Hadith Representative
Umar bin Khattab mewakafkan tanahnya di Khaibar, dan Nabi SAW membimbing tata cara pengelolaannya
Imam Tirmidzi : 1296حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَنْبَأَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ مَالًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهَا لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ تَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِقَالَ فَذَكَرْتُهُ لِمُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ فَقَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَحَدَّثَنِي بِهِ رَجُلٌ آخَرُ أَنَّهُ قَرَأَهَا فِي قِطْعَةِ أَدِيمٍ أَحْمَرَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ إِسْمَعِيلُ وَأَنَا قَرَأْتُهَا عِنْدَ ابْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَكَانَ فِيهِ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ لَا نَعْلَمُ بَيْنَ الْمُتَقَدِّمِينَ مِنْهُمْ فِي ذَلِكَ اخْتِلَافًا فِي إِجَازَةِ وَقْفِ الْأَرَضِينَ وَغَيْرِ ذَلِكَ
[Ali bin Hujr] sagði okkur, [Isma'il bin Ibrahim] sagði okkur frá [Ibn 'Aun] frá [Nafi'] frá [Ibn Umar] sagði hann; Umar fékk einu sinni land í Khaibar, hann spurði; Ó, sendiboði Allahs, ég fékk eign í Khaibar, ég hef aldrei fengið eign sem glatt hjarta mitt svona áður, svo hvað býður þú mér - varðandi þessa eign -? Hann svaraði: "Ef þú ert ánægður, haltu þá fast við höfuðstólinn og gefðu hann í góðgerðarskyni", svo Umar gaf hann í góðgerðarskyni, hann seldi hann ekki, hann gaf hann ekki að gjöf, og hann arfleiddi hann ekki, og hann gaf hann í góðgerðarskyni frá honum til fátækra, ættingja, bæði náinna og fjarlægra, fi sabilillah, ibn sabil, og - gestanna. Það er enginn skaði - engin synd - fyrir þann sem annast eignina ef hann tekur af henni til að borða á góðan hátt - sanngjarnan -, eða fæðir vin án þess að selja - taka efnislegan ávinning - af henni. Hann -At-Tirmidhi- sagði: „Ég minntist á þetta við [Muhammad bin Sirin], svo hann sagði 'ghairu muta`atsil maalan', [Ibn 'Aun] sagði: Einhver annar sagði mér frá þessari hadíth að hann hefði lesið hana 'fi qith'ati adimin ahmar ghair muta`atsil maalan', [Ismail] sagði: 'Og ég las hana fyrir [Ibn Ubaidullah bin Umar], svo í hadíth hans 'ghair muta`atsil maalan'. Abu Isa sagði: 'Þessi hadíth er hasan sahih og er grundvöllur aðgerða samkvæmt fræðimönnum meðal félaga spámannsins sallallaahu 'alaihi wa sallam og einnig öðrum en þeim, og við fundum engan ágreining meðal fyrri fræðimanna um leyfileika landsgjafa og annarra.'"