verraod?' Ich antwoorde: 'Noets. En veer zien noe in ‘n periode vaan vrei en veer zien bezörg dat heer us zal verraoje. Abu Sufyan zag: 'De keuning heet mich neet de kleinste kans gegeve um ein woord in te zètte zodet ich häöm koos kritisere - de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam - boe ich neet bang waor dat die wäörd aandere lui 'n - slechte - indrök euver mich zouwe geve'. Heer vroog nog ‘nmaol: 'Vechte gij tege häöm of vech heer tege uuch?' Ich antwoorde: 'Jao'. Heer ging wiejer: 'Wie is eur oorlog aafgemaak?' Ich antwoorde: 'Euverwinning en nederlaog wissele tusse us. Soms sloon heer us en aandere kiere sloon veer ‘m’. Heer vroog nog ‘nmaol: 'Wat heet heer uch dan geboje te doen?' Ich antwoorde: 'Heer heet us geboje um allein Allah te verere en niks mit Hem te assosiëre en heer verbood us um te verere wat ós veurouwers aanbidde. Heer gaof us ouch opdrach um gebede te doen, shadaqah te geve, eerlijk te zien, belofte te vervölle en mandate te vervölle. Heer zag tege zien tolk onderwieles dat ich dit alles beantwoorde: ‘Zegk ‘m dat wie ich uch vroog nao zien aafsjtamming oonder uch, geer antwoorde dat heer ‘n man vaan ‘n gooje aafsjtamming waor. En dat waor inderdaad ‘n Boodsjapper dee altied tusse zien lijne woort gestuurd - naokoumelinge - vaan zien volk. En wie ik uch vroog of d’r iemand ónger uch waor dee deze belijdenis veur häöm heet gemaak, antwoorde uch dat d’r niemand waor. Dus ik zeg dat es emes vaan ju ‘t veur häöm heet gezag, dat beteikent dat deze persoen gewoen volg wat de persoen veur hem heet gezag. En wie ich vroog ofste ‘m oets hads besjöldegd vaan liegen veurtot heer dees bekentenis deeg, antwoordeste datste ‘t noets hads. Daorum weit iech dat ‘t veur häöm oonmeugelek is um ziech te onthouwe vaan leuges tege lui te spreke en daonao tege Allah te durve te leuge. En wie ik uch vroog of eine vaan zien veurouwers keuninge waor gewore, antwoorde uch dat gein. Ich zag dat es eine vaan zien veurouwers oets keuninge waor gewees, ich zouw zègke dat deze persoen op zeuk waor - um trök te eise - ‘t keuninkriek vaan zien veurouwers. En wie ik uch vroog of de lui die ‘m volgde edel of zwak waore, antwoorde geer dat ‘t de zwakke waore die ‘m volgde. En inderdaad waore ze de volgers vaan de Profeet. En wie ik uch vroog of zien volgelinge touwnaome of aafnumme, antwoorde geer dat ze touwnaome. En zoe zal ‘t geluif blieve greuje tot perfectie. En wie ich uch vroog of d’r lui waore die aafvallige woorte umtot ze de lieringe vaan hun godsdeens haatte naodet ze ‘m hadde euvergenomme, antwoorde uch dat d’r gein waore. En zoe is ‘t gelouf, es ‘t de deepste vaan ‘t hart is binnegegaange, zal niemes ‘t haote - wat betröf de lieringe vaan emes z’n godsdeens -. En wie ich dich vroog of heer dich oets had verraoje, antwoordeste noets. En zoe zouwe de Boodsjappers neet verrade. En wie ich uch vroog of geer mit ‘m en heer tege uch vechde, antwoorde geer dat d’r dèks oorloge waore gewees en dat uch en ziene oorloge waore veranderd. Soms verslaot heer dich en soms kinste ‘m op aandere gelegenhede verslaon. En zoe woorte de Messengers getes en op ‘t ind waor de euverwinning zeker hunne. En wie ich uch vroog wat heer uch beveel um te doen, antwoorde ge dat heer uch beveel um Allah te aanbidde door gein partners mit Hem te verbinde in niks en uch te verbieje vaan wat uch veurawwers aanbidde en heer uch beveel um gebede oet te veure, shadaqah te geve, eerlijk te zien, eur belofte te vervölle en eur opdracht te vervölle. King ber zag: 'Dat zien de kwaliteite vaan ‘n Profeet. Inderdaad, ich wis al dat de lètste Profeet waor versjene, mer ich had noets gedach dat heer oet uch - de Quraysh - zouw komme. Es wat geer zeg woer is, zal heer ‘t land wat noe oonder mien voot ligk, werkelek regere, en es ich ‘n hoop had um häöm te ontmoete, zou ich mich zeker verpliechte um häöm te ontmoete. En es ich veur häöm zouw stoon, zouw ich de zoole vaan zien voot zeker wasse.’ Abu Sufyan zag: 'Toen vroog heer um un breef vaan de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en lees heer die veur häöm, de inhoud daovaan waor; 'Bismillahir rahmaanir rahim. Vaan Mohammed, dienstmeisje vaan Allah en zien boodsjapper, tot Heraclius, keuning vaan de Romeine, veiligheid veur diegene die de instructies volge. Dan vandaor, roep ich uch ech mit de oproep vaan de Islam. Gaon de Islam binne en geer zult veilig zien. Gaon de Islam binne en Allah zal uch twie kier beloene. Echter, es geer trökkend bent, dan zult geer de zonde vaan de Arisiyyiin -Erapapa- natie drage. En; -In dee brief sjreef heer de wäörd vaan Allah, QS Alu 'Imran vers 63- wat beteikent: -'O lui vaan ‘t book, laot us -heer- aon ‘n zin - ‘n bevel- dat d’r gein gesjil is tusse us en u, dat us gein gesjil is tusse us en u, dat us niks mit Hem zulle aanbidde en dat us niks mit Hem zulle assosiëre en dat heer niks aanders vaan us zal numme es Allah. Es ze zich aafkiere, zègk daan tot hun: 'Ziech, veer zien degene die ziech -aan Allah- höbbe oonderworpe'. Abu Sufyan zag: 'Toen de keuning zien verklaoring klaor had, waor d'r plotseling 'n beroering vaan de lui um häöm heen vaan de Romeinse ambtenere en hun beroering naom nog mie touw en ich begreep neet wat ze zeide. Toen krege veer de opdrach um oet te gaon. Wie ich op ‘t punt waor um mit miene vrun oet te gaon en ich vaan hun vergadering weg waor gegaange, zag ich tege miene vrun: ‘Wat ‘n groete zaak heet deze zoon vaan Abu Kabsyah gedoon. Dit waor ‘n keuning vaan de Bani Ashfar - gelehuidige lui/Romeine - boe heer zich ouch zörg euver maakde'. Abu Sufyan zag nog ‘nmaol: ‘Door Allah, ich veulde mich altied vernederd en waor d’r hieël zeker vaan dat zien zake - zien godsdeens - succesvol zouwe zien, totdat Allah oeteindelik mien hart ope maakde um de Islam te acceptere, ouch al had ich ‘t veurheen gehaat’.