Hadith Representative
Wahai sekalian manusian, ucapkanlah, LAA ILAAHA ILLALLAH, niscaya kalian akan selamat
Imam Ahmad : 18234حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ رَبِيعَةُ بْنُ عَبَّادٍ مِنْ بَنِي الدِّيلِ وَكَانَ جَاهِلِيًّا قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فِي سُوقِ ذِي الْمَجَازِ وَهُوَ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ تُفْلِحُوا وَالنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ وَوَرَاءَهُ رَجُلٌ وَضِيءُ الْوَجْهِ أَحْوَلُ ذُو غَدِيرَتَيْنِ يَقُولُ إِنَّهُ صَابِئٌ كَاذِبٌ يَتْبَعُهُ حَيْثُ ذَهَبَ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَذَكَرُوا لِي نَسَبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالُوا لِي هَذَا عَمُّهُ أَبُو لَهَبٍ حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبَّادٍ الدُّؤَلِيِّ وَكَانَ جَاهِلِيًّا فَأَسْلَمَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُوَ يَذْكُرُ النُّبُوَّةَ قُلْتُ مَنْ هَذَا الَّذِي يُكَذِّبُهُ قَالُوا هَذَا عَمُّهُ أَبُو لَهَبٍ قَالَ أَبُو الزِّنَادِ فَقُلْتُ لِرَبِيعَةَ بْنِ عَبَّادٍ إِنَّكَ يَوْمَئِذٍ كُنْتَ صَغِيرًا قَالَ لَا وَاللَّهِ إِنِّي يَوْمَئِذٍ لَأَعْقِلُ أَنِّي لَأَزْفِرُ الْقِرْبَةَ يَعْنِي أَحْمِلُهَا
Һөйләне беҙгә [Ибраһим бин Әбүл Ғәббәс] Һөйләне беҙгә [Абдуррахман бин Әбүз Зинад] [атаһынан] ул әйтте, миңә бер кеше тураһында һөйләне, тип атала, ғәҙәттә [Рәбиә бин Аббад] Бәни Әд Дилдән һәм ул кеше, тип кисергән наҙанлыҡ осорон, ул әйтте; Әле йәһилиәлә саҡта бер ваҡыт Дзүл Мәжәз баҙарында пәйғәмбәребеҙҙе саллаллаһу ғәләйһиссәләмде күрҙем. Шул ваҡытта ул: «Эй, кешеләр, әйтегеҙ: «ЛӘӘ ИЛӘӘҺӘ ИЛЛАЛЛАҺ, һеҙ һис шикһеҙ ҡотолорһоғоҙ», — тигән. Шулай итеп, халыҡ уның тирәһенә йыйылды, ә артында матур йөҙлө, ҡыҫҡа күҙле, ике өлөшкә үрелгән сәсле кеше тора. Ул кеше: «Ул мөртәт – ата-бабаларының динен ташлап киткән – һәм ялғансы», – тигән. Ир ҡайҙа барһа ла, гел уның артынан йөрөгән. Шулай итеп, мин был кешенең кем икәнен һораным, улар Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең хәбәренә эйәреп: «Был кеше уларҙың абзыйы, атап әйткәндә, Әбү Ләһәб», — тинеләр. Беҙгә [Сүрәйжгә] [Ибнү Әбү Зинадҡа] [атаһынан] [Рәбиғә бин Аббад Әд Дүғәлиҙән] әйтелгән: ул наҙанлыҡ осорон кисергән, һуңынан Ислам динен ҡабул иткән кеше булған. Ул әйтте; Мин бер ваҡыт Пәйғәмбәребеҙҙе саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмде күрҙем, шунан ул да хәҙисте телгә алды. Рабиғә әйтте; Мин: «Был кеше кем?» тип яуап бирә ул: «Ул Мөхәммәт бин Ғабдулла бин Ғабдул Мотталиб». Пәйғәмбәрлек тураһында ла әйткән. Шунан тағы ла һораным: “Кем ул был гел инҡар итеүсе кеше?” улар: «Был кеше уның абзыйы, йәғни Әбү Ләһәб», — тип яуап бирҙеләр. Әбү Зинад әйтте; Мин Рәбиғә бин Ғәббәдкә: «Ысынлап та, ул көндө һин әле бәләкәй инең», — тинем. Ул: «Юҡ, Аллаһ менән ант итәм!» Шул көндө мин үҫмерлек осорона еттем. Мин ысынында Ҡирба -һыу һаҡлау өсөн күн сумка-' йөрөтә алдым.