Hadith Representative
Abdurrahman bin 'Auf menepati janjinya melindungi keluarga Umayyah bin Khalaf sampai kakinya tersabet pedang
Imam Bukhari : 2137حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ
Povedali so nam ['Abdul 'Aziz bin 'Abdullah], da je meni [Yusuf bin Al Majisyun] povedal od [Salih bin Ibrahim bin 'Abdurrahman bin 'Auf] od [njegovega očeta] od [njegovega dedka,' Abdurrahman bin 'Auf radliallahu 'anhu] je rekel: 'Poslal sem pismo Umayyi bin Khalafu, naj poskrbi zame za družinske zadeve in moje premoženje v Meki, jaz pa bom skrbel zanj za družinske zadeve in njegovo premoženje v Medini. Ko sem omenil ime Ar-Rahman, je rekel: 'Ne poznam Ar-Rahmana, napiši svoje ime, ko si bil v dneh nevednosti.' Zato sem napisal svoje ime 'Abdu 'Amr'. Ko se je zgodila bitka pri Badru, sem šel na goro, da bi jo stražil, medtem ko so ljudje spali. Potem jo je zagledal Bilal in šel ven, dokler ni prišel do zbora ansarjev. Tedaj je Umaja bin Halef rekel: »Ne bom varen, če je Umaja varen.« Nato so nekateri ensarij prišli z njim ven in se nam približali. Ko sem se bal, da nas bodo našli, sem k njim peljal njegovega sina, da bi jih zaposlil z njim, vendar so ga ubili in se niso hoteli vrniti, dokler nas niso srečali. Takrat je bil debel moški. Ko so nas srečali, sem mu rekel: »Skloni se,« zato se je sklonil in jaz sem se s telesom položil nanj, da bi ga zaščitil. Nato so ga oni – muslimani – poskušali zaboditi tako, da so z meči kazali pod mene, dokler ga niso ubili, mojo nogo pa je zadel meč enega od njih. In Abdurrahman bin Auf nam je pokazal rano od meča na zadnji strani njegove noge. Abu Abdullah je rekel: »Jusuf je slišal Saliha in tudi Ibrahim, njegov oče.«