Hadith Representative
Abdurrahman bin 'Auf menepati janjinya melindungi keluarga Umayyah bin Khalaf sampai kakinya tersabet pedang
Imam Bukhari : 2137حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ
ഇത് ഞങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് [അബ്ദുൽ അസീസ് ബിൻ അബ്ദുല്ല] പറഞ്ഞു; [യൂസുഫ് ബിൻ അൽ മജിസ്‌യുൻ] [സ്വാലിഹ് ബിൻ ഇബ്രാഹിം ബിൻ അബ്ദുറഹ്മാൻ ബിൻ ഔഫ്] [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്] [അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തച്ഛൻ അബ്ദുറഹ്മാൻ ബിൻ ഔഫ് റദ്‌ലിയല്ലാഹു അൻഹു] എന്നിവർ എന്നോട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; 'എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെയും മക്കയിലെ എന്റെ സ്വത്തിന്റെയും കാര്യങ്ങൾ എന്നെ പരിപാലിക്കാൻ ഞാൻ ഉമയ്യ ബിൻ ഖലഫിന് ഒരു കത്ത് അയച്ചു, മദീനയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെയും സ്വത്തിന്റെയും കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ പരിപാലിക്കും. അർ-റഹ്മാന്റെ പേര് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് അർ-റഹ്മാനെ അറിയില്ല, നിങ്ങൾ അജ്ഞതയുടെ കാലത്ത് നിങ്ങളുടെ പേര് എഴുതുക.' അങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ പേര് 'അബ്ദു അംർ' എഴുതി. ബദർ യുദ്ധം നടന്നപ്പോൾ ആളുകൾ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മലയിലേക്ക് കാവൽ നിൽക്കാൻ പോയി. അപ്പോൾ ബിലാൽ അത് കണ്ടു, അൻസാറുകളുടെ സഭയിൽ എത്തുന്നതുവരെ അദ്ദേഹം പുറത്തേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ ഉമയ്യ ബിൻ ഖലഫ് പറഞ്ഞു; 'ഉമയ്യ സുരക്ഷിതനാണെങ്കിൽ ഞാൻ സുരക്ഷിതനല്ല.' അപ്പോൾ അൻസാറുകളിൽ ചിലർ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, അവർ ഞങ്ങളെ കണ്ടെത്തുമെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവനെ സൂക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, പക്ഷേ അവർ അവനെ കൊന്നു, ഞങ്ങളെ കണ്ടുമുട്ടുന്നതുവരെ അവർ മടങ്ങാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ആ സമയത്ത് അവൻ ഒരു തടിച്ച മനുഷ്യനായിരുന്നു, അവർ ഞങ്ങളെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'കുനിയുക', അങ്ങനെ അവൻ കുനിഞ്ഞു, അവനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ ശരീരം അവന്റെ മേൽ വച്ചു, അപ്പോൾ അവർ - മുസ്ലീങ്ങൾ - എന്റെ കീഴിൽ വാളുകൾ ചൂണ്ടി അവനെ കുത്താൻ ശ്രമിച്ചു, അങ്ങനെ അവർ അവനെ കൊന്നു. എന്റെ കാലിൽ അവരിൽ ഒരാളുടെ വാളുകൊണ്ട് മുറിവേറ്റു. അബ്ദുറഹ്മാൻ ബിൻ ഔഫ് തന്റെ കാലിന്റെ പിൻഭാഗത്തുള്ള വാളിന്റെ മുറിവ് ഞങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുതന്നു. അബു അബ്ദുല്ല പറഞ്ഞു: 'യൂസുഫ് സാലിഹിനെ കേട്ടു, അവന്റെ പിതാവ് ഇബ്രാഹിമും അങ്ങനെ തന്നെ.'