Hadith Representative
Abdurrahman bin 'Auf menepati janjinya melindungi keluarga Umayyah bin Khalaf sampai kakinya tersabet pedang
Imam Bukhari : 2137حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ
Et gouf eis erzielt ['Abdul 'Aziz bin 'Abdullah] sot, huet mir [Yusuf bin Al Majisyun] erzielt vum [Salih bin Ibrahim bin 'Abdurrahman bin 'Auf] vum [säi Papp] vum [säi Grousspapp, 'Abdurrahman bin 'Auf radliallahu 'anhu] sot: 'Ech hunn e Bréif un den Umayyah bin Khalaf geschéckt, fir sech ëm d'Affäre vu menger Famill a mengem Besëtz zu Mekka ze këmmeren, an ech wäert mech ëm hien an d'Affäre vu senger Famill a sengem Besëtz zu Medina këmmeren. Wéi ech den Numm vum Ar-Rahman ernimmt hunn, sot hien: 'Ech kennen den Ar-Rahman net, schreift Ären Numm op, wéi Dir an den Deeg vun der Ignoranz waart.' Also hunn ech mäin Numm 'Abdu 'Amr geschriwwen. Wéi d'Schluecht vu Badr stattfonnt huet, sinn ech op de Bierg erausgaang, fir en ze bewaachen, während d'Leit geschlof hunn. Dunn huet de Bilal et gesinn, dann ass hien erausgaang, bis hien d'Versammlung vun den Ansar erreecht huet. Dunn huet den Umayyah bin Khalaf gesot: "Ech wäert net sécher sinn, wann den Umayyah sécher ass." Dunn sinn e puer vun den Ansar mat him erauskomm a sinn op eis zougaangen. Wéi ech Angscht hat, datt si eis géife fannen, hunn ech säi Jong bei si bruecht, fir si mat him beschäftegt ze halen, awer si hunn hien ëmbruecht a si hunn refuséiert zréckzekommen, bis si eis begéint sinn. Zu där Zäit war hie e fette Mann. Wéi si eis begéint sinn, hunn ech zu him gesot: "Knéck dech erof", also huet hie sech erofgeknéckt an ech hunn mäi Kierper iwwer hie geluecht fir hien ze schützen. Dunn hunn si - d'Muslimen - probéiert, hien ze stiechen, andeems si hir Schwäerter ënner mech geriicht hunn, bis si hien ëmbruecht hunn, mäi Been gouf vum Schwäert vun engem vun hinnen getraff. An den 'Abdurrahman bin 'Auf huet eis d'Wonn vum Schwäert um Réck vu sengem Fouss gewisen. Den Abu 'Abdullah sot: "De Yusuf huet de Salih héieren an de Ibrahim, säi Papp, och."